PINK FLOYD FANS NEDERLAND

Het is zaterdag 2 mei 2009, ik maak me gereed om met de trein naar Leeuwarden te vertrekken voor de DVD presentatie van Pink Floyd Project "Live at the Teatertún", die gehouden zal worden in een voormalig kerkje te Wergea. Op uitnodiging van Pink Floyd Project zou men het eerste exemplaar aan mij uitreiken. Een hele eer dat ik zeer gewaardeerd heb. Om 16:06 uur vertrok de intercity vanuit Den Haag centraal richting Friesland. In Amersfoort moest ik overstappen en daar gebeurde mij iets stoms en vreselijks. Eenmaal overgestapt miste ik wat en het zweet brak me uit, want ik had mijn dure fotocamera in de trein laten liggen. Paniek dus, waarvan ik pas na een half uur te boven kwam. Want gebeurd is gebeurd en dat mocht de mooie avond in het vooruitzicht niet bederven, dus ontspande ik me het resterende deel van de reis met muziek van David Gilmour's Live In Gdansk, dat ik door de koptelefoon van mijn mp3 speler liet galmen.

In Leeuwarden aangekomen, werd ik netjes afgehaald en naar Wergea gebracht. Daar werd ik hartelijk begroet door de bandleden en een kopje koffie gedronken. Even later arriveerde Femke de Walle (verslaggeefster van Omrop Fryslân) die de avond zou presenteren. Ze nam met mij enkele punten door en in een ontspannen gesprek vroeg ze mij een en ander over mijn passie en Pink Floyd Fans Nederland.

Ondertussen was het 20:00 uur en de zaal ging open voor publiek en werd men getracteerd op een levende nabootsing van de "lampenman" van A Delicate Sound Of Thunder. Prachtige binnenkomst, wat mij al gevoel gaf dat men er alles aan gedaan had om er een zo spetterend mooie presentatie van te maken. Het liep al gauw vol en er heerste een gezellige drukte in de voormalige kerk te Wergea.

Tegen 21:00 uur begon de presentatie en werd er op het grote scherm een film vertoond ter promotie van de nieuwe DVD. Hun eerste DVD, waar ze trots op mogen zijn, van een grandioos concert in de Teatertún.

Daarna kwam presentatrice Femke de Walle aan het woord en na een kort welkomswoord, werd ik het podium opgeroepen. Toch wel ietwat nerveus, maar trots kwam ik het podium op en werd ik voorgesteld aan de fans. Uiteraard werd mij een en ander gevraagd over mijn passie en Pink Floyd Fans Nederland en al gaande het korte interview voelde ik me steeds trotser, dat men mij gevraagd had om hier het eerste exemplaar in ontvangst te nemen.

Deze kreeg ik uit handen van de initiator van Pink Floyd Project Andre Becker voor het vele en goede werk dat ik verricht voor de vele tributebands en hun in het bijzonder. Ik wilde helemaal niet meer het podium af, lol, en mocht ook nog mijn woordje doen. Daarna verlieten wij het podium en werd er als laatste van het officiele gedeelte Echoes vertoond zoals die op de DVD staat, wat trouwens een heel mooie versie is.

Het leuke is dat als je het podium afstapt en je weer begeeft tussen de andere fans, er mensen op me afstapten en spontaan een praatje-floyd begonnen. Nog even backstage geweest waar de bandleden zich gereed maakten voor het mini-concert en ik ze beter kon leren kennen. En zoals bij zovele tributebands is de sfeer achter de schermen ook bij Pink Floyd Project als een hechte familie waar je je meteen thuis voelt.

Het mini-concert in dit sfeervolle kerkje werd geopend met een mooie bij de entourage passende Shine On You Crazy Diamond part 1 en 2, dat meteen over ging in Learning To Fly. Wat een plezier straalde de band uit en wat geweldig gebracht. Daarna een nummer voor saxofoon, t.w. Us & Them. Geweldig hoe de toch al gepensioneerde Jan Zethof met het koper omgaat. Koude rillingen! The Great Gig In The Sky werd weer gezongen door Jos Harteveld. Daar is moed voor nodig om het als man te zingen. Maar ondanks dat hij een geweldige zanger is, kan het voor mij persoonlijk niet echt boeien. Maar niet getreurd, want hierna hadden ze een echte oldie in gedachte, die ik nog nooit live gehoord had, enwel Julia Dream. Woow, petje af dat ze dat gespeeld hebben. Daarna volgden Wish you were Here en Money en konden de "kids" zich opmaken voor hun bijdrage aan het geheel, want Another Brick in the Wall werd ingezet. Net als bij Comfortably Numb daar daarna kwam, had Eddie Mulder een geweldige gitaarsolo in gedachte. Het slotstuk was het bombastische Run Like Hell..................... toch kwamen ze nog een keer terug voor een toegift in de vorm van On the Turning Away. Waardiger konden ze dit geweldige mini-concert niet afsluiten.

De after party met een meet and greet was ook druk bezet. Bijna niemand ging naar huis in dit oergezellige kerkje. Toch kwam er een einde aan, want ik moest weer richting Den Haag en men had geregeld dat ik tot Schiphol met Johan mee kon rijden om aldaar de nacht trein te nemen. Tegen 3 uur 's nachts kwam ik thuis, trots en voldaan, dat ik dit mee had mogen maken. Mijn dank gaat dan ook uit naar iedereen binnen Pink Floyd Project en crew voor deze geweldige avond die ik nooit meer zal vergeten. Ook een woord van dank aan Wybrich, die spontaan foto's heeft beschikbaar gesteld, mijn chauffeur Johan, die mij heelhuids op Schiphol afzette en verder (zonder ook maar iemand tekort te doen) dank aan Femke, Andre en Wilco. Er zullen binnenkort nog meer foto's volgen van het concert en een recensie van de DVD zelf, die je uiteraard kunt bestellen via www.pinkfloydproject.nl