Floyd interpretaties en vertalingen

vertalingen van Pink Floyd songs en solowerken, per album belicht, door de forumleden van Pink Floyd Fans Nederland.

The Division Bell (1994)

As you look around this room tonight
Settle in your seat and dim the lights
Do you want my blood, do you want my tears
What do you want
What do you want from me

Should I sing until I can't sing any more
Play these strings until my fingers are raw
You're so hard to please
What do you want from me

Do you think that I know something you don't know
What do you want from me
If I don't promise you the answers would you go
What do you want from me
Should I stand out in the rain
Do you want me to make a daisy chain for you
I'm not the one you need
What do you want from me

You can have anything you want
You can drift, you can dream, even walk on water
Anything you want

You can own everything you see
Sell your soul for complete control
Is that really what you need

You can lose yourself this night
See inside there is nothing to hide
Turn and face the light

What do you want from me

Als je vanavond om je heen kijkt in deze kamer
Zetel je neer in je stoel en dim de lichten
Wil je mijn bloed, wil je mijn tranen
Wat wil je
Wat wil je van me

Moet ik zingen tot ik er bij neerval
Op deze snaren spelen tot mijn vingers ruw zijn
Je bent zo hard om tevreden te zijn
Wat wil je van me

Denk je dat ik iets weet wat jij niet weet
Wat wil je van me
Als ik je niet de antwoorden beloof, zou je gaan
Wat wil je van me
Zou ik buiten in de regen staan
Wil je dat ik een ketting madeliefjes voor je maak
 

Ik ben niet diegene die je nodig hebt
Wat wil je van me

Je kunt alles krijgen wat je wilt
Je kunt afdrijven, je kunt dromen, zelfs op het water lopen
Alles wat je wilt

Je kunt jezelf verliezen deze nacht
Kijk binnenin, er is niets om te verstoppen
Draai je om en keer je gezicht naar het licht

Wat wil je van me

Did you know ... it was all going to go so wrong for you
And did you see it was all going to be so right for me
Why did we tell you then
You were always the golden boy boy then
And that you'd never lose that light in your eyes

Hey you ... did you ever realise what you'd become
And did you see it wasn't only me you were running from
Did you know all the time but it never bothered you anyway
Leading the blind while I stared out the steel in your eyes

The Rain fell slow, down on all the roofs of uncertainty
I thought of you and the years
and all the sadness fell away from me
And did you know ...

I never thought that you'd lose that light in your eyes

Wist je dat ............. het liep allemaal zo verkeerd af met jou
En zag je dat het allemaal zo goed voor mij was
Waarom vertelden we jou toen
Dat je altijd de gouden-jongen jongen was
En dat je nooit dat licht in je ogen zou verliezen

Hee jij, realiseerde je je ooit wat er van je terecht zou komen
En zag je dat het niet alleen om mij was waarom je vluchtte
Kon je al die tijd, maar hinderde je hoe dan ook nooit
De blinden leidend, terwijl ik naar het staal in je ogen staarde

De regen viel langzaam, neer op alle daken van onzekerheid
Ik dacht aan jou en de jaren
En alle droefheid viel van me af
En wist je .....................

Ik heb nooit gedacht dat je dat licht in je ogen zou verliezen


Opmerking:

Het eerste couplet gaat over Syd Barrett en het tweede couplet gaat over Roger Waters.
I thought of you and the years
and all the sadness fell away from me
Kan op zowel Syd als Roger betrekking hebben. Het verdriet om zijn vriend Syd, hoe hij zichzelf naar de afgrond heeft gedreven en
Terugdenkend aan de successen van Pink Floyd met Roger, en hoe de groep uiteen viel. Droefheid valt van hem af als hij in beide gevallen aan de goede momenten terugdenkt.
 

