PINK FLOYD FANS NEDERLAND

Het is mijn eerste weerzien met Davy, bandleider en leadgitarist van Shine On.
Tussen de soundchecks door, we zijn al vroeg in café del Mar, kan ik met de sympathieke man van gedachten wisselen. We hebben een nieuwe bassist, vertelt hij. De vorige moest afhaken. Niet zo evident, vervolgt Davy, als je een beginnende band wil laten groeien en de leden werken. Enkelen moeten bovendien hiermee een gezinsleven met kinderen combineren. De aanvang van het optreden is voorzien om negen uur maar de toetsenist werkt nog tot kwart na negen! We doen het voor de fun zegt Davy, al droomt hij wel van een niveautje hoger in de muziekwereld.

De rokerige kroeg, met exotisch getinte schilderijen en met een reuzeposter van Che gedecoreerd, loopt langzaam vol met een vijftigtal hoofdzakelijk dertigers en veertigers.
Terwijl op het scherm een oud radiotoestel wordt geprojecteerd, krijg ik nog de setlijst toegestopt, die, zowel voor als na de pauze, een verrassing aankondigt: Astronomy Domine en Pigs (three different ones).

De cafébaas laat AC-DC verstommen. Een weinig later stoten de eerste tonen van In The Flesh uit de boxen.
Wanneer de zang bij deze klassieke opener te gedempt klinkt, zit het, samen met het geluid, wel lekker goed bij Welcome To The Machine.

Het caféleven loopt gewoon door. Klinkende glazen en luidpratende bierdrinkers overstemmen het subtiele aanzwellende gitaarspel in de aanhef van Shine On You Crazy Diamond. Ondankbaar voor de niet goed op dreef komende band, vind ik. Had het niet beter geweest deze song, waar zoveel gevoel moet ingelegd worden, te schrappen van de lijst, als je midden een cafépubliek moet spelen? De mystiek en de weemoedige sfeer komen niet tot uiting. Hetzelfde gevoel overvalt me bij High Hopes, nochtans moedig en geconcentreerd gebracht.

Al kwam er in Astronomy Domine een uitschuiver van formaat, wat overigens door niet één caféganger werd opgemerkt en door Davy en de drummer vakkundig werd hersteld, toch was dit krachtige nummer het hoogtepunt van het eerste deel. Hevige nummers liggen deze band het best, het stevige drumwerk draagt hier zeker toe bij. Volgend caféoptreden The Nile Song er uit persen jongens, succes verzekerd!

De pauze, waarin nog meer bier vloeit en de kleine tafeltjes zich vullen met lege glazen, wordt afgebroken met Dark Side Of The Moon-klanken. De drumintro van Time, geen makkie, klonk wat houterig maar de solo’s en het improviserende werk bij Money maken veel goed. Ik zit toch ook al aan mijn vierde pintje en besef dat deze song het meest gepaste nummer is in de al wat ruiger ogende kroeg.

Met Pigs scoort de band het hoogst deze avond. Knorgeluiden uit de megafoon verhogen het Pink Floyd gehalte in de brassige sfeer. De versmelting van de muziek met het kroeglawaai lijkt zowaar wel harmonieus.
Wish You Were Here hoefde daarna helemaal niet meer. Wijselijk wordt Goodbye Blue Sky overgeslagen en wordt de avond afgerond met Comfortably Numb. Het lijkt wel de kortste solo ooit want Davy maakt met opgeheven gitaar het afsluiten kenbaar. Spijtig want hij beheerst de snaren voortreffelijk!

Morgen speelt Shine On in Nederland. Misschien wel voor een publiek van tweehonderd muziekliefhebbers.
Ik ben echt benieuwd hoe ze het voor een vermoedelijk dankbaarder publiek zullen afbrengen. Shine On heeft het overstijgen van caféoptredens in zijn mars.
Succes jongens!