PINK FLOYD FANS NEDERLAND

De Vos zat in zijn eigen woonkamer op de stoel televisie te kijken en hoorde Anita de trap afkomen. Ze kwam de kamer in, keek met open mond en vroeg: “Wat heeft dit te betekenen?” De Vos stond op en liet de woonkamer vol trots zien. Hij had de kamer compleet versierd. De slingers hingen dwars over elkaar heen en de ballonnen zaten overal aan vast geplakt. Aan de muur hing de tekst…..Van harte gefeliciteerd….Een stoel was versierd met de letters…..25……..Anita keek de oude speurder aan: “Jij bent gek geworden, idioot, wat is dit nu weer?” De Vos stapte op haar af, gaf haar drie kussen en zei: “Meid van harte gefeliciteerd met je 25^ste verjaardag en nog vele jaren in gezondheid”. Anita kreeg het er warm van. Ze ging zitten en vroeg op een kinderlijke toon: “Cadeautjes?” De Vos gaf haar een envelop en Anita keek ietwat teleurgesteld. Geld of een boekenbon vond ze diep in haar hart een tikje gewoontjes, maar ze deed hem open en er zat een puzzelvraag in. Ze keek de oude speurder aan: “Oh nee hé, wat ben jij een klier zeg…….Ik moet op mijn eigen kamer naar een cadeau zoeken”. Ze stond op, liep naar boven en De Vos bleef onder aan de trap staan luisteren. Hij had zichtbaar lol toen hij haar hardop hoorde praten en ineens hoorde gillen toen ze het had gevonden”.

Ze riep de oude speurder naar boven en die bleef in de deuropening staan kijken, terwijl Anita op haar bed zat. Het was de logeerkamer van de oude vos. Ze keek hem met tranen in de ogen aan en zei: “Je bent gek, dit kan ik niet aannemen”. Ze wees op de doos en De Vos zei: “Ik weet het….Het is duur, maar je hebt er recht op en je zult het goed kunnen gebruiken”. Anita had voor haar verjaardag op 8 november een nieuwe laptop gekregen. Met alles erop en eraan. Ze ging staan en kwam naar De Vos toe, gaf hem een dikke zoen en een omhelzing.

Even bleef ze staan kijken en wilde wat zeggen, maar ze bedacht zich toch maar. Even later zei ze: “Ik hoop dat ik ooit jou het mooiste cadeau kan geven wat er bestaat”. De Vos zei heel zachtjes, zo zacht dat Anita het niet kon horen: “Jij bent mijn mooiste cadeau wat ik ooit heb gekregen”. Beneden aan tafel zaten ze beiden te smullen van een gebakje. De Vos vroeg: “Moet je geen vriendinnen uitnodigen?” Anita keek naar hem: “Nee, waarom?” Hij reageerde er maar niet op en vroeg: “Dus we moeten de dader zoeken bij de drie dames, hoe gaan we dat aanpakken?” Anita nam een grote hap slagroom van het gebakje en zei even later: “Ik denk dat ze alle drie niet zo snel voor de dag komen. Ze kunnen alle drie goed toneelspelen, en wat deden ze zielig toen hun geliefden waren vermoord. Alleen die Tini Verbeek staat er een beetje los van, maar goed, daar komen we wel achter. Ik denk dat we ze alle drie tegelijk in de kamer moeten zetten en het dan uitspelen, kijken wat er gebeurd”. De Vos vond het een prima idee en nam vervolgens alles met haar door, terwijl het zaterdag was. Even later liepen de gesprekken over op andere dingen en was Anita de hele dag bezig om haar nieuwe laptop in elkaar te zetten.

