klik op een van de namen voor alles over de (ex)leden zelf
(p) Floydian Theo 2004-2006
Wag The Dog
De Spieghel te Groningen
Zaterdag 18 november 2006
Girl Power
Het is zaterdagavond ik lig heerlijk op de bank tv te kijken.Gordijnen lekker dicht. Echt zo’n luie avond van niets doen. Ik weet dat ik me had voorgenomen om te gaan stappen in Groningen.Maar ik moet echt zin maken. Nu ga ik voor de tweede keer een coverband live aanschouwen. Deze keer Wag The Dog uit Groningen.
Tegen 10 uur rij ik samen met mijn vriendin naar Groningen. Na een week griep kom je maar moeilijk op gang. Je eigen bank ligt immers zo lekker, maar goed, eenmaal op weg, kreeg ik er zin in. In Groningen is het op zaterdagavond erg druk en lastig om een parkeerplaats te vinden. De parkeergarage bij Holland Casino was vol. Maar eigenwijs sloot ik me toch aan in de rij. Het duurt lang voordat we de garage in mogen rijden. De jassen laten we achter in de auto. Want waar laat je je jas in een bomvolle kroeg? Gelukkig hoef je maar eventjes de buiten lucht in. En ach zo koud was het deze herfst avond ook weer niet.
 |
We liepen even later meteen de kroeg The Spieghel binnen. Voorin de kroeg zat het vol. We lopen de zaal binnen en zien wat mensen staan op het podium. Aan de drum hoorde ik: “Hier moeten we zijn”. Even later bleek dat de zaal nog niet toegankelijk was voor het publiek. De barjuffrouw stuurde iedereen weg, behalve ons. Ze moet ongetwijfeld gedacht hebben dat we bij de band hoorden. Op deze manier hadden we mooi de gelegenheid om de soundcheck mee te maken. Young Lust werd half gedaan. Een band lid hoor ik zingen: “Ooh I Need A Dirty Woman, Oooh I need a Dirty Kul!!!!!!!”. Ik schoot gelijk in de lach. Heerlijk melig gedoe was leuk om te aanschouwen. |
Tegen 24.00 uur begon Wag The Dog met hun optreden. De zaal stroomde inmiddels aardig vol. Er werd begonnen met Shine On You Crazy Diamond Part One-Four. De toetsenist produceerde aardig het geluid van Rick Wright. De band was deze avond niet compleet. Een zangeres en een sax speler hadden ze thuis gelaten.
Shine On viel mij niet tegen, maar ik vond de gitaar zacht staan en het nummer werd afgeraffeld. Ondanks dat je weet dat er geen sax aanwezig is, vond ik het afraffelen ervan niet geheel netjes. Vervolgens kwam Learning To Fly en een man zat achter het podium verstopt om via zijn laptopje enkele mooie samples te laten klinken. Ik vind het prachtig. De geluidjes zijn onmisbaar. Af en toe komen ze met eigen stemmetjes en geluidjes maar nergens vind ik het storend klinken.
|
What Do You Want From Me en Take It Back werd hard en heerlijk gespeeld. Al vind ik deze nummers niet de sterkste van Pink Floyd. Bij de gitaar intro van What Do You Want From Me, produceerde de gitarist haast hetzelfde geluid als Gilmour. Leuk vond ik ook dat de band niet precies alles na speelde. Ze gaven aan veel nummers een eigen draai. Dus van exact nadoen was geen sprake en daarom ook bijzonder interessant om te horen. Wish You Were Here vond ik een misser. Ik miste hier volop de akoestische gitaar. Wel vond ik dat de zanger een leuke benadering koos voor het gedeelte waar normaal Gilmour zo mooi zingt: “ta ta ta ta”. Koos de zanger voor simpele mondfluiten. Erg leuk gevonden. Keep Talking hadden ze wat mij betreft over mogen slaan. Hier miste ik duidelijk de talkbox via de gitaar. |
 |
Dan is het tijd voor The Dark Side Of The Moon.
