klik op een van de namen voor alles over de (ex)leden zelf
(p) Floydian Theo 2004-2007
Friese Pink Floyd Project
Poppodium Romein, Leeuwarden - 13 januari 2007
verslag en foto's door Mark Muller
Ik kreeg een tijd terug een mail van het Pink Floyd Project; omdat ik in hun mailinglist stond voor de nieuwsbrief kreeg ik alvorens het begin van de kaartverkoop de mogelijkheid kaarten te reserveren. Geweldig! “Ditmaal gaat het om een exclusief en intiem optreden in Poppodium Romein te Leeuwarden”, aldus de uitnodiging. De zaal in het voormalige kerkgebouw is vol als er 250 mensen in zitten. Dus na heel erg kort overleg met een goede vriend van me, Jasper, hebben we de kaarten besteld.
En dan, 13 januari is het zover. Jasper heeft de auto van zijn ouders weten te bemachtigen en we konden zo aan het tochtje naar Leeuwarden beginnen. Van tevoren de bestelbevestiging uitgeprint, net als de routebeschrijving. We wonen dan wel in Friesland, maar we zijn niet echt bekend in Leeuwarden. Dus vol goede hoop reden we Leeuwarden binnen en verrek we zaten steeds goed! Vol overtuiging zochten we een goede parkeerplek. Ok, de auto staat in de parkeergarage en nu moeten we nog naar Romein toe lopen. Alleen nu was het zo, we hadden op het laatst 1 afslag gemist, dus we zaten een beetje fout. Wij liepen eerst dan ook de verkeerde kant op, totdat we bij een bekende straatnaam kwamen. Verdorie, we zijn weer verdwaald in Leeuwarden, dit was niet onze eerste keer. Maar, we hadden nog drie kwartier, dus het moest te doen zijn. Na een tijdje zoeken in de andere richting hadden eindelijk door waar we waren en konden we het poppodium binnen. We kregen bij entree een blauw drankje, helemaal gratis! Fantastisch. Het was een hele mooie zaal, een soort theater, met een boven en onderverdieping. Nog een kwartier en dan zou het feest beginnen.
 |
 |
De deuren van de zaal sloten zich, en de welbekende heartbeat van Speak to me begonnen te dreunen door je buik onder applaus van publiek kwamen de artiesten op, voor de spanning gingen ze in het donker nog even checken of alle gitaren gestemd waren. Ondertussen ging de heartbeat gewoon door. De eerste tonen van Breathe klonken in de zaal. Heerlijk, echt zo'n sfeer nummer. Ze gingen dus Dark Side helemaal uitvoeren! Zelfs On The Run welke ze overigens écht live speelden, fantastisch gedaan! Het, jammer genoeg enige, kippenvel moment was echt The Great Gig in the Sky! Jos Harteveld zong dit, en ik had echt het HELE nummer kippenvel. Wauw, wat een fantastisch nummer! Hij legde zoveel gevoel in die zang, de mooiste uitvoering die ik ooit heb gehoord. Alleen vervelend dat als hij ook maar even ophield met zingen, dat het publiek dan ging klappen, bewaar dat dan voor het laatst! Us and Them was wederom prachtig gezongen en heel mooi gespeeld, zoals het hoort. Nog iets speciaals: Any Colour You Like. Dat nummer heb ik nog nooit zó mooi gevonden, dit werd echt heel erg mooi gebracht met hele mooie gitaarsolo's erin. Op het album is het een beetje saai, maar hier sprong het er echt uit. Na Dark Side was het al weer pauze.
In de pauze even wat drinken gehaald, en toen we weer terugkwamen zagen we dat een deel van het doek wat achter de band hing opzij was gegaan. Er was nu een “balkon” te zien met een TV en een lamp erop, The Wall!!
 |
 |
En zoals we al dachten werd op theatrale wijze The Wall voor de helft gespeeld. In The Flesh is natuurlijk het beginnummer. Eerst kwamen er 2 mannen te staan met jawel, een accordeon en een heel klarinet (denk ik). Voor het begin deuntje van The Wall. Na de mooie muziek kwam de zanger. De zanger stond bovenaan op het balkon en had zich verkleed. Terwijl ik een foto van hem nam saluteerde hij naar me! Fantastisch! Echt heel leuk gedaan ook. daarna Happiest Days of our Lives en Another Brick in The Wall pt.2. Waar wederom de kleine kinderen niet ontbraken, en ze zongen dit keer een stuk beter dan voorgaande keren. Mother, begon lekker rustig en de solo was knallend, maar toch... ingetogen, in ieder geval precies zoals het hoort! Een hele verassing was toen ze Goodbye Blue Sky gingen doen, dat had ik niet verwacht, mooie zang en heerlijke gitaarriffjes. Het mooie stukje film van The Wall was te zien op het witte doek erachter. Na dit rustige nummer werd de spanning opgebouwd: Empty Spaces, en niet zomaar Empty Spaces. De versie uit de film werd gespeeld. Dit was echt een hoogtepunt vond ik, heerlijk knal nummer! Wederom beelden van The Wall waren te zien. Het toneelstuk hervatte zich weer op het balkon met Young Lust en One of My Turns. Er werd tijdens One of My Turns helaas geen televisie kapotgeslagen, maar er werd wel flink geschud met de televisie! Hey You met een fretloze bas, was ook een bijzonder mooi nummer. 1 van de zangers ging door het lint op het balkon. Would you like to learn to fly, would like to see me try!! Hij ging op de reling staan van dat balkon (dat mag vast niet van de wet) en hij werd afgevoerd door een stel doctoren.
