PINK FLOYD FANS NEDERLAND

Rechercheur De Vos kijkt uit zijn raam. Het regent weer eens pijpenstelen. Het trieste weer stemt hem somber. Vanuit zijn raam kijkt de slimme vos naar buiten. De mensen haasten zich, op zoek naar onderdak. In de winkeltoegangen staan mensen te schuilen tegen de regen. Een vrouw kijkt wezenloos om haar heen. In haar hand houdt ze haar zoontje van zes stevig vast. Het jochie stampt met zijn blauwe laarsjes in een plas. Moeder trekt het jochie terug uit de plas, uit angst voor de voorbij razende auto’s die allemaal de ruitenwissers in de hoogste stand hebben staan. En ondanks de regen, is de gemeentereiniging volop bezig met de wekelijkse straatschoonmaak.

Binnen hoort hij amper zijn assistente, die druk bezig is op haar laptop. Ze schrijft voor de slimme vos het zoveelste rapport. Hij let niet op haar. Even later zucht hij: “Pokkenweer Anita”. Anita hoort niets en De Vos vraagt: “Met welk rapport ben je bezig meid?” Anita kijkt op en zei: “De zaak Kolk”. De oude vos kijkt haar aan en merkt op: “Tja, triest allemaal, net als het weer buiten”. Hij merkt na minuten lange stilte weer op: “Kan dit weekend weer niet werken aan mijn boot”. Sietze de Vos is een rasechte Fries. Sietze heeft een moeilijke levensloop gekend, na zes jaar huwelijk ging ineens, geheel onverwachts, zijn vrouw ervandoor en ze nam de kinderen mee, naar een ver land. Hoewel De Vos een speurder is, kon hij nooit een spoor vinden, het had hem getekend, verlamd en eenzaam gemaakt, alleen zijn werk had hij over en enkel daar kon hij nog plezier of waardering uit krijgen. Uit zijn huwelijk waren zoon Jelle en dochter Wietske geboren. Jelle was vijf jaar en Wietske nog niet eens een half jaar, toen de kinderen op brute wijze werden meegenomen. Jelle stond tien jaar geleden zomaar voor zijn deur. Dat had hem weer enige hoop gegeven.

Sietze de Vos werd geboren in Marrum, bovenin Friesland, dicht tegen de Waddenzee aan, hij woonde na zijn huwelijk een tijdje bij zijn ouders in. Langzamerhand ging hij weer op zichzelf wonen en hij had gekozen voor een huis in Drachten, aan de Houtlaan. En als het even kon, dan was hij te vinden in de jachthaven van Drachten, waar zijn boot lag te wachten voor reparatie. Met zijn eigen boot varen is zijn lust en leven. Zodra hij met de VUT kan, wil hij maar één ding. (1)Varen met zijn boot over de Friese meren. Friesland is in zijn ogen de mooiste provincie van Nederland. Hij houdt niet van verre reizen. Overigens kent hij ook maar twee talen en dat is Nederlands en zijn eigen moedertaal Fries. Engels was al te moeilijk voor hem en waarom reizen naar het buitenland? Terwijl Friesland zo mooi is. En toch? Hoe raar kan het zijn? Een Fries die zijn werk heeft in de stad Groningen. Toch heeft hij geen hekel aan de stad Groningen. Maar zodra hij met zijn auto het Julianaplein op rijdt, gaat zijn auto vanzelf harder rijden en raast hij over de snelweg A7 richting Drachten. (2)

Anita merkt ineens op: “Hee ouwe….Hoelang blijf je voor het raam staan?…Totdat het niet meer regent?” De sluwe vos lacht en merkt op: “Er komen al opklaringen aan de lucht, famke”. (3) Ze kende deze uitdrukking ‘famke’ maar al te goed. Ze raakte er aan gewend. Ze werkt zo’n drie jaar samen met de oude meester. Al had ze wel vaak moeite met diens seksistische uitlatingen. Anita kwam na haar studie meteen onder de hoede van de oude man en in het begin had vooral de oude speurder daar nogal moeite mee, maar er groeide snel een goede werkrelatie en die bleef groeien. Anita Kalsbeek woonde zelf in de stad, aan de Saturnuslaan. Voor een jonge vrouw was ze altijd helder van geest. In het begin had ze enorme moeite met de machowereld binnen het politiekorps, maar gaandeweg hield ze zich aardig staande.