Het werd goed gebracht en het publiek begon zowaar nummers te herkennen. Al vond ik de helft van het publiek typisch zaterdagavond publiek. Dit kwam vooral de tweede helft duidelijk naar voren. The Great Gig In The Sky werd prima gezongen, maar alleen het eerste gedeelte. Dit zal de band ongetwijfeld wel eens helemaal gaan doen.
Money een nummer die ik liever niet meer hoor. En werd nog de irritante versie gepeeld. “Whoo Hoo” was weer volop aanwezig. De zangeressen moeten ook aan bod komen, hoor je dan vaak. Welnu ik ben zelden onder de indruk van zangeressen en achtergrondzangeressen al helemaal. Maar deze twee dames waren goed. Ze hadden wat mij betreft wel vooraan op het podium mogen staan. Het was hier en daar puur kippenvel.
De tweede helft begon met In The Flesh wat vervolgt werd met The Tin Ice. De boel begon in te kakken. Ik hoorde meer het zaal geluid en gesprekken uit de zaal die kennelijk totaal niet geďnteresseerd zijn met Pink Floyd muziek. Ik baalde behoorlijk tijdens het nummer Goodbye Blue Sky wat zo vreselijk goed door de dames werd vertolkt. Het enige wat ik hoorde was: “Wat voor opleiding volg je dan volgend jaar?”
Another Brick In The Wall Part One werd achterin de zaal amper gehoord. Wel was er uiteraard herkenning bij Part Two, Maar met Mother zakte het publiek weer weg. Hey You tilde de boel weer uit het slop en bij Young Lust besloten we om een plekje vooraan te krijgen. We wandelen langzaam naar voren en kwamen we terecht dicht bij de boxen. Het geluid werd beter en lekker hard. Ik stond op het goede moment op een verhoging naast de box te kijken en luisteren naar Comfortably Numb.
Geduldig wachtte ik op de gitaar solo. En ik weet niet waar het doorkwam. Maar de solo was geweldig. Heerlijk lang en hard. Kippenvel. Zo dacht ik: “Dit kunnen de gitaristen van Roger Waters opvreten”. Run Like Hell was de eerste toegift. Het laatste nummer werd Money. Dit vond ik doodzonde, maar het was een verzoekje van het publiek zei de zanger vooraf. Overigens vond ik de zanger erg lijken op Rob de Nijs. De manier van doen was exact. Dit is zeker niet bedoeld als kritiek. Wel vond ik de zanger in de eerste helft beter zingen dan in de tweede helft. Maar ik denk dat veel mensen het niet is opgevallen.
 |
Ondanks het gemis van toeters en bellen. Vond ik het bijzonder knap dat er door 8 muzikanten zo’n vol geluid werd geproduceerd en met veel plezier. Dit was absoluut de verdienste van de zangeressen en de man voor zijn laptopje. Vroeger speelde Pink Floyd met 4 instrumenten. Drums, bas, keyboards en gitaar. Wag the Dog deed dit ook. Kennelijk heb je geen leger muzikanten nodig om het goed te laten klinken. Knap werk zonder show te overtuigen. Met een diepe buiging naar Girl Power. |
Setlist
01. Shine On You Crazy Diamond Part One-Four
02. Learning To Fly
03. What Do You Want From Me
04. Take It Back
05. Wish You Were Here
06. Keep Talking
07. Breathe In The Air
08. Time
09. Breathe Reprise
10. The Great Gig In The Sky
11. Money
12. Us And Them
13. Brain Damage
14. Eclipse
Pauze
15. In The Flesh
16. The Thin Ice
17. Goodbye Blue Sky
18. Another Brick In The Wall Part One
19. Another Brick In The Wall Part Two
20. Mother
21. Hey You
22. Young Lust
23. Comfortably Numb
Toegift
24. Run Like Hell
25. Money
Mecky, 19 november 2006