Anita was op zondag met een helder idee gekomen en was maandag 10 november druk aan het bellen en werkte voluit op haar nieuwe laptop. De Vos keek het allemaal rustig aan en hij zat na te denken over hoe je de drie dames in een hoek moest drukken, zodat er een bekentenis tevoorschijn zou komen. Ze legde haar mobiel op de tafel en zei: “Ik heb een gek voorstel aan hen voorgelegd, echt een idioot voorstel, maar ze willen meewerken”. De Vos zei: “Ik ben één in al oor, vertel”. Anita zei: “We zitten met een verkrachting uit het verleden. Althans, Sylvester heeft ons die kant op gestuurd en bij elke moord werd het nummer The Great Gig In The Sky gespeeld, samen met nog een nummer. Al die vier nummers hadden een boodschap of waarschuwing. Kijk maar…..De eerste Careful With That Axe, Eugene…….Nico werd met bijl in rug vermoord…….Klopt hé?…..Kun je het volgen?” De Vos knikte en liet meteen weten, ga verder, waarna ze vervolgde: “De tweede moord was One Of These Days I’m Gonna Cut You Into Little Peaces…….Dirk werd op lugubere wijze met een hakmes vermoord en alle vijf hebben overigens een trage dood gehad, terwijl ze de muziek konden horen……tijdens het sterven…...Harold Goossens, kregen we een tekst uit Dogs….Who was dragged by the stone, who was found dead on the phone…..Richard Wijchers kreeg de tekst mee van het nummer Dogs……..Daar zat de tekst in……You Still Have The Change To Put The Knife In…….Of zoiets…….Snap je?” De Vos knikte weer en had zoiets van, ga door…..Anita ging verder: “De laatste moord kreeg…….Het nummer The Fletcher Memorial Home en dan de passage…….Boom boom bang bang……Weet je nog?” De Vos zuchtte diep, hij wist dat nog heel goed en zei: “Toen viel die snerpende gitaarsolo in……Klonk wel mooi……Maar ik baalde toen wel”. Anita ging verder: “Maar goed, alle vijf nummers werden vergezeld van één nummer en dat was The Great Gig In The Sky…….Bij live concerten van Pink Floyd werd dat vaak door drie dames gezongen en zo deden zij het als coverband Glegg Secrets ook, tijdens hun optredens. Welnu…..Eén van de drie is de dader….Ik heb Simon Baar gevraagd naar de verkrachtingszaak en die bevestigde dat het heel goed mogelijk was, want zo zei hij vanmorgen aan de telefoon tegen mij…………alle vier leden, zowel Dirk, Nico, Richard en Rene gingen om beurten over één van de dames heen”. De Vos moest even ingrijpen en zei: “Bedoel je dat seksueel?..Hoe en wat, leg uit…….Je zegt alle vier?…….Hoe zit het dan met die Harold Goossens dan?” Anita vervolgde en zei: “Voor het concert hadden de heren de gewoonte om dit te doen. Overigens, de andere twee dames keken vaak toe en sommige dames vonden het niet eens erg. Er waren orgiën voor en na het optreden……..Kennelijk heeft één dame daar altijd moeite mee gehad, maar wij weten nog niet welke”. De Vos schudde zijn hoofd: “Dit is me toch ook wat zeg……..Wat een zootje zeg, is dit normaal bij rockbands?” Anita haalde haar schouders op: “Ik weet het niet, het is wel Rock N’ Roll hé, Seks, Drugs en Rock N” Roll zeggen ze dan wel eens….Maar goed, dat doet er even niet toe…….Ik hoop dat ik aan de hand van een gezichtsuitdrukking kan zien om welke dame het gaat…..Want Rene Waterman zei, als je de dames vooraf verkracht, dan tonen ze hun verdriet tijdens het nummer The Great Gig In The Sky……….Zo werd het dus live vertolkt”. De Vos stond op en begreep wat Anita wilde: “Jij bent slim zeg, je wilt ze laten zingen. Een coverband heb je uitgenodigd, die zorgt voor de muzikale begeleiding ervan”. Hij liep triomfantelijk door zijn kantoor en riep: “Briljant zeg”. Ineens ging hij zitten en vroeg: “Die ene overbuurvrouw die de bloemen water gaf bij Richard en Natasja Wijchers, had ze het ook al niet over vreemde gasten en orgiën en dat soort dingen?” Anita zei: “Ja, en Natasja was er niet vies van en onze schoonmaakster ook niet, die maakte niet alleen het huis bij Nico Maan schoon, daar kwam Sylvester ook wel eens en dan bleef de zeem in het sopje liggen en werd er op andere wijze gesopt”. De Vos lachte: “Je kunt het mooi zeggen, meid……Goh heee, wat heb jij in die drie weken tijd een boel werk verricht……Ik sta helemaal paf hoor.……..Laten we ons voorbereiden op de vragen en het concert voor volgende week………….Oh wacht even……Ik heb nog geen antwoord op mijn vraag, wie en wat was de rol van Harold Goossens dan”. Anita merkte op: “Ik heb eindelijk te horen gekregen, wat zijn rol was. Hij had een lint van een videoband in zijn maag, daar stonden de orgiën op……..toen Arty…….Zo werd hij dus altijd genoemd……..vernam dat één van de dames erachter kwam dat hij die beelden aan forumleden wilde openbaren, greep de dader alsnog in. Ze kwam er toevallig via het forum achter dat manager Rinus Westerman ons een hint probeerde te geven. Zo van bel die Harold Goossens maar op, hij heeft bewijs op video staan. De dader was er eerder dan wij, we waren dus te laat. Hij is gewoon bewusteloos geslagen door een borstbeeld van Syd Barrett nota bene en vervolgens naar de telefoon gesleept. Kennelijk om duidelijk te maken, dat Rinus Westerman de boel in de ogen van de dader ging veraarden”. De Vos merkte op: “Dus werd daar niets gestolen en bij de andere vier wel, …ja ja………Onze Pink Floyd-puzzel zit bijna in elkaar…..En ik denk ook dat het motief een verkrachtingszaak uit het verleden is”. Anita merkte op: “Het is één van de drie dames”.