Ze kwam achter haar laptop vandaan, ging naast haar baas staan en zei: “Nou zo te zien, is er nergens een opklaring aan de hemel te bekennen”. Ineens merkt ze op. “Welke man staat daar?” De Vos keek naar buiten en vroeg: “Waar?” Anita knikte met haar hoofd, ze wees niet met haar vinger, maar in feite gaf haar hoofd de wijsrichting aan: “Kijk daar staat een man met een bril op……en in zijn hand een gele tas, zo te zien……van de Lidl”. (4) De Vos haalde zijn schouders op en zei: “Kennelijk wacht hij op iemand”. En vervolgens nam hij weer plaats achter zijn bureau. Anita niet, zij bleef staan en even later zei ze: “Wat gek, hij stond er vanmorgen rond tien uur ook al, het is nu al bijna drie uur!” De Vos rekte zich uit en zei: “Als je het zo graag wilt weten famke, moet je naar hem toe gaan en vragen waarom hij daar zo lang staat”. Anita bleef een tijdje staan kijken. “Nee, dank je, het regent……Uuuuh zal ik even wat thee halen?” De Vos toverde een glimlach op zijn gezicht en zei: “Ja, doe dat”.

Ondertussen bekeek de oude vos wat folders van boten. Hij had er altijd een paar in zijn la liggen, zodra hij even niet hoefde te werken of even pauze nam, trok hij zijn la open en las hij wat in de folders. Even later kwam Anita weer het kantoortje binnen, met twee mokken vol heet water. Op het bureau van de oude vos, stond een doos met verschillende smaakjes thee. Anita koos altijd voor citroen, terwijl de oude per se de gewone thee wilde drinken. De Vos keek Anita een beetje verbaasd aan en vroeg: “Geen koekjes meegenomen?” Terwijl Anita weer naar het raam liep zei ze: “Nee….Is Sonja Bakker onverantwoord”. (5) De oude speurder keek achterom naar haar: “Wie is Sonja Bakker dan, die kink net”. (6) Anita liet het gaan en haar gezicht vertrok ietwat: “Hee,…..die man is ook weg”. Ze had het nog maar net gezegd, of haar mobiele telefoon naast de laptop ging af. Ze liep terug naar haar tafel en nam het mobieltje op. Ze luisterde aandachtig en zei: “Stuur maar naar boven”. De Vos legde snel zijn bootlectuur weg en vroeg: “Krijgen we bezoek?”

Anita liep alvast naar de deur en kwam even later met een man binnen. Het was dezelfde man, die al de hele dag voor het bureau had gestaan. De man stak aarzelend zijn hand uit naar Anita, en liep vervolgens door naar de oude. De Vos stak zijn hand uit en stelde zich voor: “Ik ben De Vos en dit is mijn collega mevrouw Kalsbeek”. Ondertussen zette De Vos een stoel bij en merkte even later op: “Vies weer hé?” Halfnat ging de man van rond de vijftig jaar op de stoel zitten. De Vos vroeg hem: “We zagen je de hele dag al voor het bureau staan, niet erg handig met dit weer?” De man glimlachte en nam zijn brilletje af en met de onderkant van zijn sweater, veegde hij de beslagen bril schoon. De man droeg een zwarte sweater onder zijn zwarte leren jas. De Vos keek seconden lang naar de afbeelding die op de sweater te zien was: een man die in het water dook. De Vos vroeg hem: “Zit je op een duikschool?” De man keek verbaasd naar de oude speurder en keek vervolgens naar zijn eigen sweater. Er kwam een dunne glimlach op zijn gezicht terwijl hij zijn bril weer opzette en hij begon zich langzaam voor te stellen.

