PINK FLOYD FANS NEDERLAND

Operator: Floydian Theo


The Pink Floyd Sound

Parkstad Theater, Heerlen  29 oktober 2011

door Trikke


 

Het stond al even op mijn agenda, deze theatervoorstelling van The Pink Floyd Sound. Hun “kleinere” voorstelling zag ik al eerder en daarom was ik echt benieuwd naar hun volledige act. Samen met mijn collega en nog een andere goede vriend stapten we na enig zoeken de schouwburg binnen. Klaar voor een avondje heerlijke Floyd muziek.

 

Een aangename zaal troffen we aan toen we binnenkwamen maar toch voelde het ietwat raar aan om zo dicht bij de band te staan. Een Brand biertje deed deugd na een uurtje rijden. Toen de lichten doofden en de band opdaagde kon je de psychedelische magie al voelen…

Als dan de jongens ook nog starten met Careful With That Axe, Eugene betekende dit alweer – al van de eerste noten- kippenvel  voor ondergetekende! Direct gevolgd door Set The Controls For The Heart Of The Sun op een manier om duimen en vingers bij af te likken. Even, heel even een tekstfoutje die alleen de fans van het eerste uur kunnen waarnemen.

 

Us & Them deed zijn intrede en de saxofonist liet direct horen dat hij er ook zin in had. Zeker een dikke pluim voor mijn part. Ondertussen informeerde ik even bij mijn companen die goedkeurend knikten en ook volle bak genoten van deze muziek.

De juiste volgorde van hun setlist heb ik niet onthouden maar de ingekorte versie van A Saucerful Of Secrets kon ik zeer zeker smaken, gedurfd en zeer goed gebracht. Lekker psychedelisch zoals het toen moest geweest zijn. Eigenlijk wel ongelooflijk hoe die jonge gasten dit kunnen brengen. Alleen daarom al vindt ik deze talentvolle “coverband” geweldig. Dat het publiek dit ook wel smaakte was overduidelijk aan het applaus te horen. Leuk als je weet dat er van dit optreden ook dvd opnames gemaakt werden!

Hoogtepunten van de avond waren zeker voor mij Summer 68 en On An Island waarbij Len twee sublieme guitarsolo’s ten gehore bracht. Ik zou echt eens willen dat Gilmour deze kerel eens kon horen, verdorie hij is goed!!! En hij wordt telkens maar beter en beter en hoe hij de Gilmour sound haalt is voor mij nog niet veel voor gedaan. Hoed af voor Len.

 

 

Het zou niet correct zijn om ook Tom hier niet te vermelden want ook hij staat zijn mannetje en levert ook guitarwerk van de bovenste plank!!! Net als de rest van The Pink Floyd Sound die ik kan bestempelen als erg bekwame muzikanten.

Maar toen opeens Joris achter een vleugelpiano plaats nam en Tom achter de keyboards en Len zijn strat op zijn schoot legde kwam de verrassing van de avond voor mij. Er verscheen zowaar een beeldschoon meiske op het podium die plaatsnam achter de microfoon en The Great Gig In The Sky  werd ingezet… Wauw wauw wauw !!! Ik dacht al veel gehoord te hebben maar dit was een streling voor het oog EN het oor. Wat hier gebracht werd tart alle verbeelding en was gewoonweg af. Haar naam was Imke maar de achternaam ben ik kwijt. Zij is zeker een reden temeer om deze dvd aan te schaffen. Dit moet je horen en zien mensen.

 

Lucifer Sam bracht de zaal back to the sixtees en bracht iedereen in beweging. Wat later volgde ook Dogs , mijn favoriet nummer, en weer brachten de solo’s van Len en Tom me in hogere sferen. Ook het keyboardgedeelte vierde hoogtij en kan rekenen op een 10 van mijn kant.

Na de pauze werd geopend met Shine On You Crazy Diamond waarbij het publiek overduidelijk genoot met volle teugen. Iedereen had er zin in en de sfeer werd echt zalig. Dit moet zeker ook voelbaar geweest zijn voor de band. Bij Young Lust haalt de band een hoog niveau waarbij je je helemaal waant bij Pink Floyd live !!! Die sound is fenominaal.

 

Toegiften Corporal Clegg (grappig), Comfortably Numb (respect) en Run Like Hell brachten de menigte in climax en ik denk dat niemand wilde dat hiermee het einde van een schitterend concert volgde.

Ik zou graag iets willen zeggen wat niet goed was want ik kan kritisch zijn maar ik weet niet goed wat… misschien dat in het begin Len’s stem nog niet helemaal was wat het moest zijn en het kleine tekstfoutje die ik alleen heb gehoord misschien…

Ach ja, de apotheose op het einde van Echoes moet luider gespeeld worden door Len. Zo, dan heb ik toch iets.

Achteraf nog een kleine babbel gehad met Len en Jeroen en daaruit blijkt dat deze jongens ook nog eens super sympathiek zijn ook, wat moet je nog meer vraag ik me dan af?

Ik wens hen zeker nog enorm veel succes en hoop echt hen volgend jaar in België tegen te komen !  Ik zal hen hier zeker aankondigen als beste Pink Floyd coverband ooit…!

 

Trikke.

TERUG