Floyd interpretaties en vertalingen

vertalingen van Pink Floyd songs en solowerken, per album belicht, door de forumleden van Pink Floyd Fans Nederland.

Meddle (1971)

Instrumentaal nummer waarbij je de stem van Nick Mason hoort:

One Of These Days I’m Going To Cut You Into Little Peaces

Een dezer dagen zal ik je in kleine stukken snijden

Nick Mason’s stem was versneld opgenomen, maar in een langzamer tempo afgespeeld, waardoor je deze stemvervorming krijgt. David Gilmour en Roger Waters spelen hier op de basgitaar, zgn. “double-tracked”. De song opent met het geluid van een wind.

Roger Waters beschreef de song als: een scherpe schatting van de hedendaagse sociale situatie
 

Mecky: Een leuk verhaal wat ik ooit hoorde was.
Ergens met een concert in Duitsland. Ik meen Hamburg
zeker weten doe ik het niet, was er niet bij, maar een goede kennis van mij wel. Ergens in de tour van 1994

Guy Pratt de bassist zet het nummer in. Na een lange tijd keek hij om zich heen, waar blijft de rest van de band. Die stonden toen lachend achter het podium te zwaaien en hem de gek aan te steken. De blaren kwam op zijn duimen te staan en een lol dat de heren hadden

Typische britse humor

A cloud of eiderdown draws around me
Softening the sound
Sleepy time when I lie with my love by my side
And she's breathing low, and the candle dies

When night comes down you lock the door
The book falls to the floor
As darkness falls and waves roll by
The seasons change the wind is warm

Now wakes the owl, now sleeps the swan
Behold a dream, the dream is gone
Green field, a cold rain
Is falling in a golden dawn

And deep beneath the ground the early morning sounds
And I go down
Sleeping time when I lie with my love by my side
And she's is breathing low
And I rise like a bird
In the haze when the first rays touch the sky
and the night winds die

Een wolk van dons trekt om me heen
Het geluid wordt zacht
Tijd om te gaan slapen als ik met mijn geliefde aan mijn zij lig
En ze ademt zacht en de kaars dooft

Als de nacht aanbreekt sluit je de deur af (figuurlijk: sluit je je ogen)
Het boek valt op de grond
Als de duisternis invalt en de golven langs rollen
De seizoenen veranderen, de wind is warm

Nu ontwaakt de uil, nu slaapt de zwaan
Achter een droom, de droom is verdwenen
Groen veld, een koude regen
Valt in en gouden dageraad

En diep onder de grond klinkt de vroege morgen
En ik ga naar beneden
Tijd om te gaan slapen als ik met mijn geliefde aan mijn zij lig
En ze ademt zacht
En ik stijg op als een vogel
In de nevel als de eerste stralen de hemel raken
En de nachtelijke wind afsterft

Noot:

Dit is een liefdes lied, waarbij de muziek geschreven is door David Gilmour en de tekst door Roger Waters. Volgens Nick Mason komt de titel van deze song mogelijk voort uit een term van het spel Mahjong, dat de band toentertijd tijdens het touren vaak speelde.
 

You say the hill's too steep to climb, climbing
You say you'd like to see me try, climbing
You pick the place and I'll choose the time
And I'll climb the hill in my own way
Just wait a while for the right day
And as I rise above the tree-line and the clouds
I look down hearing the sound
of the things you've said today

Fearlessly the idiot faced the crowd, smiling
Merciless the magistrate turns around, frowning
And who's the fool who wears the crown
No doubt in your own way
And every day is the right day
And as you rise above the fear-lines in his brow
You look down hear the sound of the faces in the crowd

You never walk alone, you never walk alone
Walk on, walk on with hope in your heart
And you never walk alone, you never walk alone