De volgende morgen liep De Vos met het Dagblad van het Noorden onder zijn arm het politiebureau binnen en achter hem liep Anita. Weer een werkdag, en ze voelden zich samen sterker dan ooit. Op het bureau werden ze nagekeken, de verhalen ging snel de ronde hoe Anita een paar maanden terug Simon Baar in een heupzwaai op de grond had laten ploffen. De machomannen liepen met respect naar Anita toe en durfden niet één, twee, drie een seksistische opmerking meer te plaatsen of een aanzoek te doen. Nee, ze waren eerlijk gezegd een beetje bang voor haar geworden. Anita voelde het en ze genoot ook wel een beetje van haar macht. Ze kon de dingen snel voor elkaar krijgen. Waar De Vos soms om moest bedelen bij de Commissaris, liep Anita ernaar toe en alles werd in paraatheid gebracht. De Vos ging zitten achter zijn bureau, klapte zijn krant open en las hardop voor: “Aaah Barack Obama heeft gewonnen, nou met het geld wat ze verbrast hebben, tijdens hun verkiezingscampagne, kunnen ze zich nu storten op de economische crisis in de wereld…..beetje zuiniger met campagnegeld, dan kom je al een heel eind”. De Vos legde de krant naast zich neer en vroeg aan Anita: “Waarom vond Rene Waterman het nodig om één van de drie dames te verkrachten, vlak voor een optreden?” Anita startte haar nieuwe laptop op en zei: “Dat heb ik je toch al gezegd?……….Volgens horen zeggen, kon de zangeres dan met pijn in het hart zingen en kwam de emotie het beste tot zijn recht waardoor dat nummer verbluffend klonk”. De Vos vroeg: “Was dat dan zo?” Anita zei meteen: “Ik heb een paar mensen gesproken die vroeger het bandje wel eens hadden zien optreden en ze konden bevestigen dat het zeker de moeite waard was”. De Vos merkte meteen op: “Onze mannelijke kandidaten Simon Baar, Rinus Westerman en Sylvester Quaree vallen dus af?” Anita knikte en zei: “Ik heb ze voor volgende week niet laten oproepen, ze zijn niet verkracht en hebben niets met een motief te maken………Dus het is wie van de drie”. “En komen de heren van Pink Floyd langs of moeten we het doen met een kofferband?” Anita merkte op: “Dat hangt er nog vanaf….Ene David Gilmour hangt behoorlijk in de kont”. De Vos zei gelijk: “Oh, en de andere twee wilden wel?” Anita kwam achter haar laptop vandaan, pakte een map uit de kast en begon deze in te zien: “Ach ik weet niet of de heren wel komen, maar goed, we kunnen ook……..Hoe zeggen ze dat ook alweer?…..Wacht even hoor…………Ik ga het zo voor je zingen”. De Vos keek haar aan en zei: “Zingen?” Anita begon even later: “And they sent us along as a surrogate band, we’re gonna find out where you fans really stand”. De Vos keek niet begrijpend naar haar: “Weer een tekst die ik niet snap?” Anita vertaalde het: “Het betekent zoiets als…….Een plaatsvervangende band en we gaan uitzoeken waar de fans in het echt voor staan”. De Vos: “Oh, nou lekkere teksten………Zit dat niet in hetzelfde nummer wat bij de laatste moord bedoeld was?………Dat racistische nummer?…..Hoe ging dat ook alweer?” Anita zei: “Het nummer is niet racistisch bedoeld hoor……..Maar daar zat onder ander de tekst in….If I had my way I’d all of you shot.…….Met andere woorden…..Als het aan mij lag, schoot ik jullie allemaal dood”. De Vos slikte: “Lekker dan.……..Dus jij denkt door het zingen van de drie dames…….Te kunnen zien wie de dader is?” Anita keek de oude speurder aan: “Merk je dat de rollen een beetje zijn omgedraaid………Het lijkt wel of ik langzaam jouw rol aan het overnemen ben. In het begin toen ik bij je kwam werken, moest ik veel vragen aan jou stellen en nu is het andersom……….Je bent toe aan de VUT.