On the day the wall came down
They threw the locks onto the ground
And with glasses high we raised a cry for freedom had arrived
On the day the wall came down
The Ship of Fools had finally ran aground
Promises lit up the night like paper doves in flight

I dreamed you had left my side
No warmth, not even pride remained
And even though you needed me
It was clear that I could not do a thing for you

Now life devalues day by day
As friends and neighbors turn away
And there's a change that, even with regret, cannot be undone
Now frontiers shift like desert sands
As nations wash their bloodied hands
Of loyalty, of history, in shades of grey

I woke to the sound of drums
The music played, the morning sun streamed in
I turned and I looked at you
And all but the bitter residues slipped away...slipped away

Op de dag dat de muur neerkwam
gooiden ze de sloten op de grond
en met opgeheven glazen hieven we een schreeuw omdat de vrijheid was gekomen
Op de dag dat de muur neerkwam
Is het Schip met Dwazen eindelijk aan de grond gelopen
Beloften lichtten de nacht op zoals papieren duiven doen in hun vlucht.

Ik droomde dat je mijn zijde had verlaten
Geen warmte, zelfs geen trots bleef achter
En hoewel je mij nodig had
Was het duidelijk dat ik niets voor je kon doen

Nu, het leven verminderd in waarde dag na dag
als vrienden en buren wegvallen
En er is een verandering die, zelfs met berouw, niet ongedaan gemaakt kan worden.
Landsgrenzen veranderen als woestijnzand
terwijl volkeren hun bebloede handen wassen
van loyaliteit, van geschiedenis, in grijstinten

Ik werd wakker van het geluid van trommels
De muziek speelde, de ochtendzon stroomde binnen
ik draaide me om en keek naar jou
en alles behalve de bittere bezinksels glipte weg...glipte weg

Opmerking Emily:Ik moet bij dit nummer altijd denken aan de val van de Berlijnse muur op 9 november 1989.

Opmerking Funky Dung: Ik heb hier altijd heel sterk het gevoel dat het over het einde van de samenwerking tussen dave en roger gaat!

From morning to night I stayed out of sight
Didn't recognise I'd become
No more than alive I'd barely survive
In a word ... overrun

Won't hear a sound
He's curled into the corner
From my mouth
But still the screen is flickering
I've spent too long
With an endless stream of garbage to
On the inside out
... curse the place
My skin is cold
In a sea of random images
To the human touch
The self destructive animal
This bleeding heart's
Waiting for the waves to break
Not beating much

I murmured a vow of silence and now
I don't even hear when I think aloud
Extinguised by light I turn on the night
Wear its darkness with an empty smile

I'm creeping back to life
My nervous system all awry
I'm wearing the inside out

Look at him now
He's paler somehow
But he's coming round
He's starting to choke
It's been so long since he spoke
Well he can have the words right from my mouth

And with these words I can see
Clear through the clouds that covered me
Just give it time then speak my name
Now we can hear ourselves again

I'm holding out
He's standing on the treshold
For the day
Caught in fiery anger
When all the clouds
And hurled into the furnace he'll
Have blown away
.. curse the place
I'm with you now
He's torn in all directions
Can speak your name
And still the screen is flickering
Now we can hear
Waiting for the flames to break
Ourselves again

Van ‚s morgens tot ‚s nachts bleef ik uit het zicht
Erkende ik niet wat ik werd
Niets meer dan leven, ik zou nauwelijks overleven
In een word …………….. over me heen gelopen

Zal geen geluid horen
Hij zit weg gedoken in de hoek
Van mijn mond
Maar nog trilt het scherm
Ik heb te veel besteed
Met een eindeloze stroom vuil
Van binnen uit
....... vervloek de plaats
Mijn huid is koud
In een zee van willekeurige beelden
Tot de menselijke aanraking
Het zelf vernietigende dier
Deze bloedende harten
Wachtend op de brekende golven
Weinig slaande

Ik fluisterde een gelofde van stilte en nu
Hoor ik zelfs niets als ik hardop denk
Extinguised (???????) door licht zet ik de nacht aan
Draag zijn duisternis met een lege lach

Ik kruip terug naar het leven
Mijn zenuwstelstel helemaal scheef
Ik put de binnenkant uit

Kijk nu naar hem
Hij is op de een of andere manier bleker
Maar hij draait wel bij
Hij begint te vernauwen
Het is zo lang geleden sinds hij gesproken heeft
Goed, hij kan de woorden net over zijn lippen krijgen

En met deze woorden kan ik helder zien
Door de wolken die mij bedekten
Geef het de tijd, zeg dan mijn naam
Nu kunnen we ons zelf weer horen

