Goede sound bij “The Pink Floyd Sound”
 |
Bij ons in het dorp werd de feestweek geopend. Traditioneel is dat met een Taptoe. Stuk of 5 fanfare bands met van die heerlijke majorettes ervoor liepen voor mijn huis langs. In mijn achterhoofd wist ik dat ik die avond naar Wildervank zou afreizen om weer eens een tribute band te mogen bewonderen. Ik was wel weer toe aan een heerlijk avond Pink Floyd muziek. Eindelijk een tribute band in het noorden en dat gebeurt nog steeds te weinig. Wildervank ligt nu ook niet echt om de hoek, je moet nog steeds 3 kwartier rijden, maar ik dacht vooraf. Snel over de A7 en je bent er zo. Nou dat ging niet door. Ten hoogte van Hoogkerk waren ze met werkzaamheden bezig, dus werd ik omgeleid via Leek, Roden, Vries en Zuidlaren. Tijdens die rit werd ik toch nerveuzer, want kom ik nu wel op tijd? Aanvang was 21.00 uur en dat haalde ik dus niet, maar geen gejammer, het voorprogramma was nog bezig. Een jong bandje deed goed hun best om indruk te maken. Ze kregen applaus en voor nuchtere Groningers is dat goed genoeg. Ze deden goed hun best en ze hadden zowaar nog Another Brick In The Wall Part Two verwerkt in een nummer. Maar het ging mij op de hoofdact. Wat ik vooraf jammer vond was dat ik pas dag ervoor een berichtje las op het forum dat The Pink Floyd Sound zou optreden te Wildervank. |
Het zou toch wenselijk zijn dat er meer reclame vooraf was gemaakt. Het moge duidelijk zijn dat deze Limburgse band wel wat meer aan promotie zou mogen doen. Mij is inmiddels toevertrouwd dat zoiets in de toekomst zeker zal gebeuren. Wel had ik snel even hun site doorgespit en zag dat deze band uit Limburg komt en uit mannen bestond. Ik dacht, mooi zo. Geen overdreven sax gedoe en hopelijk toveren ze een setlist voor mij, die andere tribute bands me te weinig voorschotelen. Oké, ik begrijp dat je ook voor een breed publiek moet spelen en je ervoor kiest om de bekende nummers te spelen.
De band had de cirkel mee genomen en er zou video’s op worden vertoond. Deze band uit Limburg had inmiddels wel op You Tube een geweldige clip gemaakt ergens op de zandvlakte wat weer erg veel leek op Pink Floyd Live At Pompeii. Nu kun je een dergelijk clip natuurlijk mixen, zodat het geheel goed klinkt. Ik heb de clip een paar keer gezien en moest enorm lachen hoe ze die clip aanpakten en muzikaal klonk het niet slecht.
 |
The Pink Floyd Sound opende het concert met In The Flesh en dat was niet slecht. De heren dragen terecht de naam Sound. Want ik vond de sound goed. Enorm knap dat je pas rond 2006 samen begint te spelen en meteen al de over bekende sound goed weet neer te zetten. Het klonk af en toe lekker rauw en ruw. Of je een bootleg uit de jaren zeventig beluistert. Het geluid stond goed, niet te hard. Ik vond het best wel knap dat ze het geluid goed hadden, dit was achter in de zaal ook goed. Ik vond de zaal laag en niet bepaald geschikt voor een goede akoestiek. Tijdens het tweede nummer werd zelfs met een decibel meter het geluid gemeten. De man keek op zijn meter en knikte dik tevreden. Hij was net ietwat te snel weg, anders had ik even mijn duimpje omhoog gestoken. |
Het tweede nummer wat gespeeld werd was Astronomy Domine. Ik miste wel een beetje de hoge zang geluiden, maar er werd zowaar in het middenstuk een beetje geďmproviseerd, maar het vloog absoluut niet uit de bocht. Een geweldige uitvoering en ook hier klonk de sound perfect. Vervolgens werd Shine On You Crazy Diamond gespeeld. Ik vond de tweede gitaar geluid ietwat te zacht staan. Dat was de hele avond het geval en vond ik jammer. Part 1 t/m 4 werd gespeeld. De zang klonk goed al miste ik hier wel een beetje het bombast geluid. Bij part 7 stond het keyboard veel te hard afgesteld. Is zoiets slecht? Normaal wel, maar jemig. Dit klonk lekker hard en goed. Volgens mij werd part 8 ook nog gespeeld. Wat ik ook een beetje jammer vond dat tussen de nummers door teveel ruimte zat. De gitaren moesten steeds worden gestemd en bij Pink Floyd gaat zoiets achter elkaar aan. Maar oké. Laat ik niet te veel klagen.