Na een week verhoren van iedere dame apart, zat er nog geen enkele beweging in. Alle drie ontkenden betrokkenheid, hun alibi’s waren niet allemaal even waterdicht en de tijden uit het verleden werden uitvoerig besproken en de seksuele handelingen voor en na afloop van concerten was altijd uit vrije wil geweest, maar toch wisten Anita en De Vos dat het bij één van de drie dames geen vrije wil was. De zwakke Petra Talens stond goed onder de plak bij haar man Rene Waterman, maar ze ging wel stiekem vreemd met Dirk Geerlings en volgens de overbuurvrouw kwam zij ook wel geregeld langs, wanneer mevrouw Wijchers afwezig was en werd er op een andere toon gespeeld dan normaal. Hoe dan ook, het zat allemaal raar met elkaar verweven en de zoektocht bleef maar doorgaan, al naderde de ontknoping wel. Anita en De Vos liepen van het bureau naar de Martiniplaza toe en halverwege vroeg De Vos (1): “Heb je enkele koffermensen bereid gevonden?”. Anita knikte: “Ja ik heb een bandje bereid gevonden, al klaagden ze steen en been dat ze HELEMAAL naar het Hoge Noorden moesten rijden”. De Vos merkte op: “Ja, we wonen in hun ogen op De Noordkaap, het is toch wat, mietjes zijn het”. De Vos en Anita kwamen aan bij de Martiniplaza en stapten naar binnen. Ze sloegen meteen rechtsaf en even later de trap af, totdat De Vos ineens opmerkte: “Zeg loop ik hier net de trap af en moet ik nu alweer met de trap naar boven?” Anita lachte en zei: “Goed voor je conditie joh”. De Vos merkte alleen nog maar op: “Knettergek die Groningers”. Even later stapten ze de zaal binnen, die was half gevuld. De Vos keek verbaasd en vroeg: “Wat is dit?”. Anita zei: “Ja ik baal hier zo van, maar ik kon dit niet tegen houden. Één van die cover artiesten had het op het forum gezet en gezegd dat mogelijk Pink Floyd zou komen, nou, nu zie je het, de zaal is vol.….Met name forum lid Lecky had op het forum gebruld zo van, dat Pink Floyd zelf zou langskomen, nou zie hier het resultaat”. De Vos beet giftig van zich af: “Als ik die Lecky in handen krijg dan knijp ik hem fijn”. Anita onderbrak hem en bleef staan voor een man, die hij rond de veertig schatte. De Vos vroeg beleefd: “Wie bent u?” Anita stelde de man voor en zei: “Dit is Lecky”. Lecky gaf de oude speurder een hand die vervolgens goed kneep. Het ging zo hard dat Lecky de pijn verbeet. Met een strenge blik op zijn gezicht merkte De Vos op: “Zo, oproerkraaier, wij vossen houden niet van Kraaien, wist je dat?”. Lecky lachte, keek naar Anita en zei: “Je ziet er goed uit meid, maar ja ik heb wel zin in sjans mit zo’n mooie mokkel, moar ik heb gain schien van kaans mit mien dikke witte pokkel” .(2) Anita lachte even vriendelijk terug en liep vervolgens verder met De Vos en zei tegen hem: “Ieeeeeeeee, wat een slijmerd”.

