PINK FLOYD FANS NEDERLAND

Vrijdagmiddag, ik vertrek vanuit Den Haag per trein naar Maastricht, om samen met mijn dochter (die in Maastricht woont) het optreden bij te wonen van The Pink Floyd Sound in de Auw Kerk te Bunde. En ja hoor........... de NS liet zich weer van zijn goede kant zien..... een kwartier vertraging tot Eindhoven dus mijn aansluitende trein naar Maastricht gemist. Word er al helemaal niet meer kwaad over, want ben het nu wel gewend.

Tegen half 8 's avonds vertrokken we per auto naar Bunde en na dik 10 minuten kwamen we aldaar aan. Het dorp is zo te zien niet opgewassen tegen zoveel Pink Floyd fans, want een parkeerplek vinden was een ramp. Eenmaal binnen trof ik ons forumlid Trikke en zochten we een leuk plekje op (zover het nog mogelijk was).

Dan was het zover, de band kwam op in deze voormalige kerk, die een geweldige sfeer uitstraalde. De rookmachine deed zijn best en de eerste klanken werden de zaal ingestuurd................ Woow, hoorde ik het goed? ..................... Ik keek Trikke aan en hij mij en beiden staken we de duimen omhoog. Men had aangekondigd ook wat ouder werk te spelen, maar één van mijn favorieten uit die periode.......... nee, dat zeker niet. Wat een geweldige opening met Careful With That Axe, Eugene. Kippevel, ze konden de 60's sfeer zo goed neerzetten, alsof ik die zelf meegemaakt had. Ze hadden van mij part wel een hele lange versie mogen brengen, maar helaas was dat niet zo. Amper tijd om na te genieten, want de volgende oldie kondigde zich al aan, namelijk Let There Be More Light. Geweldig, wat een durf en zo heerlijk gebracht, alsof ze al jaren niks anders deden. Ga gauw meer van deze songs instuderen, want dit ligt jullie wel!

Het volgende "ouwtje" was Astronomy Domine dat na behoren werd gespeeld, soms net niet écht de sound halend, maar zeer positief. Met One Of These Days haalden ze mijns inziens de bass rif niet echt, die zo typerend bij dit bombastische nummer hoort. Neem ik het ze kwalijk? Nee totaal niet. Deze jonge muziekanten hebben durf en passie voor de muziek en ik ben ervan overtuigd dat ze nog meer zullen groeien in de Pink Floyd sound. Het heeft zijn tijd nodig, maar progressie tonen ze zeker en een genot om ze te zien en horen spelen.

Nog steeds in de eerste set, kondigden ze hun integrale album voor deze avond aan met Pigs On The Wing part 1. Het vervolgnummer Dogs had veel weg van versies die ik gehoord heb op verschillende bootlegs uit 1977 van de Animals Tour en ook het nummer Pigs (Three Different Ones). Alleen jammer bij deze twee songs was, dat je het gitaarspel van de linker gitarist niet goed hoorde, vooral in de solo's. Een P.A. kwestie dus en de band niet aan te rekenen. De typische geluiden bij Pigs waren eveneens niet goed te horen, waardoor het effect een beetje verloren ging. Sheep daarentegen was de geweldige eindsolo op gitaar prima naar de voorgrond gebracht. De set werd afgesloten met Pigs On The Wing part 2, waarna men na zo'n kleine anderhalf uur, er even tussenuit ging voor een pauze. Wat mij trouwens opvalt, en niet alleen bij deze band, dat men allerlei effecten die bij het origineel hoort, probeert in te bouwen bij zowat alle Floyd nummers, maar ook vanavond miste ik het glas gerinkel bij Pigs. Ik vraag me dus af waarom de tribute bands in het algemeen, dit niet toevoegen.

In de pauze werd er uiteraard door Trikke en mijzelf nagepraat over de eerste set en we waren het er over eens dat de band ons iets moois had voorgeschoteld, vooral de durf om ook ouder materiaal te spelen mag als zeer positief beschouwd worden en misschien wel een hint naar andere bands toe om het ook maar gewoon te doen, want het publiek (jong en oud) waarderen dit wel degelijk.

De tweede set begon alweer met een oudje, namelijk Set The Controls For The Heart Of The Sun en weer waande je jezelf terug in de goede oude tijd. Daarna was het tijd voor nummers van de Dark Side Of The Moon en Wish You Were Here. Shine On You Crazy Diamond lag lekker in het gehoor en op het moment dat de saxofonist zijn steentje bijdroeg, stond hij hoog boven iedereen wat wel iets speciaals had. Welcome To The Machine vond ik iets minder, maar ja, da's een persoonlijke smaak.

Money, ook zo lekker ouderwets gebracht, swingde de pan uit, gevolgd door Us And Them. De laatste songs van de tweede set waren voor mij allemaal hoogtepunten. Any Colour You Like, Brain Damage en Eclipse (waarvan hierboven een opname) lieten nog eens duidelijk zien met hoeveel passie de heren spelen. Geweldig! Het is een teken dat de Dark Side Of The Moon nooit verveelt, mits gebracht met zoveel passie.

Het was afgelopen................ de tijd was omgevlogen, maar ze kwamen nog een keer terug voor een toegift. Iedereen verwacht dan comfortably Numb, maar nee, vanavond niks van The Wall. Men begon met een oldie en eindigde ook met een oldie, namelijk Echoes. Eerlijkheids halve moet ik zeggen dat ze nog niet helemaal klaar zijn om dit voor mij zo belangrijke nummer, op die manier kunnen spelen dat het ook écht Echoes is. Maar ook hier geldt: de durf is er en ik ben er van overtuigd dat ze binnenkort ook dit perfect kunnen spelen. Vooral het eindstuk kwam mijns inziens niet echt uit de verf.

Al met al een geweldige avondje Pink Floyd Sound gehad. Een optreden van bijna 3 uur. Helaas niet even kunnen napraten met de band, dus vanaf hierzo; Mannen, bedankt voor deze heerlijk avond, het was de lange reis vanuit Den haag meer dan waard..............................