PINK FLOYD FANS NEDERLAND

Gisteren 3 september ben ik mee geweest met Theo, Wilma en Hans naar het plaatsje Eext in Drenthe. Daar was een multimediaal belevingstheater met de voorstelling “Walkyre echo’s”. Een spektakel waarin de toeschouwer wordt meegevoerd in een oeroude sage in het Drentse landschap. Waar witte wieven rondwaarden boven de vennen en moerassen, de echo’s uit het verleden. Een vorm van een meeslepend spectaculair totaalgebeuren waarin dans, theater, film, schilderijen en muziek van Pink Floyd de kijker betoverden. Je werd meegenomen in de ontroerende, vanzelfsprekend onmogelijke, liefdesgeschiedenis van een mooi, jong wit wyfke en een Germaanse jongeman. Een sage vertaald naar hedendaags belevingstheater, waarin cross-overs in tijd op spectaculaire wijze onze samenleving verbeelden. Twee verschillende werelden, mythe en werkelijkheid. En het is waar, wij hebben het ervaren, je werd meegesleept in mythe en werkelijkheid. Het hele publiek, inbegrepen wij, waren stil en onder de indruk. Een prachtige ervaring in de muziek van Pink Floyd. Ik wou dat de Pink Floyd leden zelf konden komen kijken, volgens mij zouden zijzelf ook onder de indruk zijn.
Het is een uniek en veelzijdig project van beeldend kunstenaar Geke Hoogstins. Geke komt uit een kunstzinnige familie waar acteren en muziek maken de gewoonste zaak van de wereld is. Pink Floyd is voor haar de muziek van emotie "A wall of music" die je overspoelt. Een nummer als "Shine on You Crazy Diamond" werkt bij haar als een meditatie die haar rustig maakt, rust om in mezelf te keren en te schilderen. Een stuk dat direct associeerde met witte wieven die dansend uit het landschap komen. Het rijke cultuurhistorie van het Drentse landschap, waar Geke is gaan wonen aan de Vijzelweg in 2005. Ze kijkt uit over het natuurgebied en ze ziet de nevels over het water bewegen. De fascinatie voor de oeroude cultuur heeft er toe geleid dat ze steeds dieper in de mythische verhalen en historie rondom de vennen en moerassen is gedoken. Letterlijk heeft ze met haar voeten in het veen gestaan en nog steeds zoekt ze nieuwe plekken die ze vanaf 2009 in haar schilderijen verbeeldt: de mystieke elementen, de oneindigheid van het Fochteloërveen, de mist en witte wieven boven de kleine vennen, offerveentjes; waar vondsten uit het verleden hun verhaal vertellen over het oude bijgeloof, rituelen en gebruiken, de moerassen waar het gas uit opborrelt, de oude dode stronken, de spinrag op het Stijfveen waar het meisje van Yde is gevonden....
Een greep uit de veelzijdige verbeelding van de rijke cultuurhistorische waarde van dit landschap. Prachtige schilderijen zijn er ontstaan, maar er kwamen meer en meer ideeën bij Geke op. Ze is ze alles gaan verzamelen en gooide alles in een doos onder haar bed. Ze heeft het meegenomen op vakantie en uiteindelijk is dit spektakel geboren. En de belevingstheater is ook nog in haar eigen tuin opzetten. De Pink Floydmuziek die langs kwam tijdens de voorstelling was "Atom Heart Mother", symboliseerde de wereld, moeder aarde, waar we allemaal zó afhankelijk van zijn maar vaak zó slecht voor zorgen...... De moeder, het kloppend hart dat staat voor nieuw leven, kinderen en kansen en toekomst. "Echoes" tonen die doen denken aan druppels die in een diep ravijn weerklinken; de titel van dit nummer heeft ze gebruikt; immers alles wat we zien en ervaren heeft zijn oorsprong in het verleden en die gebeurtenissen galmen na in het heden..... "On the run" de haast, het tempo van leven waarin we (te) weinig ruimte nemen voor bezinning. Het kijken vanaf een afstand naar de aarde en het beschouwen en aanschouwen van de mens en zijn sociaal-culturele leven, de hectiek en de effecten daarvan op onze kinderen.
Hier werden beelden van o.a. War Child gebruikt. En"The Great Gig in the Sky" wat live werd gezongen wat "Het optreden in de hemel" betekende...... Op deze muziek werden de verbinding tussen mensen getoond, de liefde, de muziek en de kunst. De waarde van het kunnen tonen en voelen van emoties wat ook voor kinderen zo belangrijk is. Het was gisteravond een onvergetelijke avond. We werden meegenomen door een voorstelling van een grote groep liefdevolle warme mensen. Na afloop werden we opgenomen en hebben we dingen samen kunnen delen. Om 00,00 zijn we weer vertrokken en hebben we Egbert Hovenkamp II terug naar huis gebracht. Hij vertolkte de bijzondere rol van Edwald, heerser over het erfgoed. Hij is de verteller van de voorstelling, dichter, of zoals hij het zelf noemt, Taal Wever. Zijn stijl van schrijven en voordragen is duidelijk geïnspireerd door dichters zoals de beat poëts (Ginsberg, Corso, Snyder, etc.), Simon Vinkenoog en Lucebert.

Kijk gerust op de site www.walkyre.nl, daar zie je de witte wieven ziet dansen op Pink Floyd muziek.