De Vos ging maar vooraan zitten en keek de zaal in. Hij herkende enkele forumleden die hij tegen was gekomen op straat of in het gehele onderzoek. Zelfs Leo was er en Papa Pink en die man in Hillegom. Hij dacht, laat nu de show maar beginnen. De drie dames kwamen op het podium, de muziek begon te spelen en De Vos en Anita keken aandachtig toe. Ze moesten alle drie dezelfde nummers zingen en het nummer werd wel een paar keer vertoond en gespeeld, maar nergens konden ze merken of er verschil zat. In de zaal was het rumoerig en zat de sfeer er goed in bij de forumleden.. Er werd druk gepraat en de bandleden hadden pauze genomen. In een zaaltje achteraf gingen Anita en De Vos praten met de drie dames en De Vos vroeg aan hen: “Bent u tevreden over de zangkunsten?” De dames schudden alle drie tegelijk het hoofd. Anita vroeg: “Zijn jullie nog vrienden?” Ze keken elkaar aan en knikten min of meer goedkeurend. De Vos wist geen vragen te bedenken, liet de dames uitrusten, liep het podium op en pakte de microfoon. “Dames en heren……….De show is voorbij, jullie kunnen wel naar huis gaan”. Er werd teleurgesteld gereageerd en iedereen werd voorzichtig door de politie verwijderd. De Vos ging alleen in de zaal zitten en dacht diep na. Even later kwam Anita naast hem zitten en zei: “Ik laat ze alle drie nog eens opdraven en nu iedereen weg is en de coverband er nog is, ga ik regelen dat ze nu zonder publiek gaan spelen”. De Vos knikte instemmend en zag dat Anita de bandleden toesprak. Even later kwamen de drie dames weer terug en werd nogmaals The Great Gig In The Sky ingezet. Anita kwam naast De Vos zitten en tijdens het nummer fluisterde ze: “Ik denk de middelste”. De Vos keek en zei: “Ik twijfel enorm tussen de rechtse en de linkse, zie je hoe die stampt met haar voeten, alsof ze kwaad is, zie je dat?” Anita keek en zei: “Heb ik gemist”. Ze stond op en riep: “HOOOO, stop even allemaal……Uuuuh, wil nu de dame aan de linkerkant het nummer alleen zingen?…….Ja, zal dat lukken denk je?………Oké…….Ja, is goed……Begin maar”. En nogmaals werden ze één voor één bekeken en na meer dan vijf keer hetzelfde nummer te hebben aangehoord zei De Vos: “Het nummer begint me nu te vervelen, stuur die koffer- mensen maar naar huis, we moeten even goed nadenken”. Anita bedankte de heren en één voor één verlieten ze de zaal. De drie dames werden elk apart begeleid door de politie en nu zaten De Vos en Anita alleen in de zaal. De Vos begon: “Anita, ik denk dat dit niet werkt, ik zie geen verschil en ook al wijzen we eentje aan, als die ontkent, hebben wij nog niets, dan loopt deze zaak muurvast”. Anita sloeg haar handen over de stoelleuning van de rij ervoor. Ze was teleurgesteld en riep: “Ik had gehoopt dat dit, zou werken”. Maar ineens kwam er een man van achter in de zaal vandaan en hij kwam op hun aanlopen. (3) Ze herkenden, de man niet, het was een jongenman met een vreselijk lange baard en hij liep hen zo voorbij. Ze keken naar hem en dachten dat hij een werknemer was van de Martiniplaza, maar de man kroop achter de vleugel en begon zachtjes te spelen. Ze keken elkaar aan en Anita zei gelijk: “Wow, dit klinkt gevoelig en goed, wie is dat?…………Hij mag zich wel eens scheren zeg” De Vos haalde zijn schouders op en zei: “Hoe moet ik dat weten”. De Vos stond op, liep naar voren en zei: “Uuh….Meneer wie bent u?…Wat komt u hier doen?”. De man keek de oude speurder aan, maar gaf geen antwoord en net toen De Vos de vraag nogmaals wilde stellen kwam er een tweede man binnen en ook deze man herkende De Vos niet. De man knikte vriendelijk en liep De Vos zo voorbij, beklom het podium en ging achter het drumstel zitten. De Vos draaide zich om en keek naar Anita. Die deed haar beide handen in een stand alsof ze zei, geen idee. De beide heren begonnen te spelen en dit klonk al een stuk beter, maar De Vos onderbrak de heren: “HOOO, Hooo, hooo….Wie zijn jullie?” En weer kwam er geen antwoord, waarop hij weer naar Anita keek en ineens lachend zei: “Oké meid, ik heb je door, waar is de verborgen camera? Je neemt me in de maling, kom maar te voorschijn hoor, ik heb jullie wel door”. De Vos was er van overtuigd dat nu uit alle hoeken zijn collega’s naar voren zouden komen en dit een leuke grap was, alvast een soort receptie of dankbetuiging voordat hij met de VUT zou gaan, maar er gebeurde niets en De Vos begreep er niets van. Anita riep: “Ik weet hier ook niets van”.

Het was een tijd stil en Anita wilde net naar voren lopen om te vragen wie de twee heren waren totdat ineens de deur open ging en een derde man, de zaal in kwam lopen. Aan de andere kant kwam de vierde man aan lopen. Nu herkende De Vos de beide heren wel en ook Anita kende de heren en meteen kwam ze in actie, liep het podium op en verdween ze achter de gordijnen. De Vos stapte op de beide heren af en schudde de hand. De ene man begon gelijk: “How is your boat? Is he ready to sail away?” De Vos lachte maar begreep niet wat er werd gezegd en de andere man sloeg hem op de schouder en zei: “Well, it’s time for Fox hunting, isn’t?”. Ook nu begreep de oude speurder er niets van en keek hij om zich heen om te zien waar Anita was. Die kwam achter de gordijnen weg en sprong zo van het podium af en kwam een beetje ongelukkig neer. De ene man boog voorover en stak de hand uit: “Are you hurt?” Anita deed even haar kleren goed en zei: “No………..Well……..Thank you for comming, I obtain the three girls and would you be so kind to perform The Great Gig In The Sky?” De twee heren klommen het podium op en praatten nog wat met elkaar. Ze gingen achter hun instrumenten staan en ondertussen werden de drie dames neergezet achter hun microfoon. De dames knikten vriendelijk, want ook de dames hadden de heren herkend. De Vos ging zitten en Anita ging ernaast zitten en zei: “Speciaal afscheid voor jou, mag ik je presenteren………..PINK FLOYD”. De Vos knikte: “Dit heb jij weer prima geregeld, let’s Rock N’ Roll”. Voordat de band begon te spelen hoorde De Vos en Anita nog een bandlid zachtjes zeggen: “This is for Rick”.

