Nadat ik al tijdenlang stelselmatig alle optredens van Pink Floyd tributebands ben misgelopen (werk, geen tijd, te ver, geld op etc.) kwam dan eindelijk de gelegenheid: een éénmalig optreden van Think Floyd (naar man zegt de beste PF tribute band van Engeland) in de Amsterdamse Melkweg. Eindelijk: in mijn vrije weekend en nog op loopafstand ook !. Na wat surfen op Youtube bleek dat het met Think Floyd wel goed zat, dus kaartjes gereserveerd en op zaterdagavond met mijn lieve vriendin Sylvia naar de Melkweg getogen. Nou had ik net die vrijdag ervoor bij de Mediamarkt de Pink Floyd dvd ‘Live at Pompeii’ gekocht (5 euri !), dus ik was al aardig ‘ in the mood’.

Bij binnenkomst klonken al de eerste tonen van “Shine on…’ (ze beginnen vroeg in de Melkweg), wat verrassend goed werd gebracht. Hierna volgde een trip door de Pink Floyd geschiedenis met ‘ Astronomy Domine’, ‘ In the Flesh’, Time’ en ‘Great gig in the Sky’.  Enkele zaken vielen in positieve zin op:  Think Floyd bestond uit slechts vier muzikanten , de  zangeres had een geweldige stem  en speelde in ‘ Us and Them’ ook nog de sax , en dat met deze minimale bezetting het maximale werd bereikt.. nl: het echte volle Pink Floyd geluid. Opmerking uit het publiek: ‘Het is verdomd net echt !’. ‘Dark side of the Moon’ werd (op ‘Breathe na) helemaal gebracht, maar niet ‘verplicht’ aan 1 stuk, maar verdeeld over de twee sets, weer eens wat anders. Van ‘Wish you were here’ werden ook nog ‘Have a cigar’ en ‘Wish…’ gespeeld.

Grappig was dat we onderweg naar de Melkweg al een bandje op het Leidseplein dit lied hoorden spelen. Van ‘Division Bell’ speelden ze ‘Take it back’ en ‘Marooned’, en van ‘The Wall’ ook nog ‘Young lust’, ‘ Run like Hell’, ‘Happiest days…’ en ‘Another brick…. Pt. 2’ Die laatste kwam er een beetje futloos uit, maar het zij de heren (en dame) vergeven na zo’n knallend optreden. Uiteraard afgesloten met ‘Comfortably Numb’, met de Gitaarsolo der Gitaarsolo’s.. Grootste klapper voor mij was de opening van de tweede set: Echoes part 1 en 2 in één stuk gespeeld: een ware extase, waarbij de drummer in het geheel niet onderdeed voor Nick Mason. Geweldig als je net die dvd hebt bekeken…

Mijn vriendin kent nauwelijks iets van Pink Floyd, en vond het wel grappig dat ik nagenoeg alle songs meezong, maar gaandeweg het optreden raakte ze ook in de ban van de Floyd sound en genoot ze met volle teugen. Meer dan tevreden doken we na het optreden tot in de kleine uurtjes het Amsterdamse kroegleven in….