| Zondagmiddag, mijn trein naar Arnhem vertrekt tegen
16.00 uur, alwaar ik vandaag Think Floyd zou gaan zien. Op station Arnhem
aangekomen trof ik forumlid Louis en samen stapten we Luxorlive binnen, dat op 2
minuten lopen lag. Een prachtig gebouw, een voormalige bioscoop, waar men van
binnen het karakter behouden had. Deed me meteen denken aan Tuschinski
Amsterdam, maar dan kleiner. Louis en ik waren eregasten en mochten als enige
het balkon op, om alles goed te kunnen aanschouwen.
Aanleiding voor dit benefietconcert is dat organisator Steve Miller geld wilde inzamelen voor de Janet Miller Borstkanker Stichting. Als "support-act" trad eerst de lokale band Phoenix Park een half uurtje op en daarna Iain Matthews & Egbert Derix, wleke beiden een goede performance neerzetten. Tegen 20.50 uur was het echter tijd voor de hoofdschotel: Think Floyd, betiteld als UK's No 1 Pink Floyd Tributeband. Men begon, zoals vele bands tegenwoordig, met Shine On You Crazy Diamond, welke een beetje stroef begon, maar al gauw het niveau haalde wat je graag hoort van een tributeband. Slechts 4 man sterk is deze band en een zangeres/saxofoniste, zoals de "oude" Floyd eens bemand was. Zij bewezen dat je met de juiste instelling en passie de echte Floyd goed kunt benaderen. Chapeau! Ondanks dat men over een saxofoniste beschikten, werd zij niet gebruikt bij de openingssong. Van midden 70er jaren ging men naar 1994 met Take It Back. Ik zette bij mijn notities 4 sterren neer voor deze uitvoering wat wel genoeg zegt. De drummer zag ik graag te werk............. wat een power. Heerlijk om te zien. Soms misschien net iets te veel, maar ach, er zat vuurwerk in en liet mij (en vele anderen) genieten. Astronomy Domine werd door zanger/bassist aangekondigd als zijnde een tribute voor Syd Barrett en hun versie was écht rocken met een jaren 60 underground sfeertje. Woow! Ze waren nog maar 3 nummers ver en hadden mij al overtuigd van hun kunnen. Wat moest dat verder nog voor moois brengen? Nou, geloof me, geen tijd om stil te vallen, want het nummer liep moeiteloos over in In The Flesh. Aan een gesmolten als het ware, mooie vinding van twee nummers uit twee verschillende periode's. Time begon met de juiste percussie, een beetje eigenwijs, maar goed, terwijl de gitaarsolo één van mijn favoriete Floydnummers compleet maakte. En toen................. kwam The Great Gig In The Sky. Nou, de zangeres liet merken dat ze dit ook wel aankon. Wat een overtuiging, wat een emotie zat hierin. Je hoorde het niet alleen, je kon het zowat voelen. Als je dit bij mij los kan maken, dan ben je in mijn ogen TOP. Money zat ook pit in en een goede schwung in het instrumentale gedeelte. Als is dit niet echt mijn nummer, maar er zijn soms van die versies die mij wel kunnen bekoren en dat was vanavond dus ook. |
 |