De muziek klonk als nooit tevoren, zodat Anita en De Vos totaal niet op de drie dames letten. Ze keken ademloos naar de vier heren. Het was of even de hemel op aarde kwam.

De Vos rilde met kippenvel en naast hem zat Anita met een dikke brok in de keel. Ze wenkten de dames weg en wilden opstaan om verder te denken. Nu moesten ze toch goed nadenken en door middel van gesprekken de dader zien te vinden. De Vos wilde gaan, maar werd door Anita tegen gehouden, want zojuist had de pianist een hoge toon uit zijn piano getoverd. Het sloeg de oude speurder in de stoel en met de mond open ging hij staan luisteren. Even later herkende hij de muziek en tijdens de zang, zong hij zachtjes mee. Het tussenstuk werd gespeeld en het afgelopen jaar flitste aan De Vos voorbij. De enge vogelgeluiden, zorgden voor een terugblik in zijn hoofd. Alle drie de kandidaten schoten door zijn hoofd. De eerste die hij samen met Anita ontmoette was meteen aan het begin Tini Verbeek. Hij had haar nooit gezien als verdachte en ineens in België maakte ze de fout, door bij het kasteel aanwezig te zijn. Bleek dat ze meer wist dan hij ooit had kunnen bevatten. En dan had je Petra Tales, die bij Dirk Geerlings in de buurt was. Ze ging vreemd met hem, maar was getrouwd met Rene Waterman, die haar onderdrukte. Zou zij in staat kunnen zijn om haar eigen man te vermoorden? En haar vriend? De man van haar vriendin Natasja? Hoe kon je als mens zo ver gaan? En dan had je nog Nastasja zelf. Zij kwam in paniek naar de boot, die toen in Steenwijk lag. Ze informeerde en er werden toen fouten gemaakt door Anita en ineens kwam er een vreemd forumbericht, die ze als eerste konden oplossen. Daarmee kwamen ze op een totaal verkeerd spoor. De Vos dacht diep na, wie van de drie was het? De muziek ging naar een climax en Anita pakte hem bij de hand en in zijn hart zong hij luid mee: “Cloudless everyday you fall upon my waking eyes”. Het nummer naderde zijn voltooiing en ineens…..

Achter in de zaal stond een man op. De Vos vroeg zich verbaasd af waar hij ineens vandaan kwam? Had hij zich stiekem verstopt onder de banken? Iedereen moest de zaal verlaten, alle forumleden moesten naar huis. De man klapte hard met zijn handen en riep luidt: “BRAVO ….GREAT…..GO ON THE ROAD AGAIN AND MAKE A NEW ALBUM”. De Vos brieste naar Anita en zei: “Hoe komt die Chimpansee hier binnen? Weg met die vent…….Krijg nu de rikketik aanval, alle vossen nog aan toe zeg”. De Vos stampte met zijn voeten, snel raasde de politie naar de man en bracht hem de zaal uit. Anita vroeg: “Wie was dat?”. De Vos schudde met zijn hele lijf van woede. Zijn boosheid zat overal en hij zei woest: “Dat was forumlid Lecky…..Hoe durft hij dit? Hij verstoort mijn concentratie, ik had de dader in mijn hoofd”. De Pink Floyd-leden keken het tafereel aan en waren begonnen te praten. Roger riep de oude speurder toe: “Shall we play The Great Gig one more time?”. Anita knikte meteen. De Vos zei: “Wat zei hij?” Anita dwong hem te zitten. We gaan nog één keer luisteren naar The Great Gig In The Sky. Nu moeten we echt letten op de drie dames en niet op de muziek. De Vos keek Anita aan en zei: “Dat lukt niet, zodra die band speelt, dan kan je niet meer letten op die vrouwen. Ook al zouden ze er naakt staan, zou ik nog niet eens naar hen kijken”. Anita stond op en vroeg aan de heren van Pink Floyd: “Could you play bad, so we can look to the girls”. David Gilmour stapte naar voren en zei: “Okay we will do, but we look to the girls, we gonna find out who the murderer is”.