Volgens jou is de heuvel te steil om te beklimmen, beklimmend
Je zegt dat je het me graag ziet proberen, beklimmend
Jij zoekt de plek uit en ik kies de tijd
En ik zal de heuvel op mijn manier beklimmen
Wacht gewoon de juiste dag af
En als ik boven de bomengrens en wolken uitstijg
Kijk ik naar beneden, luisterend naar het geluid
van de dingen die jij vandaag tegen me zei

Onbevreesd zag de idioot de menigte onder ogen, lachend
Genadeloos draait de magistraat rond, fronsend
En wie is de gek die de kroon draagt
Geen twijfel op je eigen manier
En elke dag is de juiste dag
En als je boven de angstrimpels in zijn voorhoofd uitstijgt
Kijk je neer op het geluid van de gezichten in de menigte

Je loopt nooit alleen, je loopt nooit alleen
Ga voort, ga voort met hoop in je hart
En je loopt nooit alleen, je loopt nooit alleen.


Noot:

Het schijnt dat sommige frasen van deze song over Syd Barrett gaan.
 

As I reach for a peach
Slide a line down behind a sofa in San Tropez
Breaking a stick with a brick on the sand
Riding a wave in the wake of an old sedan
Sleeping alone in the drone of the darkness
Scratched by the sand that fell from my love
Deep in my dreams and I still hear her calling
If you're alone, I'll come home

Backward and homebound, the pigeon, the dove
Gone with the wind and the rain on an airplane
Born in a home with no silver spoon
I'm drinking champagne like a good tycoon
Sooner than wait for a break in the weather
I'll gather my far flung thoughts together
Speeding away on a wind to a new day
If you're alone, I'll come home

And I'll pause for a while by a country stile
And listen to the things they say
Digging for gold in hole in my hand
Open the book, take a look at the way things stand
And you're leading me down to the place by the sea
I hear your soft voice calling to me
Making a date for later by phone
And if you're alone, I'll come home

Als ik naar een perzik reik
Glijd een lijn neer, achter een bank in Sant Tropez
Breek een stok met een baksteen op het zand
Golvend rijdend in het spoor van een oude sedan
In je eentje slapend in het gedreun van de duisternis
Bekrast met het zand dat van mijn geliefde viel
In een diepe droom verzonken en ik hoor haar nog steeds zeggen:
Als je alleen bent, zal ik thuis komen

Achteruit en huisgebonden, de duif, het duifje
Met de wind heen gegaan en regen op een vliegtuig
Geboren in een huis zonder zilveren lepel
Ik drink champagne als een goede zakenman
Eerder dan het wachten op weersverandering
Zal ik mijn ver vervlogen gedachtes samenbundelen
Wegzendend op de wind naar een volgende dag
Als je alleen bent, zal ik thuis komen

En ik zal voor een tijdje bij een land stijl pauzeren
En luisteren naar de dingen die ze zeggen
Naar goud gravend in een gat in mijn hand
Open het boek, kijk naar de dingen hoe ze beschreven staan
En je leidt me naar de plek aan zee
Ik hoor je zachte stem tegen me zeggen
Een afspraak te maken voor later, per telefoon
En als je alleen bent, zal ik thuis komen


Ik kwam er niet helemaal uit bijvoorbeeld Born in a home with no silver spoon denk ik dat mijn vertaling niet klopt, dat het misschien een gezegde is, geboren te zijn in een huis met een zilveren lepel???? Zegt misschien iets over de rijkdom van de ouders????

Het eerste couplet vond ik ook moeilijk te vertalen, zal ook hier en daar niet kloppen, te letterlijk vertaald misschien zodat het lijkt of er geen verband tussen de zinnen bestaat, zoals de zin Slide a line down behind a sofa in San Tropez
 

Mecky: bij silver spoon denk ik altijd aan drugs'

een silverend lepeltje daar doe je heroine in verhit je en bla bla bla
ik weet niet of je het in die richting moet zoeken

Hummie: Born whit a silver spoon in one's mouth.

van rijke afkomst zijn of
een gelukskind zijn

Het is dus een Engels spreekwoord.
 

