|
The Australian Pink Floyd Show, 5 maart 2009 Koningin Elisabethzaal, Antwerpen
Na een half uurtje met de trein arriveer ik donderdagavond bij de Koningin Elisabethzaal in Antwerpen. Deze zaal ligt vlak naast het centraal station en behoort tot het zalencomplex van de Antwerpse Zoo. Er kunnen zo’n 2.000 toeschouwers in, verdeeld over de begane grond en twee balcons. Ik heb een plaatsje op het tweede balkon op de eerste rij, met een prima zicht op het podium. Na ruim 12 jaar (Pink Project 1996) kan ik weer gaan genieten van een complete The Wall uitvoering. |
 |
|
Hoogtepunten uit de eerste helft waren voor mij: In The Flesh, Goodbye Blue Sky, Empty Spaces en Young Lust. En ook Another Brick In The Wall Part 2 was bijzonder door het prachtige spel van gitaar en hammond. Na een korte pauze, waarbij nog veel toeschouwers niet terug waren op hun plaats, begon de band met een mooie uitvoering van Hey You. Comfortably Numb werd geweldig gebracht met een heerlijk lange gitaarsolo van Damian Darlington. Verder was ik onder de indruk van In The Flesh en Run Like Hell. |
 |
|
En voor je het wist was daar al weer het laatste nummer: een mooie uitvoering van Outside The Wall, waarbij een aantal akoustische gitaren, een klarinet en accordion een einde breiden aan een perfecte uitvoering van The Wall. Ik had de band vorig jaar in het Concertgebouw in Amsterdam voor het eerst gezien, maar vond het toen wat tegenvallen. Met de uitvoering van The Wall hebben ze dit weer helemaal goed gemaakt. Het is toch een zeer professionele band, met prima zangers, gitaristen en toetsenist. Het achtergrondkoortje met 3 zangeressen was, zoals het hoort, voornamelijk op de achtergrond bezig (behalve bij Mother). De drummer was bijna onzichtbaar verscholen achter zijn drumstel en ook de bassist kwam nauwelijks in de spotlights. |
 |
|
Alleen jammer dat het bouwen van een echte Wall ontbrak. Dit werd deels goedgemaakt door de mooie annimaties op het grote scherm: annimaties uit de film The Wall, eigen annimaties waarbij de Australische afkomst via de kangoeroe regelmatig in beeld kwam, oude foto’s van Vera Lynn etc. De lichtshow was ook erg goed, alleen de lasers bij Comfortably Numb en Run Like Hell hadden voor mij niet gehoeven. Nog onder de indruk van het hele gebeuren kwam de band al snel terug voor de toegift, bestaand uit: Shine On You Crazy Diamond, The Great Gig in The Sky (geweldig gezongen door de achtergrondzangeressen), Wish You Were Here, Brain Damage en als laatste Eclipse. |
 |
|
Deze toegiften werden op routine ook weer professioneel gebracht, maar hadden voor mij ook achterwege mogen blijven. Met de complete The Wall was de show eigenlijk compleet en af. Het Antwerpse publiek had gefascineerd en rustig zitten luisteren en gaf de band na afloop een terechte staande ovatie. Opvallend was nog dat de bandleden niet werden voorgesteld. PS toch nog even enkele andere opvallende zaken vermelden: - in de pauze werden enkele Pink Floyd nummers in country stijl gedraaid; apart om bijvoorbeeld Hey You met banjogeluiden te horen. - in de zaal een meisje van een jaar of tien met buttons op van Dark Side Of The Moon en Wish You Were here, die samen met zusje, pa, ma, opa en oma naar de show kwam. |
 |
 |
Pinkenelis, 8 maart 2009
|
 |