De Vos en Anita konden amper hun aandacht bij de dames krijgen, want ook al werd er slecht gespeeld en werden er valse noten genoeg gespeeld, klonk het nog even mooi als altijd. Dit was toch Hemels? De band was klaar en de heren zetten hun instrumenten neer en David Gilmour liep op Anita af en riep: “Time For Tea?”. Anita wenkte een agent, die even later de zaal verliet. Hij zou thee halen voor de Pink Floyd-mannen. De Vos beklom het podium en de drie dames gingen zitten op hun stoelen. Roger Waters kwam naar Anita toe en hij zei: “The middle one”. Anita vroeg aan Nick Mason en ook hij zei: “Middle”. Anita stelde zich voor aan de man met baard, het bleek de zoon van Roger Waters te zijn, Harry Waters. Anita vroeg ook hem om advies, maar hij haalde zijn schouders op. Anita kon het niet laten en merkte op: “Do You Know Gillette?” (4) De zoon van Roger lachte, en kreeg een kleur op zijn gezicht, althans wat er van over was. Tenslotte ging Anita naar David Gilmour en die zei: “Yep, the girl in the middle”.

Nu wist De Vos wie het was en hij blikte weer terug in zijn hoofd en zocht naar de manier om de bekentenis uit haar te krijgen: “Mevrouw Wijchers, hoe voelde het toen je, je eigen man met een mes in de rug stak?” Ze schoot omhoog en riep hard: “Hoe durf je het te zeggen, ik was er niet eens, ik kwam later aan rennen, u zag toch Tini daar rond lopen?” Tini keek opzij en zei: “Nee, nou wordt het fijn zeg, ik was er toevallig met mijn man op vakantie, dat had ik toch niet kunnen weten, volgens mij heb jij het gedaan Petra”. Petra schudde haar hoofd en zei. “Jij bent lekker zeg, ik zou niet durven”. Tini merkte gelijk op: “Nee jij durfde nooit wat”. Natasja zei er meteen achteraan: “Jij durfde nooit een beslissing te nemen, jij kwam altijd op voor je stief broertje”. Anita begreep er niets van en keek achterom. De heren van Pink Floyd stonden met een kopje thee toe te kijken. Ook zij waren in afwachting van de ontknoping. Anita vroeg: “Petra ben jij een stiefzuster van Simon Baar?” De Vos deed zijn rechterhand dicht tegen zijn gezicht aan en met zijn duim en wijsvinger wreef hij over zijn neus. Hij keek even naar Anita en achterom naar de heren van Pink Floyd. Nu moest hij toch de dader zien te pakken en hij vroeg: “Petra, je kon het niet aanzien dat Simon werd vernederd hé?…………Rene Waterman walste hard over hem heen………En ook over jou heen………..Nico wilde je samen met Sylvester in de vrouwenhandel drukken en je klampte je vast aan Dirk Geerlings, die af en toe een beetje voor je opkwam, maar ook hij stond er bij te lachen, toen je werd verkracht…….Richard en Rene deden mee aan de groepsverkrachting en jij durfde langzaam niets meer te zeggen. Je stief broertje vond het tijd worden om zijn spullen terug te krijgen en jij kon niet langer aanzien, dat hij werd vernederd, zo was het toch?

Tini Verbeek schudde haar hoofd: “Nee zij heeft het niet gedaan, ik heb het gedaan”. De Vos keek Tini diep in de ogen aan: “Nu jij voor het eerst hoort, wat het motief is, ga je Petra verdedigen?”. En Natasja, ga jij nu dan bekennen dat jij de dader bent?….Jij was in Amsterdam? …Jij was in Arnhem en jij was in Grimbergen……Volgens mij was je aanwezig bij de vierde moord? Ik zag je volgens mij rond lopen bij het hotel, klopt dat? De meiden keken elkaar aan en er volgde een lange stilte. De Vos begon opnieuw en zei: “Goed, dan begin ik weer opnieuw”. Hij liep heen en weer en de heren van Pink Floyd zaten rustig toe te kijken. Roger Waters zat stijf naast zijn zoon op een pianokruk toe te kijken. De heren hadden graag gezien dat het in het Engels zou plaats vinden, zodat ze er iets van konden begrijpen. Langzaam begon De Vos opnieuw en vroeg: “Tini, jij was…of kon aanwezig zijn bij de moord op Nico Maan, je had een alibi, je zat bij mevrouw Ter Horst…..Je begrijpt wij hebben het alibi nagetrokken en wij zijn er achter gekomen dat je mevrouw Ter Horst………Nee ik moet het anders zeggen. Je hebt een deal gesloten met mevrouw Ter Horst zodat zij zou liegen over je alibi. Jij had haar toegezegd om een jaar lang gratis het huis schoon te houden. Mevrouw Ter Horst heeft dit een tijd lang kunnen volhouden, maar mijn collega heeft haar vorige week uitvoerig ondervraagd en toen bleek dat je helemaal niet bij haar was ten tijde van de moord……..Dat betekent dat je ergens anders was, waar was je?” Tini Verbeek zei een tijd niets: “Ik was bij Sylvester in Hillegom, maar dit mag mijn man niet weten”. De Vos zei: “Je was dus in Hillegom…Je liep toevallig bij het Prinsenkasteel in Grimbergen….Je was niet een dagje in de omgeving van Arnhem? Tini Verbeek schudde haar hoofd: “Ben ik nooit geweest, weet niet eens waar het ligt”.