Je voelt hem al aankomen: Comfortably Numb. Dit begon heel erg rustig, en stil. En eindigde echt zooo mooi!! Eddy Mulder, één van de gitaristen/zangers ging echt helemaal los tijdens de solo's. En de eindsolo werd nogal geïmproviseerd, maar op zo'n megagave manier! De solo duurde véél te kort! Wat kan die vent spelen zeg! Ik vond dit een van de mooiste, misschien wel de mooiste, versie van Comfortably Numb die ik ooit gehoord heb. Écht keigoed! Hierna kwam Run Like Hell, wat een top afsluiter is overigens. Maar dat was het niet, de accordeon en klarinet kwamen weer terug op het balkon. Dit keer stond de zanger beneden en trok zijn oorlogskleren uit. Ging op de monitorbox zitten en begon Outside The Wall te zingen. De hele band kwam op het podium voor de buiging enzovoort.
 |
 |
Jasper en ik hadden echt zoiets van: Dit was geweldig! Het is toch nog niet écht afgelopen?? Waar was Wish You Were Here en Shine on You Crazy Diamond? De band ging in zijn geheel van het podium en het “We want more” galmde door het zaaltje. De 2 toetsenisten kwamen terug, en toen had ik het door: Shine On You Crazy Diamond stond op het punt te beginnen. Jaa, gelukkig! We werden getrakteerd op een hele mooie versie van Shine On, en daarna op Wish You Were Here. André Becker zong de gitaarsolo weer mee. Het publiek was nu trouwens flink aan het meezingen, ik was niet meer 1 van de weinigen. (niet storend trouwens). Als afsluiter kregen we toch nog een nummer van A Momentary Lapse of Reason te horen. Gelukkig geen One Slip, want die versie viel me wat tegen vorige keer. Maar On The Turning Away was de afsluiter, dit doen ze heel erg goed.
Na afloop hebben Jasper en ik nog even naar de instrumenten en apparatuur gekeken, onze hobby! Eddy Mulder kwam alweer terug om zijn gitaren in te pakken, we hebben even met hem gesproken, over zijn gitaren en ik heb hem om een setlist gevraagd. Hij was trouwens heel erg enthousiast over het idee van een recensie schrijven voor Pink Floyd Fans Nederland. De after-party viel ook wat tegen, er was een DJ, die niet zo spectaculair was. We zijn nog even gebleven, maar gingen toen toch maar de deur uit.
Al met al was dit het allermooiste optreden van het Pink Floyd Project wat ik gezien heb! (ik heb alleen hun 2e show gemist). Fantastische nummers gespeeld, vrijwel geen minpunten, alleen hoogtepunten. Of het kwam doordat het zo intiem was, of dat ze echt nog zoveel beter zijn geworden weet ik niet. Het was in ieder geval helemaal geweldig! De zang was goed, er waren mooie filmpjes te zien op het witte doek, lichtshow was ook heel mooi. Beter kan niet. Ik vond het toneelstukachtige gedeelte heel erg leuk. Een beetje zoals de film. Je geld dubbel-en-dwars waard, ook al was dit optreden bijna 2x zo duur (€28) als de voorgaande.
Set 1:
1. Speak to Me
2. Breathe
3. On The Run
4. Time
5. The Great Gig in the Sky
6. Money
7. Us and Them
8. Any Colour You Like
9. Brain Damage
10. Eclipse
Set 2:
1 In The Flesh
2. Happiest Days of Our Lives
3. Another Brick in The Wall part 2
4. Mother
5. Goodbye Blue Sky
6. Empty Spaces
7. Young Lust
8. Oh My God
9. One of My Turns
10. Goodbye Cruel World
11. Hey You
12. Comfortably Numb
13. Run Like Hell
14. Outside The Wall
Encores:
1. Shine On You Crazy Diamond
2. Wish You Were Here
3. On The Turning Away
Mark Muller, 14 januari 2007