PINK FLOYD FANS NEDERLAND

Na een dagje binnenshuiswerken kan een avondje ontspanning erg welgekomen zijn en deze avond zou er één worden waarbij de ontspanning extra in de verf zou worden gezet door de muzikale tonen van Shine On.
Shine On is zoals Papa Floyd al eerder liet weten, een Belgische coverband van Pink Floyd. Samen met mijn vrouw hadden we afgesproken met Papa Floyd en zijn vriendin om 20u. Maar oei...nu was onze toffe vriend toch wel niet ziek geworden zeker...! Wat zal hij gebaald hebben. Ik hoop dat hij bij dit schrijven al veel beter is. Alleszins, niet getreurd want Shine On heeft nog enkele optredens gepland staan binnenkort en dan spreken we gewoon opnieuw af.
Ok, daar zaten wij dus in "De N8" in Hasselt, het was meer een jongerencafé en er zat om 19.45u nog niet echt veel volk, ik denk 12 personen. We besloten om maar aan den toog te blijven zitten en trouwens, het was "op de eerste rij" ! Na een kort gesprek met de leadgitarist, Davy genaamd, kwam ik te weten dat ze allen ook echte Floydfans waren en dat ze het puur deden voor de hobby. En ze probeerden er ietsje meer rock in te steken. Klonk allemaal goed, maar ik was des te meer benieuwd hoe het geheel zou klinken.

Om 20u kwam er plots muziek uit de geluidsinstallatie, je zag op hun projectiescherm een afbeelding van een oude radio. Er werden verschillende songs gedraaid op die radio van Floyd, om er een paar te noemen; What Do You Want From Me, Not Now John, Dogs, Yet Another Movie, ... echter allemaal flarden ervan, ook enkele van Roger Waters, maar allemaal met het gekende geruis van een storende radio. Tot plots een zeer degelijke zender werd gevonden want het klonk opeens heel goed en erg duidelijk, we zaten op de golflengte van Radio KAOS.

The Powers That Be knalde door de speakers en dit beloofde een veelbelovende avond te worden. Het begin was gezet.Tijdens deze song namen de bandleden hun plaats in en ze zetten zich klaar om het van de radio over te nemen...

In The Flesh was hun opener, goed gedaan moet ik zeggen, maar er moest hier en daar nog wat bijgeregeld worden door de PA. Daardoor kwamen sommige klanken niet zo goed over maar dit euveltje was gauw verholpen.
Hun volgende song "Welcome To The Machine" vond ik schitterend gespeeld met knappe foto's op het beeldscherm.
The Happiest Days Of Our Lives volgde direct gevolgd door Another Brick part 2. Knap werk van Davy. Tja, en de juiste setlist is mij niet zo goed bijgebleven maar ik zal schrijven wat ik nog weet. High Hopes werd gespeeld en ik vond dit een beetje minder gebracht maar toch nog te doen. Astronomy Domine maakte dan weer heel veel goed, aangenaam om te horen en zeer gedurfd deze oldie. Empty Spaces & What Shall We Do Now sneden ze aan en muzikaal dik in orde maar vocaal vond ik het niet zo goed MAAR dit is dan ook erg moeilijk om te zingen, het is zo eigen aan Waters zijn stem, tis volgens mij niet te evenaren. Als ik hun was zou ik dit schrappen uit hun setlist, maar ja...

Shine On You Crazy Diamond was mooi, echt gebracht met dat gevoel dat je verwacht, wel op hun eigen manier maar goed, een pluimke daarvoor. Tot Wish You Were Here zich aankondigde, plots was de ziel helemaal weg en voor mij was dit echt de meest mislukte song van de avond, maar ik denk dat ze dat zelf ook wel wisten. Zonder akoestische gitaar kan deze song nooit lukken. Ik hecht enorm veel belang aan deze song en misschien daarom vond ik het zo misklinken...Toen hoorde je de gekende hartslag aangroeien en Speak To Me, Breathe en Time knalden uit de boxen, wederom goed gespeeld met toch alweer die Floydsound erin, moeilijk te doen maar toch deden ze het in dit bekrompen cafétje. Ondertussen was er al wat meer volk binnen gekomen, ik schat zo'n 50 mensen.
Money hoorde er natuurlijk ook bij en werd zowaar met een eigen inbreng gebracht wat ook weer knap ten gehore kwam. En wat dacht je? De afsluiter Comfortably Numb ... het mocht er wezen, goed gitaarwerk van Davy, hij weet hoe het moet, ook over de andere bandleden kan ik niet veel slechts zeggen, het zijn goede muzikanten die "onze" geliefde groep mooi ten gehore brengen als hobbyisten. Het enige waaraan ze moeten werken is voor mij de zang, het is niet slecht maar voor mij niet echt Pink Floyd genoeg of hoe moet ik het zeggen. Als ik punten op tien moet geven zeg ik een 7 voor het gehele optreden. Maar vooral; HOERA, we hebben in België ook een goede coverband lopen !!!

Ik ga nog wel eens een keertje terug, jazeker...
We hebben ons goed geamuseerd, spijtig zonder onze Papa Floyd en andere bekenden maar ach ja, er zullen nog evenementen genoeg volgen denk, zowel in Nederland als in België.

Den Trikke, 16 maart 2008