De Vos keek Petra Talens aan: “Je was in Dieren? Tijdens de moord op Dirk Geerlings. We weten niet of je in Muiden was en we weten ook niet of je in België bent geweest. Je had vaak huisarrest……….Jouw man heeft lang je alibi overeind gehouden”. Petra keek voor zich uit en zei niets. De Vos keek naar Natasja en zei: “Jij was sowieso in Dieren, je was ook in België. Je kwam bij ons informeren waar je man zat? De Vos liep heen en weer en zei: “Ik vind dat Tini Verbeek afvalt. Ze was inderdaad bij Sylvester, dus kon niet aanwezig zijn bij de moord op Nico………Natasja jij was wel in België, maar je kwam inderdaad hysterisch aan lopen. Van wie hoorde je dat je daar naar toe moest gaan?” Natasja keek voor zich uit en zei: “Petra belde mij, dat Tini Verbeek er rond liep”. De Vos liep langs de heren van Pink Floyd en sloeg zachtjes met zijn hand op enkele bekkens. Hij zei ineens: “Natasja en Tini……….Kregen jullie beiden een telefoontje…….Op 6 september?” De dames knikte beiden ja en Natasja zei: “Ik hoorde muziek van Pink Floyd….Ik kon niet horen wat het was….Dus zette ik mijn mobiel uit”.

De Vos liep naar Tini en vroeg: “Wat hoorde jij voor muziek?” Tini zei: “Ik hoorde het nummer Sheep, in mijn voice mail”. De Vos liep naar de heren van Pink Floyd en wenkte Anita en hij zei: “Zeg tegen de heren……..Sheep………wat voor tekst zit daar in?” Anita keek een beetje raar en zei: “Ik weet niet hoe ik dit moet vertalen” De Vos zei: “Laat maar………………Dames ik zal tegen jullie zeggen wat en hoe de tekst luidde”. De Vos liep naar Petra toe en zei: “Jij belde de twee dames op en je had een tekst gekozen, waardoor je nogal machtig bij voelde………….We hebben het voicemail bericht van Tini beluisterd en we hoorden de tekst…………..Roger………..Wacht even”. De Vos liep naar Anita en gaf haar een briefje mee. Ze liep naar Roger toe. David Gilmour zette zijn leesbrilletje op en las over de schouder van Roger mee en keek over zijn leesbrilletje naar de dader. Roger Waters zei hardop: “Have you heard the news, the dogs are dead”. De Vos liep op Petra af en zei: “Jij was blij dat je eindelijk de bloedhonden dood had gemaakt….Ja toch?”. Petra stapte naar voren en stak haar handen vooruit en ze zei: “Arresteer mij, ik heb het gedaan”. Roger Waters zei zachtjes: “And the case is closed”.

1. Martiniplaza, hete voorheen Martinihal, deze werd in 1969 gebouwd en in 2001 herbouwd

en voorzien van een nieuwe naam. Martiniplaza is een groot zalen complex, waar vele

2. Is een tekstcitaat uit het beroemde Groningse duo Rooie Rinus en Pe Daalemmer.

Het is een tekst uit het nummer Hoornse Plas. Vrij vertaald luidt de tekst: “Ik heb wel zin in

sjans met een mooie vrouw, maar ik heb geen kans met mijn witte dikke buik”. Originele

tekst luidt overigens: “Ik heb wel zin in sjans mit zo'n lekkere spoanse mokkel moar ik heb

3. Dit verhaal is herschreven naar aanleiding van het overlijden van Rick Wright.

Ik heb besloten om niet het hele verhaallijn te herschrijven, maar ik heb gezocht naar een

vervanging van persoon. Zodat het originele verhaal niet teveel overhoop is gehaald.

In feite was het dus de bedoeling om de originele bezetting van Pink Floyd leden te