PINK FLOYD FANS NEDERLAND

The Pink Floyd Sound, een jonge tributeband uit het Limburgse land, zou vandaag haar eerste theatershow geven in een uitverkocht MECC Theater te Maastricht. Ruim 1050 bezoekers, waaronder mijn dochter en ik, zouden getuige zijn van een groots opgezette show in dit moderne theater. Alles had men er aan gedaan om voortreffelijk voor de dag te komen. Zelfs heel unieke entreebewijzen had men laten maken (zie foto links), een varken van kunststof.

Om 20.00 uur gingen de deuren van het MECC open en het Limburgse publiek stond nu al met honderden te popelen om naar binnen te kunnen............... een uur voor aanvang concert.

Rond 21.00 uur werd de show geopend met Shine On You Crazy Diamond I-V wat een beetje zuinige start had en de eerste gitaarklanken een beetje houterig overkwamen. Ook het geluid van de drums was niet goed afgestemd, te hard, maar daar kon de band niks aan doen, een kwestie van P.A. mensen. Op zich was de opening prima. Denk ook wel dat het met spanning te maken had, want daarna zat men er lekker in. Astronomy Domine volgde, wat mij zeer kon bekoren. Ook de 5 LED schermen onder het ronde scherm en de twee gigantische bollen met projecties waren een schitterende vinding, die het geheel (de hele show) mooi aankleedde. De volgende oldie die deze band bracht was See Emily Play. Hiermee merk je direkt waar deze band naar toe wil: Het publiek vermaken met oudere songs, die maar weinig bands ten gehore brengen. alleen jammer dat het geluid hier wederom niet goed gedoseerd was en veel te hard, waardoor de schoonheid van

dit nummer tekort werd gedaan. Hopelijk houdt de techniek hier in de toekomst beter rekening mee. Dogs, wat hierna kwam was aardig, maar net nog niet datgene wat ik van Dogs verwacht, maar het gaat zeker goed komen in de toekomst. De lichteffecten waren schitterend. Have A Cigar was een van de hoogtepunten van de avond (wat mij betreft) gevolgd door een aardige Wish You Were Here en Shine On You Crazy Diamond VI-IX. Leuk bedacht trouwens die filmpjes bij aanvang van Wish You Were Here, erg vindingrijk en amusant.

Dan kwam het toch wel moeilijke High Hopes, waarbij men (verstandig) had gekozen om het akoestische gedeelte, gewoon met lead gitaar te spelen, alleen op het eind werd de akoestische gitaar er bij gepakt. Wel vreemd dat men de bel op tape had. Projectie van het oog formidabel en de slide verrukkelijk. De eerste set werd afgesloten met Sheep, die beter gebracht werd dan Dogs, alleen (alweer) jammer van het soms té harde geluid.

Pauze................ tiet voor a pafke en een drankje en even napraten over de goede eerste set. Na drie kwartier kwam men terug het podium op voor de tweede set, die geopend werd met een voortreffelijke versie van Set The Controls For The Heart Of The Sun, gevolgd door (alweer een hoogtepunt) Young Lust, met een schitterende aankleding door licht en beelden.

De rest van de tweede set bestond uit de volledige Dark Side Of The Moon, waarover ik alleen maar kan zeggen: Chapeau! On The Run werd zelfs live gebracht, wat ik andere bands niet zie doen. alleen de intro van time op percussie klopte niet, maar verder was het een lust voor oog en oor om hun dit album te zien spelen. The Great Gig In The Sky was zelfs kippenvel. Wat bracht de ingehuurde zangeres dit schitterend, precies een kopie van Claire Torry uit 1973. Terecht ook een daverend applaus voor Brigitte Heitzer.

Na de laatste tonen van Eclipse, kreeg de band dan ook een staande ovatie en tracteerde het publiek nog op een toegift met de songs Comfortably Numb (waarbij men toch nog wel wat moet schaven aan de gitaarsolo) en Echoes (die iets ingekort was). alhoewel dit nummer aardig gebracht werd, kan het m.i. vooral in de climax en eindsolo nog beter. Rond 00.30 uur was een heerlijk avondje Floyd ten einde en kon ik nog even met diverse bandleden van gedachte wisselen. Deze jonge band gaat het helemaal maken, als ze vol passie blijven spelen en hoge ogen gooien door hun toch wel unieke setlijst, die (wat mij bevestigd werd na afloop) in de toekomst nóg meer gericht zal zijn op het oudere Pink Floyd werk. Petje af..................................................... en men kan nu al terug zien op een geslaagde eerste theater optreden.