Ik houd stand
Hij houdt vol bij de ultime poging
Voor de dag
Gevangen in vurige woede
Als alle wolken
En geslingerd in de oven die hij zal
Hebben weg geblazen
....... vervloek de plaats
Ik ben nu samen met jou
Hij is gescheurd in alle richtingen
Kan je naam zeggen
En het scherm trilt nog steeds
Nu kunnen we horen
Wachtend op de vlammen die
Ons zelf weer zullen breken

Her love rains down on me easy as the breeze
I listen to her breathing it sounds like the waves on the sea
I was thinking all about her, burning with rage and desire
We were spinning into darkness; the earth was on fire

She could take it back, she might take it back some day

So I spy on her, I lie to her, I make promises I cannot keep
Then I hear her laughter rising, rising from the deep
And I make her prove her love for me, I take all that I can take
And I push her to the limit to see if she will break

She might take it back, she could take it back some day

Now I have seen the warnings, screaming from all sides
It's easy to ignore them and God knows I've tried
All of this temptation, it turned my faith to lies
Until I couldn't see the danger or hear the rising tide

She can take it back, she will take it back some day
She can take it back, she will take it back some day
She can take it back, she will take it back some day

Haar liefde regent neer op me, zo makkelijk als de wind
Ik luister naar haar ademhaling, het klinkt als een golvende zee
Ik dacht alleen aan haar, brandend met woede en wens
Wij sponnen in de duisternis; de aarde stond in brand

Ze kon het terug nemen, ze zou het op een dag terug kunnen nemen

Zo ik bespioneer haar, ik lieg tegen haar, ik maak beloftes die ik niet nakomen kan
Dan hoor ik haar gelach toenemen, komend van heel diep
En ik laat haar haar liefde voor mij bewijzen, ik neem alles wat ik krijgen kan
En ik laat haar tot aan de grens gaan om te zien of ze zal breken

Ze zou het terug kunnen nemen, ze kon het op een dag terug nemen

Nu heb ik de waarschuwingen gezien, schreeuwend vanuit alle kanten
Het is makkelijk om hen te negeren, en God weet dat ik het geprobeerd heb
Elk van deze verleiding, het boog mijn geloof tot leugens om
Tot ik het gevaar niet kon zien of het toenemende getij horen

Ze kan het terug nemen, op een dag zal ze het terug nemen
Ze kan het terug nemen, op een dag zal ze het terug nemen
Ze kan het terug nemen, op een dag zal ze het terug nemen
 

where were you when I was burned and broken
while the days slipped by from my window watching
where were you when I was hurt and helpless
because the things you say and the things you do surround me
while you were hanging yourself on someone else's words
dying to believe in what you heard
I was staring straight into the shining sun

lost in thought and lost in time
While the seeds of life and the seeds of change were planted
outside the rain fell dark and slow
while I pondered on this dangerous but irresistible pastime

I took a heavenly ride through our silence
I knew the moment had arrived
For killing the past and coming back to life
I took a heavenly ride through our silence
I knew the waiting had begun
and headed straight..into the shining sun

waar was je toen ik geschroeid en gebroken was
terwijl de dagen langs mijn raam gleden gadeslaand
waar was je toen ik bezeerd en hulpeloos was
omdat de dingen die je zegt en de dingen die je doet mij omringen
terwijl jij je ophing aan de woorden van een ander
stervend om te geloven wat je gehoord hebt
staarde ik in de schitterende zon

verloren in gedachten en verloren in tijd
terwijl de zaden van het leven en de zaden van verandering werden geplant
Buiten viel de regen donker en langzaam
terwijl ik nadacht over deze gevaarlijke maar onweerstaanbare tijdspassering

Ik nam een hemelse rit door onze stilte
Ik wist dat het moment daar was
om het verleden te doden en terug te komen naar het leven
Ik nam een hemelse rit door onze stilte
Ik wist dat het wachten was begonnen
en ik stuurde recht...in de schitterende zon

For millions of years mankind lived just like the animals
Then something happened which unleashed the power of our imagination
We learned to talk