“Mijn naam is Leo Deckers. Ik woon in Den Haag.” Anita onderbrak Leo meteen: “Ver van huis” Leo glimlachte: “Om u de waarheid te vertellen, heb ik mij er flink toe moeten zetten om hier naar binnen te gaan”. Anita lachte en vroeg: “Waarom?………En uuuh waarom stond je zowat de hele dag buiten?……Niet bepaald weer om buiten te zijn”. Leo knikt instemmend: “Ik uuuh……..Hoe zal ik het zeggen……..Ik heb iets waarmee ik in mijn maag zit. Ik vermoed namelijk…..Dat er binnenkort……Een moord wordt gepleegd”. De Vos kwam iets naar voren en observeerde de man nogmaals. Na een minuut stilte vroeg De Vos. “Hebben ze in Den Haag geen politiebureau?” Leo merkte aarzelend op: “Zie, dat is nu mijn probleem en daarom aarzel ik ook steeds, weet u…….Ik kan zelf haast niet meer geloven, wat ik u hier zo ga vertellen. U moet me geloven….Ik ben in Den Haag, Amsterdam, Utrecht en zelfs in Zwolle bij uw collega’s geweest, maar ik had niet het gevoel dat ik serieus werd genom….. De Vos onderbrak Leo: “En waarom zouden wij je dan wel serieus moeten nemen?” Leo staarde voor zich uit en zei zacht: “Weet ik niet…….Ik zie er ook tegenop om hetzelfde verhaal weer te moeten vertellen. Ziet u…….Ik beheer een internetsite. Ik ben de operator van de

Nederlandse Pink Floyd Fansite. Wacht, ik heb hier wel een visitekaartje met mijn mailadres, adres………en 06-nummer”. Anita nam het kaartje in ontvangst en De Vos vroeg aarzelend, alsof hij aanvoelde dat hij iets doms zou vragen: “Wat is een operator?” Anita begon met haar hoofd te schudden en begreep eigenlijk niet dat die oude vos niets van computers weet. Ze legde geduldig uit: “Een operator…..is de eigenaar van een website”. De Vos knikte begrijpend, maar het leek er heel erg op dat hij nog steeds niet snapte wat er precies bedoeld werd en hij zei meteen: “Gaat u verder, meneer”. Leo begon te vertellen hoe zijn site in elkaar zat terwijl Anita reeds begonnen was te kijken wat voor site het was. Leo ging verder: “Kijk, ik beheer de site en zet zoveel mogelijk items op…..Wat ook maar met Pink Floyd te maken heeft en op die site zit ook een forum. Een forum waar fans kunnen discussiëren, of gewoon ervaringen vertellen, wat ook maar te maken kan hebben met Pink F…”. Anita merkt op. “Je site ziet er wel leuk uit, maar kan ik zo op het forum komen?” Leo kwam uit zijn stoel vandaan en wees naar Anita’s laptop: “Je kunt je gratis aanmelden, met je eigen naam of je bedenkt een nickname”.

Anita vroeg: “Hoeven forumleden niet te betalen?” Leo ging weer zitten en zocht in zijn jaszak naar iets. Even later haalde hij een pakje sigaretten uit zijn jas. De Vos merkte op: “Sorry het is niet toegestaan om te roken”. Leo deed meteen zijn sigaretten terug in zijn jaszak, keek terug naar Anita en zei vervolgens: “Kijk…..Pink Floyd is een deel van mijn leven en het is een muziekband, waar ik van hou en ik hoef daar geen geld voor……Kijk, een hobby kost geld”. De oude speurde knikte instemmend, hij wist als geen ander hoeveel uren en geld hij in de boot had gestoken. Anita was druk bezig de site te bestuderen. De Vos ging achterover hangen en met zijn handen achter z’n hoofd plaatste hij een vraag: “Waarom moeten wij dit weten en waarom kom je helemaal van Den Haag naar Groningen?” Leo werd stil, na een minuut begon hij te spreken: “Ik denk…….Uuuuh,….Ik vermoed dat er binnenkort een moord word gepleegd”. Anita keek meteen boven haar laptop uit. De Vos keek Anita aan en vervolgens naar Leo en vroeg: “Hoe bedoel je dat?” Leo vervolgde: “Kijk, er is iemand lid van het forum geworden en die heeft een merkwaardige topic geplaatst”. De Vos wilde vragen wat topic was, maar Anita zei meteen: “Ga door”. Leo keek Anita aan en zei: “Kijk maar eens op het forum”. Anita keek meteen weer terug op haar laptop en vroeg: “Waar?”. Leo merkte op: “Onder de naam van……Barree”.