I was in the kitchen
Seamus, that's the dog, was outside
Well I was in the kitchen
Seamus, my own hound, was outside
Well you know the sun was sinking slowly
And my own hound-dog sat right down and cried

Ik was in de keuken
Seamus, dat is de hond, was buiten
Wel ik was in de keuken
Seamus, mijn eigen hond, was buiten
Wel weet je de zon was langzaam zakkend
En mijn eigen jachthond zat daar beneden en huilde
 

Overhead the albatross hangs motionless upon the air
And deep beneath the rolling waves
In labyrinths of coral caves
The echo of a distant time
Comes willowing across the sand
And everything is green and submarine

And no one showed us to the land
And no one knows the wheres or whys
But something stirs and something tries
And starts to climb toward the light

Strangers passing in the street
By chance two separate glances meet
And I am you and what I see is me
And do I take you by the hand
And lead you through the land
And help me understand the best I can

And no one calls us to move on
And no one forces down our eyes
And no one speaks and no one tries
And no one flies around the sun

Cloudless everyday you fall upon my waking eyes
Inviting and inciting me to rise
And through the window in the wall
Comes streaming in on sunlight wings
A million bright ambassadors of morning

And no one sings me lullabies
And no one makes me close my eyes
And so I throw the windows wide
And call to you across the sky

Boven ons hoofd hangt een albatros bewegingloos in de lucht
En diep onder de rollende golven
In de labyrinthen van koraalgrotten
Komt de echo van een verre tijd
Over het zand rollen
En alles is groen en onderzees

En niemand wees ons naar het land
en niemand weet de waars of waaroms
Maar iets verroert zich en iets probeert
En begint naar het licht te klimmen.

Vreemden passeren op straat
Toevallig kruisen twee blikken elkaar
En ik ben jou en wat ik zie ben ik
En ik pak je bij de hand
En leidt je door het land
En help me het zo goed te begrijpen als ik kan

En niemand roept ons om op te schieten
En niemand dwingt ons naar beneden te kijken
En niemand spreekt en niemand probeert
En niemand vliegt rondom de zon

Onbewolkt elke dag val je me om de hals
Je nodigt me uit en spoort me aan om op te staan
En door het raam in de muur
Komen naar binnen gestroomd op vleugels van zonlicht
Miljoenen heldere gezanten van de morgenstond

En niemand zingt slaapliedjes voor me
En niemand laat me mijn ogen sluiten
En dus open ik de ramen wijd
En roep naar je dwars door de hemel


Noot:

Alle bekende werktitels van Echoes op een rijtje:

Nothing Part 1-24
The Son of Nothing
The Return Of The Sons Of Nothing
The March Of The Dambastards
Looking Through the Knothole in Granny's Wooden Leg

Mecky:  het enige wat ik er van weet is dat het in feite een liefdes liedje is van Roger.
Verwerkt met de tekst en muziek geluiden zeg maar.
Het missen van liefde, omdat je als artiest de wereld rond reist en minder vaak thuis bent. Je gooit je ramen open en je roept naar je liefde in de hoop dat ze het aan de andere kant van de wereld je gemis hoort.
En in de bergen klinkt zoiets wel leuk met een echo.
Het is het enige wat ik er van kan maken.
Overigens er bestaat nog een tweede tekst van dit nummer.
Het nummer is in feite herschreven door Roger.
Andere tekst was zo:

Planets meeting face to face
sun to the air and land how sweet
in every single lighting place
perfect night this was so grand
and give us leave to share as one
Our two lights in the land
for one light can
And in that comming to the one
The parting sighns sound as one
I see you've got to travel on
And on And on around the sun

Planets meeting face to face
Bound to the air of life
How sweet
In every single fighting pace
the planet here is deep in space
Echoes might this once were land
And give us leave to share as one
Our two lights in the land
For one light can
An din that coming to the one
The parthing sighs sound as one
I see you've got to travel on
And on and on around the sun