There's a silence surrounding me
I can't seem to think straight
I'll sit in the corner
No one can bother me
I think I should speak now
I can't seem to speak now
My words won't come out right
I feel like I'm drowningI'm feeling weak now
But I can't show my weakness
I sometimes wonder
Where do we go from here

It doesn't have to be like this
All we need to do is make sure we keep talking

Why won't you talk to me
You never talk to me
What are you thinking
What are you feeling
Why won't you talk to me
You never talk to me
What are you thinking
Where do we go from here

It doesn't have to be like this
All we need to do is make sure we keep talking

Why won't you talk to me
You never talk to me
What are you thinking
What are you feeling
Why won't you talk to me
You never talk to me
What are you thinking
What are you feeling

I feel like I'm drowning
You know I can't breathe now
We're going nowhere
We're going nowhere

Voor miljoenen jaren leefde de mensheid gelijk de dieren
Vervolgens gebeurde er iets dat de kracht van onze verbeelding losliet
We leerden te praten

Er is een stilte die mij omringd
Het lijkt alsof ik niet meer helder kan denken
Ik zal in de hoek gaan zitten
Niemand kan me daar storen
Ik denk dat ik nu moet spreken
Het lijkt alsof ik niet kan spreken
Mijn woorden komen er niet goed uit
Ik heb het gevoel dat ik verdrink
Ik voel me zwak nu
maar ik kan mijn zwakheid niet tonen
Ik vraag me soms af
Waarheen gaan we vanaf dit punt

Het hoeft niet zo te zijn
Alles wat we moeten doen is er voor zorgen dat we blijven praten

Waarom wil je niet met me praten
je praat nooit met me
wat denk je
wat voel je
waarom praat je niet met me
je praat nooit met me
wat denk je
waarheen gaan we vanaf dit punt

Het hoeft niet zo te zijn
Alles wat we moeten doen is er voor zorgen dat we blijven praten

Waarom wil je niet met me praten
je praat nooit met me
wat denk je
wat voel je
waarom praat je niet met me
je praat nooit met me
wat denk je
wat voel je

Ik heb het gevoel dat ik verdrink
je weet dat ik nu niet kan ademhalen
we gaan nergens heen
we gaan nergens heen

I was spending my time in the doldrums
I was caught in a cauldron of hate
I felt persecuted and paralyzed
I thought that everything else would just wait

While you are wasting your time on your enemies
Engulfed in a fever of spite
Beyond your tunnel vision reality fades
Like shadows into the night

To martyr yourself to caution
Is not going to help at all
Because there'll be no safety in numbers
When the Right One walks out of the door

Can you see your days blighted by darkness?
Is it true you beat your fists on the floor?
Stuck in a world of isolation
While the ivy grows over the door

So I open my door to my enemies
And I ask could we wipe the slate clean
But they tell me to please go fuck myself
You know you just can't win

Ik bracht mijn tijd door in de doldrums
Ik was gevangen in een ketel van haat
Ik voelde me vervolgd en verlamd
Ik dacht dat al het andere gewoon zou wachten

Terwijl jij je tijd verspilt met je vijanden
Overspoeld in een koorts van wrok
Voorbij je tunnelvisie verdwijnt de werkelijkheid langzaam
Als schaduwen in de nacht

Jezelf martelen aan voorzichtigheid
Is niet de manier om alles te verhelpen
Omdat er geen veiligheid in aantallen zal zijn
Als de betere de deur uitloopt

Kun je jouw dagen die door duisternis worden verwoest zien?
Is het waar dat je met je vuisten op de vloer sloeg?
Geplakt in een wereld van isolatie
Terwijl de klimop over de deur heen groeit

Dus ik open me deur naar mijn vijanden
En ik vraag of het mogelijk is om met een schone lei verder te gaan
Maar ze vertellen me om alsjeblieft op te donderen (om het maar eens netjes te houden!)
Je weet dat je gewoon niet kunt winnen



Opmerking Theo: Doldrums = een band van lage druk rond de evenaar (letterlijk). Denk dat hij hier bedoeld dat hij leefde op een manier alsof een riem strak om zijn middel wordt aangetrokken.

Opmerking Mother: doldrums betekend ook wel: in de put zitten!

"ik bracht mijn tijd door in de put"?

