PINK FLOYD FANS NEDERLAND

The Pink Floyd Sound, ik ging ze vanavond voor de vierde keer zien en dit keer zowat in mijn achtertuin. Een paar minuten lopen tot aan het Paard van Troje en ik zou ver terug genomen worden in de Pink Floyd tijd, want de naam van hun huidige theatertour heet niet voor niets "A Saucerful Of Secrets Tour".

De opening was Careful With That Axe, Eugene en daarmee liet men meteen zien waar ze goed in zijn; het oude werk van Floyd. Prima opening in een naar mijn mening té lege zaal. Ik schat tussen 200 en 250 man, wat hun niet waardig is. Deze band verdient meer, zeker in muziekstad Den Haag.

De sound die ze neerzetten is puur, zonder veel poespas, zonder te veel eigen invulling van songs. En als het al niet altijd volledig er uit komt, men speelt in ieder geval de noten zoals ze gespeeld dienen te worden.

De verkorte versie van A Saucerful Of Secrets was voor mij hét hoogtepunt van de avond. Heerlijke sixties, psychedelica van de bovenste plank en een kippenvel bezorgend slot a la Gilmour. Een ander oudje was Summer'68 dat het publiek nog nooit echt live gehoord had en het zeker kon waarderen.

Echoes werd uiteraard niet overgeslagen, dat waardig gebracht werd, in een kortere versie en hier en daar nog wel verbeterpunten heeft.

Één oudje heb ik helaas gemist, daar de pauze nog geen 5 minuten bedroeg en ik buiten een pafke rookte en met andere fans over de eerste set praatte. The Pink Floyd Sound moest namelijk van het

management van het Paard van Troje om half 11 ophouden, omdat er zo nodig een party gepland was met een DJ en de zaal dus op tijd weer omgetoverd moest worden. Belachelijk, want hierdoor moest men de show inkorten van 3 uur naar 2 uur speeltijd en was de pauze ook al geen pauze te noemen. Nou mannen, als je nog eens naar Den Haag wilt komen voor een volledige speeltijd........... er zijn nog veel meer theaters hierzo! Volgens mij heb ik hierdoor Lucifer Sam gemist.

Andere nummers die gespeeld zijn vanavond, zijn Time, met dit keer Breathe reprise, Money, Us and Them, Young Lust, On An Island (zeer goed en meerstemmig en een adembenemende solo van Len), Dogs (toetsen geluid mag met meer venijn) en Wish You Were Here. Een setlijst dus voor een ieder wat wils. Een puntje van kritiek is toch wel weer naar de mensen van het geluid. De slag gitaar had een dun geluid, toetsen waren vooral in Dogs te weinig naar voorgrond en zang van vooral de drummer was ook al niet goed waar te nemen.

Ondanks de druk om op tijd te stoppen, kwam men terug voor een toegift. En wat voor eentje. Geopend werd met Bike, gevolgd door een schitterende Comfortably Numb en afgesloten met Run Like Hell die het los gekomen publiek helemaal uit hun bol liet gaan. Na afloop nog even met een paar bandleden gepraat en toen de lange 4 minuten naar huis gelopen. Dit jaar ga ik ze op zijn minst nog één keer zien en dat zal in het najaar in Heerlen zijn.