PINK FLOYD FANS NEDERLAND

Operator: Floydian Theo

 

klik op een van de namen voor alles over de (ex)leden zelf

David Gilmour

Roger Waters

Syd Barrett

Richard Wright

Nick Mason

 

 

 

(p) Floydian Theo 2004-2006

 

 

 

 

 

 

PINK PROJECT - SIDE PROJECT

ZATERDAG 9 SEPTEMBER 2006

ZUIDERPARK THEATER

 

Zaterdagavond tegen 19.00 uur stappen we vol verwachting op onze fiets richting het Zuiderpark te Den Haag (I’ve got a bike, you can ride if you like, it’s got a basket, a bell that rings…..) om Pink Project’s Side Project te gaan zien. Bij de ingang aangekomen was het al een gezellige drukte en troffen we forumlid Ronald, die mij herkende aan mijn Atom Heart Mother shirtje.

Het Side Project zou iets speciaals worden, een droom van Peter Chattelin zou werkelijkheid worden: Pink Floyd muziek met een klassiek tintje, door het toevoegen van 4 strijkers. Hiervoor was het Prinsekwartet uitgenodigd. Ook zouden er uitstapjes gemaakt worden naar non-Floydsongs, waaronder muziek van Jaco Pastorius (Weather Report), Peter’s grote voorbeeld als bassgitarist, waarvoor de band Heavy Weather was uitgenodigd. Tevens was voor dit project drummer Arjan van Ieperen aan de band toegevoegd, die op een geweldige manier (in een heel kort tijdsbestek ingestudeerd) Pink Project op de drums begeleidde.

Na een korte introductie door Peter kondigde hij Heavy Weather aan die de nummers Black Market/Teen Town, A Remark You Made en Birdland ten gehore brachten. Een heel andere richting dan Pink Floyd en eerlijk gezegd heb ik daar niet zoveel mee, maar zeker geweldig gebracht. Wat een partij bass werd er gespeeld (zonder de andere Heavy Weathers tekort te doen) en kregen dan ook een verdiend applaus.

Daarna bracht Peter nog solo het nummer America en kwam Pink Project langzaam het podium op, om eerst nog twee nummers van Camel te spelen, enwel Pressure Points en Lies.

De dames van het Prinsekwartet opende samen met Pink Project het floyd-gedeelte van de show met een verrassing. Castellorizon werd ingezet, gevolgd door On An Island. Woow, dit was echt een verrassing en je waande jezelf weer in de Heineken Music Hall.

Wish You Were Here met strijkers in 1 woord schitterend, gevolgd door Hey You en toen kwam Shine On You Crazy Diamond. Ruud was in topform, geweldig hoe hij alle solo’s vanavond a la Gilmour speelde. Maar Shine On had nog iets moois, toen het vocale gedeelte kwam verdwenen alle instrumenten tot naar de achtergrond en werd de tekst als het ware zo naar voren geschoven, dat hij tastbaar leek. David Gilmour deed dit staaltje ook begin dit jaar bij de BBC Radio 2 sessie.

Fearless wat hierna volgde kwam er mijns inziens niet echt uit, maar dat kan gebeuren. Daarna introduceerde Peter hun zangeres Evelien, die haar eigen bijdrage in zou vullen met Mostly Autumn’s song Evergreen. Dit was een van de kippevel momenten van deze avond, wat kwam dit schitterend uit de bus. Jammer dat er weer enkele fans constant voor het podium langs liepen om hun zo nodige drang naar alkohol te stillen. Ook bij Mother dacht iemand dat het zijn show moest worden..........erg jammer, maar de meesten onder ons kwamen toch echt voor Pink Project en niet voor hem.

Kippevel momenten waren er daarna wederom bij de nummers Towers Of Faith, Hilda’s Dream en The Gunners Dream, gevolgd door Amused To Death, Is There Anybody Out There en als laatste Comfortably Numb.

Ja en Pink Project zou Pink Project niet zijn, als ze niet terug zouden komen voor een toegift............en wat voor toegift. Eerst het bij iedereen alom bekende Money, waarbij alle bandleden voorgesteld werden. Toen werd het even stil en stak Peter een kandelaar met kaarsen aan en vroeg het publiek om volledige stilte bij de volgende songs, die opgedragen werden aan een ieder die tijdens WO II omgekomen zijn, en door alle vormen van zinloos geweld. Het werd muisstil toen Get Your Filty Hands Of My Desert gevolgd door The Fletcher Memorial Home op zeer emotionele wijze (precies a la Roger Waters) gespeeld werden. Zo emotioneel gebracht zelfs, dat Peter bij het volgende nummer, Pigs On The Wing, even een brok in de keel kreeg, gevolgd met een “sorry”. Maar waarom sorry? Ik heb nog nooit iemand zo emotioneel bepaalde songs zien brengen, zo diep vanuit zijn hart, mag het je dan raken?

Als allerlaatste van deze schitterende avond, vol verrassingen en hoogtepunten bracht Pink Project het nummer Dogs, waarbij alles nog 1 keer uit de kast gehaald werd. Het stampvolle Zuiderpark Theater liep daarna langzaam leeg, met allemaal zeer tevreden fans en ik raad iedereen aan, om de kans om het Side Project mee te mogen maken, aan te grijpen en ze in november te zien in het Omniversum, waar nog 3 concerten van dit unieke Side Project worden gegeven. Ik zal er zeker weer zijn................................

 

Pink Project, Prinsekwartet, Heavy Weather en Arjan van Ieperen bedankt voor deze geweldige happening.

 

Theo, 10 september 2006

TERUG