klik op een van de namen voor alles over de (ex)leden zelf
(p) Floydian Theo 2004-2007
The Steel Breeze
L'Esprit Rotterdam
9 maart 2007
Vrijdagavond, over de van Brienenoordbrug rechtsaf de A15 op en meteen de afslag Barendrecht/IJsselmonde.
Daar, in een hoekje van Rotterdam, tegen een Barendrechts industriegebied, ligt een bluessociëteit met de naam L Ésprit. Het is en oergezellig knus zaaltje, met de nadruk op “TJE”, met een omvang van een flinke huiskamer. Hoeveel mensen kunnen daarin? !00, !50 misschien. Ik weet het niet, maar zo hut aan mutje was er nauwelijks meer ruimte om te bewegen. Een bandlid vertelde dat er zo’n 40 man geen toegang meer kreeg, omdat het te vol werd.
22.00 uur.
Een zevenkoppige band komt een klein podium op. Het zijn 2 sologitaristen, 1 basgitarist, 1 drummer, 1 toetsenist en 2 zangeressen die zich, waar nodig, van een bellenkrans kunnen bedienen. Kort neemt één van de mannen het woord en de band start zijn optreden.
Een even verrassende als gewaagde opening van het optreden. Er werd afgetrapt met Echoes. Een heel leuke start, zeker als je, zoals ik, juist van dat nummer groot fan bent. In de loop van het nummer temperde dat enthousiasme. Het was absoluut niet slecht gespeeld, maar op enig moment herkende ik het nummer niet meer. Het is muziek van Pink Floyd en het moet dan ook herkenbaar zijn als Pink Floyd muziek. Dat is toch wel een voorwaarde. Natuurlijk moet iedere band zijn eigen versie maken, maar het moet wel herkenbaar blijven.
Dit is dan ook meteen het enige negatieve commentaar wat ik kan bedenken.
Tot een uurtje of 11 werden nummers van “The Wall”, van “Wish you were here”en van “Dark side of the moon “gespeeld. Voor zover ik weet is dat hun specialiteit en dan spelen ze uitstekend.
Na 20 minuten pauze ging het op dezelfde toer verder. Evenals de toegift tussen 0.20 uur en 0.40 uur.
De precieze setlijst kan ik mij niet herinneren. Wel dat steeds de nummers van de 3 genoemde albums, soms enkel en dan weer in blokjes van 2 of 3 nummer van het zelfde album, door elkaar werden gespeeld.
Ik vond de interpretatie van “The Wall” de meest aansprekende. Bij de uitvoering van het nummer “Wish you were here” miste ik de akoestische gitaar. Het wordt toch wel een heel ander nummer.
Verder niets dan goeds. Ik hoorde ter plaatse dat de band niet voor de eerste maal in dit kleine gebouw optrad en als het niet de laatste keer was ga ik er zeker weer eens heen. Zeer de moeite waard.
Nog één ding….een gebrek aan Pink Floyd fans. Het is een gezellige club met vaste bezoekers. Mensen die op deze avond toevallig naar de muziek van The Steel Breeze komen luisteren. Of stond ik toevallig in zo’n hoekje..
Bert van der Blom ( Hummie ), 10 maart 2007