Anita keek indringend naar haar laptop en sprak uit: “I’m Not Careful With That Axe, Car”.De Vos vroeg meteen: “Wat betekent dat?” Anita moest even denken en zei toen: “Ik zal niet voorzichtig met de bijl zijn …..Auto”. Leo stelde: “Ik denk dat je het anders moet vertalen, of anders moet zien. Kijk in feite zegt Barree tegen een forumlid……Car. Ik zal niet voorzichtig zijn met de bijl”. Leo kwam naar voren en keek de oude speurder aan: “Ik denk dat Barree,……Car gaat vermoorden met een bijl!”.

De Vos keek hem aan en begon te lachen: “Ik kan dit niet serieus nemen, net als mijn collega’s in Amsterdam, Den Haag of Utrecht”. Leo ging weer zitten, duidelijk ietwat teleurgesteld. Even later pakte hij zijn gele Lidl tas, stond op en zei: “Ik ben nu al meermalen uitgelachen, ik begrijp ook dat u dit niet wilt geloven”. Leo schoof zijn stoel netjes terug en zei: “Ik denk dat ik maar een goede vriend ga opzoeken, hier in de provincie, mijn excuses voor jullie tijd, uuuh ik kom er zelf wel uit”. Leo liep naar de deur en Anita liep mee en zei: “Ik wil toch nog even wat meer gegevens hebben….Loop je even mee”. De Vos bekeek aandachtig het visite kaartje. www.pinkfloydfans.nl .De Vos hield niet van Engelstalige muziek. De Kast uit Friesland, dat was zijn topband. (7)

Even later kwam Anita weer binnen en zei: “En, wat denk je?” De Vos zei niets. Anita vroeg nogmaals: “Nou, was dit wel of niet geloofwaardig?” De Vos merkte op: “Tja,….Angst is een slechte raadgever………Bovendien geen lijk….Geen moord………..En hoeveel…….Nee…..Hoe vaak roepen mensen wel niet……Ik maak je dood!” Anita ging zitten en zei: “Tja….Dat is ook weer waar, en weet je, toch heb ik medelijden”. De Vos keek haar aan en vroeg: “Waarmee?” Anita zat rustig te denken en zei even later: “Omdat niemand van onze collega’s en ook wij niet zijn verhaal serieus nemen?” Ze ging verder met de site te bestuderen. De Vos vroeg: “Wat heb je met hem besproken, toen je hem naar buiten begeleidde?”. Anita pakte haar piepkleine blocnote, scheurde er een papiertje af en zei: “Ik heb gevraagd naar de namen van Barree en Car…….Maar dat wist Leo niet…..Omdat er velen met nicknames werken”. De Vos ging staan, liep naar het raam en zag in de regen de man met de gele tas richting het hoofdstation van Groningen lopen.

