PINK FLOYD FANS NEDERLAND

Operator: Floydian Theo

Pink Floyd Project
Feestweek Rijsenhout, 1 juni 2007

Rijsenhout..............je kunt er zowaar verdwalen.......... maar de feesttent bij de plaatselijke voetbalclub werd uiteindelijk toch gevonden. De organisatie van dit gebeuren had er beter aan gedaan om gasten van buitenaf, via bewegwijzering, naar het feestterrein te begeleiden.

Half elf, de tent was voor driekwart gevuld en de hartslag van de Darkside of the Moon galmde dwars door je heen, alsof je je eigen hartslag voelde. Klein kwartiertje later was het dan zover en de eerste tonen van Shine On You Crazy Diamond part 1-5 kwamen uit de boxen en luidde de intergrale uitvoering van het album Wish You Were Here in. Het verliep wat stroef, alsof de diesel nog op gang moest komen, maar halverwege de song werd het beter. Vooral goed saxofoongeluid, wat de ietwat mindere toetsengeluid van het begin compenseerde.

Met Welcome To The Machine brachten ze (achteraf gezien) een van de sterkste nummers van hun. Dit knalde er echt in, de tent stond zowat op zijn kop, je trommelvliezen bijna knappend door al het "geweld". Have A Cigar en Wish You Were Here zaten precies tussen twee toppers van de avond in, want Shine On You Crazy Diamond part 6-9 was schitterend, vooral prima gitaarspel en lichteffecten.

Voor de pauze deden ze nog enkele nummers van The Wall. In The Flesh en The Happiest Days Of Our Lives waren prima voorboden voor Another Brick In the Wall part 2, waarbij ze begeleid werden door een vijftiental kids. Jammer dat in het begin van de zang het iets op de achtergrond raakte. Mother vond ik niet echt geweldig, vooral de zang, maar Hey You daarentegen sloot de eerste set op een geweldige manier af. De laser-effecten waren ook op een mooie manier gekozen om te doen, wat nog iets speciaals hieraan gaf.

Tijd nu om even een versnapering te halen en de overbelaste oren rust te gunnen, want na de pauze zou de Darkside Of The Moon integraal gebracht worden.

De mannelijke zang bij The Great Gig In The Sky haalde het totaal niet en bracht m.i. deze song om zeep. Jammer, want hij deed ongetwijfeld zijn uiterste best.

Money, kan me eigenlijk nooit zo boeien, te vaak gehoord, maar dat wil niet zeggen dat het Pink Floyd Project het niet goed deed. Deze song ligt mij gewoon niet lekker. Us And Them bracht weer "licht" in het geheel, ook hier weer goed saxofoon geluid, met aansluitend Any Colour You Like.

Brain Damage en Eclipse waren wederom hoogtepunten van deze avond, die alweer bijna voorbij leek. Al met al was deze uitvoering van de Darkside Of The Moon in zijn geheel gezien prima. Het publiek heeft genoten en dat is de hoofdzaak. Dat er enkele fans (zoals ikzelf) naar een tribute kijkt met andere ogen dan een doorsnee fan, wilt nog niet zeggen dat iets wel of niet goed is. Het gehele concert gezien vond ik de zang en de toetsen het mindere, maar het gitaarspel, de drums, de sax, de inbreng van de kids, licht, beeld en andere effecten waren een dikke pluim. Mijn "kritiek" is zeker niet negatief bedoelt, maar hoop dat men ook hier meer aandacht aan gaat besteden om in de toekomst nóg beter uit de bus te komen. Het was zeker niet het laatste concert van hun dat ik heb gezien en weet zeker als ik over een tijdje wederom naar ze toe ga, dat ze nog volwassener zijn geworden. Je ziet gewoon dat ze leergierig zijn, en steeds beter worden. Alles heeft zijn tijd nodig.

De toegift van deze avond mocht er ook wezen. Alle remmen gingen los bij het geweldige One Of These Days. Prachtig, wat een power, wat een licht effecten en zeker weten de lasers. Absoluut hoogtepunt, ondanks dat daarna nog een goede vertolking van Comfortably Numb deze Pink Floyd avond voor mij afsloot.

De toegift van Run Like Hell en On The Turning Away heb ik helaas gemist, doordat ik aangewezen was op vervoer van een andere concertbezoeker, daarom ontbreken deze songs in mijn verslag.

Theo, 2 juni 2007