PINK FLOYD FANS NEDERLAND

De plaats van gebeuren was vrij onbekend voor mij.
In de namiddag had ik daarom mijn motoritje gepland door de stad Diest om een kleine verkenning te maken.
Ik had afgesproken met nog 4 andere personen om dit concert bij te wonen en ik was de enige die Shine On al kende.
Ook Papa Floyd en Marlenos zouden komen en achteraf zouden we samen met gitarist Davy nog wat napraten tussen pot en pint over het optreden.

Rond 20u55 ging de band van start met het alombekende Shine On You Crazy Diamond in een verkorte versie dan wel.
Goed begonnen alleszins. Wel raar om deze band in een theater bezig te horen, klinkt heel anders dan in een kleine cafe.
Welcome To The Machine en ook What Do You Want From Me werd uit de geluidsinstallatie geperst.
Vervolgens kondigde Davy aan dat songs van The Dark Side gingen gespeeld worden en een beetje uitleg over het album kregen we ook te horen. Veel respect ging uit van de band voor dit album!
Speak To Me, Breathe, Time, Money, Brain Damage en Eclipse werd hun keuze. Jawel, goed gedaan op hun eigenste manier en met de middelen die ze hebben. Echt zo puur met de nodige mankementjes maar net dat maakt het zo echt !
Het is allemaal rap gezegd maar begin maar eens...

Een pauze van 20 minutjes kwam eraan en ik was benieuwd naar de reacties van mijn metgezellen.
Hun meningen waren eerlijk gezegd verdeeld, sommigen hadden kritiek op de zang, iemand anders op de overheersende drum, weer een andere vond de keyboard te "hammond orgelig" klinken, de achtergrondzangeres met een vrij goede stem kwam niet echt tot zijn recht...tja...ik zei dat Pink Floyd spelen echt niet voor de poes was en als je de echte Floyd sound wil benaderen dat je met veel veel veel meer pedalen en omvormers en effecten moet gaan werken. Deze band doet het echt als fijne hobby en op hun manier. Voor mij eerlijk goed en puur.
Na de pauze werd eerst Pigs uit Animals gebracht, dan werd The Wall aangesneden weer met vooraf een beetje uitleg en Davy vertelde ook het verhaal van het spuugincident van Waters in '77.
The Happiest Days Of Our Lives, Another Brick In The Wall part 2, Mother, Empty Spaces, What Shall We Do, One of My Turns, Hey You en Comfortably Numb werden gespeeld en ik wil hier zeker een pluimke geven aan Davy want sommige gitaarsolo's werden verdorie knap gespeeld!!!
Wish You Were Here en Corporal Clegg waren de toegiften.
Van hun vorige optredens vond ik vroeger dat Wish You Were Here een beetje zielloos gebracht werd en kon ik het niet echt goed vinden maar hier had de groep duidelijk op ingespeeld.

Ze brachten het nu op hun manier en ik moet zeggen dat dit een pak beter is, het pianostuk klinkt heerlijk en echt ... het akoestische gitaarwerk kwam sterk over. Dit is één van mijn favoriete songs uit het euvre van Pink Floyd en Shine On heeft het nu voortreffelijk gebracht waarvoor mijn dank.
Een beetje afwachtend volgde dan Corporal Clegg en ook dit was erg prettig om te horen. De twijfel of het publiek hier voor open stond is duidelijk gebleken. Ook in België wil men het oudere werk van Pink Floyd horen !
Het bekende wat afgewisseld met het onbekende is een schitterende formule.
De reactie van het publiek was erg positief hetgeen toch een serieuze stimulans moet gegeven hebben voor de groep.
Jawel, ik blijf fier op onze Belgische tributeband.
Spijtig dat moeheid me overviel om wat langer na te praten met Davy en Papa Floyd.
Maar er staat nog zoveel te wachten in de toekomst met al onze tributebands in Nederland en België.
Daar kan je pal op gaan...

Trikke, 23 mei 2010