De Vos zei even later: “Je hebt verder wel zijn gegevens?” Anita zei meteen: “Ja ik heb zijn adres…….Maar uuh…..Geloof je wat hij zegt?” De Vos draaide zich om en zei: “Anita, ik weet het niet, stel nu dat het waar is en er valt een lijk, dan zijn we te laat. Aan de andere kant kunnen we echt niets doen en hoe vaak heb ik het niet meegemaakt dat er niets gebeurd. Kijk Anita, ieder mens wenst iemand wel eens dood, maar er zit een groot verschil tussen dood wensen en de werkelijke daad om te doden”. De Vos ging weer op zijn stoel zitten en vroeg aan Anita: “Hoe laat leven we?” Anita keek op haar mobieltje en zei: “Oh hemeltje…….Het is allang vijf uur geweest”. De Vos begon te lachen: “Ja het is weekend, we gaan naar huis, hahah, ik moet morgen naar mijn kleinzoon, voetbal kijken……..Mijn kleinzoon van zes voetbalt in de F2 van ONT”. (8) Anita keek de oude speurder aan en maakte een koude rilling gebaar: “Voetballen in januari? En dat met dit weer? Dat kun je die kleine jochies toch niet aan doen?” De Vos trok zijn jas aan en zei: “Nee, het is een toernooi in de sporthal van Kortezwaag. Die hal ligt in Gorredijk…..”. Mijn kleinzoon Sietze belde mij gisteren op: “Komt Pake ook kijken?” (9) Anita moest lachen: “Och wat lief….Nou veel succes en prettig weekend”. Anita deed haar schoudertas om haar schouder en verliet het kantoor. De Vos keek naar de tafel en stopte het visitekaartje van Leo in zijn zak. Hij wil in het weekend niet alleen met zijn kleinzoon voetbal kijken, maar hij wil zijn eigen zoon Jelle vragen of hij Pink Floyd ook kende, iets in hem zei hem dat hij Leo serieus moest nemen, maar hij kon het niet. En als de sluwe vos iets rook, dan vergiste hij zich zelden. De speurder verliet het politiebureau, liep langs de enorme pispaal. Een achterlijk kunstwerk was voor het politiebureau geplaatst. De oude vos ergerde zich aan de roestvrije paal en dacht:” Kon het maar roesten, dan was het gauw weer weg”. Vervolgens stapte hij in de auto en drukte zijn cd-speler aan. Teake v/d Meer, een Friese cabaretier zette hij op, daar kon hij altijd om lachen. (10) Hij moest weer in een lange rij wachten voor het Julianaplein, wachten voor de stoplichten. Voor hem zag hij het enorme GasUnie gebouw. Die apenrots voorbij en dan rechtstreeks naar huis. (11)

Maandagmorgen stapte de oude Vos weer het politiebureau binnen. Hij groette vriendelijk Meneer Kramer achter de balie. “Morgen”, zei hij en vervolgens liep hij de trap op. In zijn kantoor trof hij niemand aan. Anita was er nog niet. De Vos haalde eerst maar koffie en gooide het Dagblad v/h Noorden op tafel. (12) De Vos begon de morgen als altijd eerst met het doornemen van de krant. Dit hoorde in zijn ogen bij zijn vak.

De nieuwskoppen luidden aardbeving in Griekenland en verderop een verhaal over de komende Amerikaanse verkiezingen. Hillary Clinton tegen rivaal Barack Obama. (13) De Vos zuchtte eens diep en dacht in zichzelf, hoeveel geld kost al dat circus wel niet. Tijdens het lezen stapt Anita het kantoor binnen. Anita zei vriendelijk: “Goedemorgen”. Ze deed haar jas uit en vroeg: “En hoe was het voetballen?” De Vos klapte de krant dicht en begon te mokken: “Allemachtig, het waren allemaal kinderen van zes tot acht jaar en wat een kabaal in die hal……Ik werd er gek van”. Anita moest lachen. “De kinderen hebben het dan naar hun zin, ouwe”. De Vos moest ook lachen en sneed ineens een totaal ander onderwerp aan.

“Zeg….Anita …Ken jij de tekenfilmserie…….Nils Holgersson?” (14) Anita nam plaats en deed haar laptop open. “Ja, volgens mij wel, is dat niet dat kleine jochie dat meevliegt op de wilde ganzen”. De Vos reageerde blij: “Ja, ik moest met mijn kleinzoon…….DVD kijken”. Anita keek de oude meester aan: “En viel dat mee of tegen?” De Vos antwoordde met pretogen: “Ik vond het machtig mooi…..Weet je wat Sietze zei?” Anita startte ondertussen haar laptop op en zei: “Laat me raden, hij wil net als Nils ook op de rug van de vogel mee vliegen”. De Vos antwoordde: “Nee…….Nee…..Dat zei hij niet…….Hij zei…….Pake moet je opletten……..Pake speelt ook in de DVD van Nils”. Anita vroeg verbaasd: “O ja?…..Dan was je zeker die domme witte zwaan Maarten, hahahahaha”. De Vos reageerde meteen: “Nee…. Nee ……..Sietze wees een vos aan, die heet in de serie……Smirre”. Anita verslikte zich haast in haar koffie: “Hahahahahaha…..Je kleinzoon is een slim jochie…Maar hij heeft gelijk…….Ik noem je voortaan nu ook Smirre de Vos…..Hahaha”. De Vos keek haar aan en begon te lachen: “Anita?……Dat is toch een mooie……Hoe heet dat ook alweer op internet?” Anita keek verbaasd: “Huh, wat bedoel je nu?” De Vos zei meteen: “Je weet wel……Van afgelopen vrijdag….Die man uit Den Haag”. Anita moest ineens denken, en na een paar seconde riep ze: “FORUM…….. Oh, Oooh , je bedoelt…NICKNAME?” De Vos haalde opgelucht adem en zei: “Ja, dat is een leuke nickname……Ja toch?”

