PINK FLOYD FANS NEDERLAND

Zondag 11 mei, Mecky en ik treffen ons bij mijn broer Ad in Bocholtz, om vanuit daar naar Landgraaf te gaan, dat een paar kilometer verderop ligt, alwaar we Roger Waters zouden gaan zien. Voor mij de 4e keer deze tour (Ahoy 2006, Antwerpen 2007 en Arnhem 2007). Het was prima weer, lekker warm, geen wolkje aan de lucht en we hadden er enorme zin in. Na wat file's omzeild te hebben, door binnendoor wegen te pakken, kwamen we tegen 18:00 uur aan op Megaland, alwaar we hoopten menig forumlid tegen te komen en ik flyers uitdeelde aan het binnenstromende publiek.

Helaas alleen Ruud en Garp ontmoet, wat ik wel jammer vond. En terugvinden in de menigte was niet aan te beginnen. Even na 19:00 uur hebben we dan een goed plekje vlak voor het podium gevonden en mocht van ons de show beginnen.

"Eins, zwei, drei................." klonk het over Megaland en dat betekende het startsein ( 40 minuten te laat) van een geweldig concert op deze pinksterzondag. Het ruim 20.000 koppige publiek werd meteen uitzinnig en dat zou het gehele concert zo blijven. In The Flesh.............. wat een schitterende opening, ik kreeg de rillingen over me lijf en me haren stonden al meteen recht op me armen. Het beloofde al meteen een geweldig concert te worden. Roger Waters was in topvorm, de vaak bekritiseerde Snowy White formidabel, Dave Killminster klasse, en zo kan ik nog wel doorgaan. Hier stond een band die elkaar aanvoelde, goed op elkaar ingespeeld was en als een team stond te spelen, met veel plezier en vakmanschap.

Ik ga niet elke song hier beschrijven, maar zal me beperken tot de opvallendste momenten, gevolgd door een foto-impressie van de gehele avond. De gehele eerste set was toppie, met een paar kleine kanttekeningen, vanuit mijn eigen ervaring. Shine On You Crazy Diamond werd helaas ingekort en bij Set The Controls For The Heart Of The Sun vond ik de bas té overheersend. Have A Cigar en Sheep waren de volgende kippevel momenten, terwijl ik de Final Cut nummers het niet helemaal vond halen qua stemgeluid van Roger, al haalde hij alles tot uit zijn tenen. Perfect Sense daarentegen liet PP's heldere stemgeluid tot over de kolenberg galmen, wat haar terecht weer een ovatie opleverde. Leaving Beirut, vond ik evenals tijdens de vorige concerten een aanwinst voor Roger's setlijst. Wat krachtig is dit nummer live, vergeleken met het origineel.

Roger zelf speelde subliem op de basgitaar, maakte kilometers over het podium, waardoor ik hem vaak kon bewonderen van zo'n 4 meter afstand. Geweldig om de meester van zo dicht bij te mogen bewonderen, want meestal zit ik op een tribune, ver van het podium verwijderd. Je vergeet op zo'n moment de pijn in je rug. Zijn uitstraling en spel maken je in trance en vergeet iedereen en alles om je heen. Het varken koos ook vanavond weer het luchtruim, dit keer vrijwillig en waar die dit keer terecht is gekomen, is op dit moment nog niet bekend.

Na de pauze stond de gehele Darkside Of The Moon op het menu en vooraf had ik zo het gevoel van: Ach ja, we zien wel. Maar dit was de mooiste uitvoering die ik gezien heb, zelfs Money kon mij boeien. Ook viel het me op dat men zelfs bij Us And Them massaal meezong. Chapeau ook voor Ian Ritchie voor het geweldige saxgeluid bij beide songs. Ook een compliment aan Graham Broad voor de schitterende opening van Time. Wat een genot om hem bezig te zien. De afsluiters Brain Damage/Eclipse zong ook ik uit volle borst mee en bezorgde me voor de zoveelste keer vanavond kippevel. Hillarisch momentje toen Roger even de tekst volledig bijster was tijdens Eclipse, maar de goede man was denk ik helemaal op, hij had zich ook voor 200% gegeven vanavond en op die leeftijd eist dat zijn tol. Het is hem vergeven.

De toegift werd geopend met The Happiest Days Of Our Lives/Another Brick In the Wall part 2, die lekker lang uitgesponnen werd en de vele fans uitzinnig maakte. Vera/Bring the Boys Back Home was weer een gevoelig moment en de allelaatste song was Comfortably Numb, waarbij ik toch weer de Gilmour solo miste.

Al met al een schitterend concert, de moosite van de 4, dat ik voor geen goud had willen missen. Roger wederom bedankt en ik hoop zeker dat dit niet de laatste keer is geweest.