Opmerking Mecky: in dit nummer spreekt david gilmour de ruzie tussen hem en roger waters.
aan het begin van het nummer hoor je ook de studiodeur dichtklappen
zo van roger verlaat boos de studio.

dave bezingt hierin dat hij alle pogingen gedaan heeft
en gesmeekt om met schone lei verder te gaan

maare hij krijg alleen maar te horen
fuck you

 

Beyond the horizon of the place we lived when we were young
In a world of magnets and miracles
Our thoughts strayed constantly and without boundary
The ringing of the division bell had begun

Along the Long Road and on down the Causeway
Do they still meet there by the Cut

There was a ragged band that followed in our footsteps
Running before time took our dreams away
Leaving the myriad small creatures trying to tie us to the ground
To a life consumed by slow decay

The grass was greener
The light was brighter
With friends sorrounded
The nights of wonder

Looking beyond the embers of bridges glowing behind us
To a glimpse of how green it was on the other side
Steps taken forwards but sleepwalking back again
Dragged by the force of some inner tide

At a higher altitude with flag unfurled
We reached the dizzy heights of that dreamed of world

Encumbered forever by desire and ambition
There's a hunger still unsatisfied
Our weary eyes still stray to the horizon
Though down this road we've been so many times

The grass was greener
The light was brighter
The taste was sweeter
The nights of wonder
With friends sorrounded
The dawn mist glowing
The water flowing
The endless river

Forever and ever

Voorbij de horizon van de plaats waar we onze jeugd doorbrachten
In een wereld van magneten en mirakels
Onze gedachten swaalden constant en grenzenloos
Het bellen van de „division bell“ was begonnen

Langs de lange weg en op naar de verhoogde weg
Ontmoeten ze elkaar nog steeds bij de besnoeiing (bosjes???)

Er was een haveloze band die in onze voetstappen volgde
Hard rennend voordat tijd onze dromen konden afpakken
De horde kleine schepsels verlatend, die ons preoberen aan de grond vast te binden
Tot een leven(svorm) dat geconsumeerd word door langzaam bederf.

Het gras was groener
Het licht was helderder
Omringd door vrienden
De nachten van het wonder

Kijkend voorbij de Embers (?) van bruggen die achter ons gloeien
Een glimp opvangend van hoe groen het aan de andere kant was
Stappen vooruit makend, maar slaapwandelend terug gaand
Gesleept door de kracht van wat innerlijk getij

Op grotere hoogte met uitgevouwen vlag
Bereikten wij de duizelingwekkende hoogte van die gedroomde wereld

Voor altijd belast door wens en ambitie
De honger ernaar nog niet gestild
Onze vermoeide ogen dwalen nog steeds de horizon af
Denkend aan het feit dat we op deze weg zo vaak zijn geweest

Het gras was groener
Het licht was helderder
De smaak was zoeter
De nachten van het wonder
Omringd door vrienden
De ochtendmist gloeiend
Het water stromend
De eindeloze rivier


Voor altijd en eeuwig

Opmerkingen Theo:

Division bell: In England en Australie moet tijdens een zitting van het parlement gestemd worden, indien er onenigheid bestaat over een te nemen besluit. Dan wordt de Division Bell geluidt. Zolang de Division Bell luidt, moet elke stemgerechtigde parlementarier zijn stem uitbrengen. Houdt het luiden op, worden de deuren gesloten en kan er niet meer gestemd worden.

Causeway: is een weg of spoorbaan die over een dam of dijk loopt (bijvoorbeeld de afsluitdijk)

Ember: is o.a. een klein roze draakje. Zou het kunnen zijn dat de bruggen op draakjes lijken? Andere verklaring heb ik niet.

Opmerkingen Funky Dung: embers zijn/is gloeiende as of houtskool en dat samen met bridges behind us, slaat waarschijnlijk op burning the bridges behind you, wat zoveel wil zeggen als schepen achter je verbranden. dus je overziet de resten van de schepen die je achter je verbranden.....of zoiets

"Along the Long Road and on down the Causeway
Do they still meet there by cut". volgens mij slaat cut hier op de kruising/t-splitsing tussen de lange weg en de verhoogde weg/dijk