De Vos stond op en liep even naar het raam en zei: “Is de zaak Kolk…Nu helemaal afgerond?” Anita knikte instemmend. Plotseling stapt de hoofdcommissaris Van Leeuwen binnen. Hij keek naar Anita en zei: “Jullie hebben vrijdag toch een man uit Den Haag op bezoek gehad?”. Anita schoot meteen in de verdediging en zei : “Dat verslag…Heb ik U toe gemaild”. Van Leeuwen knikte bevestigend: “Ja…Ja…Daar is ook niets mis mee…..Maar het had iets met Pink Floyd te maken….Toch?” De Vos haalde het visitekaartje te voorschijn en las op: “www.pinkfloydfans.nl”. Marcel knikte en zei vervolgens: “Ik kreeg vanmorgen thuis een telefoontje van de politie uit Amsterdam”. De Vos keek de jonge commissaris aan en vroeg verbaasd: “AMSTERDAM?”

Van Leeuwen ging erbij zitten en zei: “Ja, Amsterdam….Ze vroegen of wij de gegevens hadden van de man die jullie afgelopen vrijdag had bezocht”. Anita voelde slecht nieuws aankomen en vroeg: “Is er wat met die man gebeurd dan?” Van Leeuwen zei meteen: “Nee… Niet met hem, maar de politie heeft op 27 januari een lijk gevonden, een man met een bijl in zijn rug……..Toen de politie in de woning arriveerde stond de stereo aan en een dame gilde….Tijdens de muziek dan hé………Het was Pink Floyd muziek…….Het tweede nummer wat gespeeld werd, was ook een Pink Floyd-nummer”. De Vos vroeg: “Maar heeft dat wat met die man uit Den Haag te maken?”. Van Leeuwen opende het rapport van Anita en zei: “Anita……Ik stuitte op een regel uit je rapport…..En ik citeer…….I’m Not Careful With That Axe, Car”. De Vos ging ineens rechtop zitten en riep: “DUS TOCH?” Van Leeuwen klapte het rapport weer dicht: “Het tweede nummer wat gedraaid werd was volgens de politie in Amsterdam: “Careful With That Axe, Eugene”.

(7) De Kast was een Friese popgroep die eind jaren tachtig en begin jaren negentig populair in Nederland was.

(8) ONT is voetbalvereniging uit Opeinde, vlakbij Drachten. ONT betekent Opeinde Nijega en De Tike. Drie dorpen vlakbij elkaar.

(11) Het GasUnie gebouw is in 2007 tot mooiste gebouw van het jaar gekozen. Het gebouw heeft als bijnaam “Apenrots”.

(12) Dagblad van het Noorden is een regionale dagblad die veel gelezen wordt in het Noorden.

(13) Hillary Clinton en haar rivaal Barack Obama zijn beiden democraten. De verkiezingsstrijd zal het gehele jaar 2008 in volle gang zijn.

(14) Nils Holgersson is een tekenfilmserie uit 1981. De serie verscheen in 1906 door Zweedse schrijfster Selma Lagerlöf. In de tekenserie is Maarten de tamme witte gans, die nogal

dom en onbeholpen overkomt. Smirre is de sluwe vos in de serie die jaagt op Ganzen en dus ook op Nils Holgersson.