 |
Welcome To The Machine werd daardoor minder spannend opgebouwd en ik vond het jammer dat de zang gelijktijdig werd gezongen. Have A Cigar is ook weer zo’n nummer dat bij deze band past. Het einde ging erg goed over in een eigen videoclip met warempel Andre Rieu erin. Toch een beetje Limburgse trots, nietwaar! Wish You Were Here vond ik persoonlijk de minste nummer van de hele avond. Het klonk wat houterige en de zaal deed ook niet echt mee. Wat wel grappig was dat voor het tweede nummer een oproep werd gedaan om dichterbij te komen en 1 persoon uit publiek gaf hier gehoor aan en als er een schaapje over de dam is… |
Dan hoop je op Sheep, maar eerst werd One Of These Days gespeeld. En de zanger/gitarist pakte hier de steal guitar bij en ik vind dat dat MOET. Doe je dat niet als tribute band, sla het nummer dan maar over. (Ja ik weet een harde mening van mij). Als laatste voor de pauze werd dan Sheep gespeeld, waarbij de zang het erg goed deed. Ga er maar even aan staan om zo lang door te zingen.
 |
Na de pauze werd The Dark Side Of The Moon gespeeld. Ja, je kunt er haast niet omheen. Ik persoonlijk vind het jammer. Maar ik was niet de enige in de zaal en drankorgels moeten ook bediend worden. Tijdens de gehele show werd videomateriaal gebruikt, die Pink Floyd zelf ook gebruikte. Ik weet zeker dat in de toekomst hier en daar wel een eigen invulling aan wordt gegeven. Ze hebben immers al een mooie clip op You Tube staan. Dat verdient een vervolg. Speak To Me was uiteraard op tape en Breathe In The Air werd geopend met een steal guitar zoals het hoort. On The Run werd live gespeeld. Zelfs Pink Floyd doet dit nummer op tape. Nu kan het zijn dat de heren dit playbackte, dan ben ik als toeschouwer belazerd, maar ik persoonlijk denk toch dat het echt was. Zanger/gitarist speelde wel op een soort kastje waar al die geluiden uit werden getoverd en af en toe klonk dat lekker rauw en gemeen. Het nummer Time/Breathe Reprise werd door de zanger zelf gezongen en ik miste hier toch een beetje het duo zang geluid. Money zonder sax kan dat? Ja hoor, je speeld gewoon gitaar waar normaal de sax wordt gespeeld en dat maakt het nummer wel goed. En natuurlijk niet het irritante Whoohoo Whoohoo geluid van Pulse. Deze heren weten precies hoe je de werkelijke sound moet brengen. Hulde!!! Us And Them zonder delay geluid. De zanger zingt Us en de drummer vervolgd met Us Us Us. Erg goed gedaan en een relax gitaar stukje waar normaal de sax wordt gespeeld. |
Any Colour You Like miste ik wel een beetje het stereo effect. Brain Damage en Eclipse werd ook gespeeld met de juiste sound en ik miste niet eens de zangeressen.
Ondertussen kwam de sfeer er goed in en hier en daar werd zowaar gedanst. En als je dan denkt….”Ja, dat doen ze alleen bij bekende nummers”…. Nou…. De zaal zong zowaar mee met Arnold Layne en dat nummer hoor je veel te weinig. Al met al had ik gehoopt op meer, zeg maar de onbekende nummers. Deze band heeft de sound ervoor. Na afloop wist de bassist me te overtuigen dat ze ook graag Interstellar Overdrive willen spelen. Kijk….”Now We Talking”. Of nummers van Obscured By Clouds. “Het is een kwestie van geduld dat heel Holland Obcured By Clouds lult”. Deze band gaat in de toekomst die uitdaging aan, daar ben ik van overtuigd.
De toegift werd uiteraard Comfortably Numb. Hier miste ik het duo zang. Ik was ook minder te spreken over de eind solo. Dit werd door beide gitaristen gespeeld en wanneer 1 gitaar te zacht staat, dan mis je toch wel de echte uitsmijter. Dat werd dus Run Like Hell. Een tikje voorspelbaar als uitsmijter. Het publiek riep: “We vond’t mooi” (dat is Gronings voor: “We vonden het mooi”) kennelijk dacht de band dat er werd gezongen: “We Want More”. Ze kwamen dus nog eenmaal terug met ECHOES. Jaaaaaaaaa, met Echoes. Eventje dacht ik, jemig, dit gaat dik 22 minuten duren, maar ja we hebben het wel over Echoes. De samenzang was erg prettig en het klonk goed. En ik klokte 21 minuten, maar ik kan er ook met gemak een minuutje naast zitten. Kortom het nummer werd in zijn geheel gespeeld met de juiste drive en sound.
Al met al heb ik een heerlijke avond Pink Floyd Sound beleefd. Na afloop werd me nog verteld dat ze ook eens met een zangeres en saxofonist willen spelen. Ik vind het niet nodig. Ze klonken lekker jaren zeventig. The Pink Floyd Sound liet de echte Floyd sound horen. En dat is meer dan voldoende.
 |
Mecky. 10 mei 2009
|
 |
Setlist:
1. In The Flesh
2. Astronomy Domine
3. Shine On You Crazy Diamond Part One, Two, Three, Four, Seven and Eight
4. Welcome To The Machine
5. Have A Cigar
6. Wish you Were Here
7. One Of These Days
8. Sheep
9. Speak To Me
10. Breathe In The Air
11. On The Run
12. Time
13. Breathe Reprise
14. Money
15. Us And Them
16. Any Colour You Like
17. Brain Damage
18. Eclipse
19. Arnold Layne
20. Comfortably Numb
21. Run Like Hell
23. Echoes