STUDIO ALBUM:
Sysyphus, parts 1-4

Grantchester Meadows

Several Species Of Small Furry Animals
Gathered Together In A Cave - And Grooving With A Pict

The Narrow Way, parts 1-3

The Grand Vizier's Garden Party
1) Entrance
2) Entertainment
3) Exit

STUDIO ALBUM
Produced by Norman Smith
Engineer: Peter Mew

LIVE ALBUM:
Astronomy Domine

Careful With That Axe, Eugene

Set The Controls For The Heart Of The Sun

A Saucerful Of Secrets

LIVE ALBUM
Opgenomen: MOTHERS Birmingham, 27 April 1969 en Manchester College of Commerge, 2 Mei 1969

Produced by Pink Floyd
Engineer: Brian Humphries

3 Maanden na het album More kwam Ummagumma uit, een dubbel album, waarvan één een live album met 4 spectaculaire nummers van een liveconcert te Mothers (Birmingham) en van Manchester College of Commerce in juni 1969, en een studioalbum dat een experimenteel karakter heeft waarbij elk bandlid zijn eigen songs heeft gecomponeerd. Elk lid van Floyd werd de helft van een albumkant toegestaan om aan solo projecten te werken. Het eerste dat voor het album werd opgenomen en nooit beëindigd is, was Embryo, dat later nog op het album Works terecht kwam. Ummagumma schijnt een jaren '60 jargon voor 'sex' te zijn.  

Live Album

Astronomy Domine

Een spectaculaire versie van Barrett's klassiekers, waarbij Gilmour het gitaarwerk prima beheerst. Buiten een kort orgel solo, en geen namen van de sterren aan het begin van het nummer, is dit bijna net zoals de Piper versie. Zang door Gilmour en Wright.

Careful with that Axe Eugene

Dit is een echt concert-meesterstuk. Het begint als het broedend en dreigend stemmingsstuk en gaat dan langzaam naar het hoogtepunt van de song: Roger Waters’ schreeuwend keelgeluid. Deze versie komt overeen met die van Live At Pompeii.

Set the controls for the heart of the sun

Dit is als de Saucerful-versie maar is de dubbel zo lang, door de toetsenbord solo’s midden in het nummer. Zeer gelijkwaardig  aan die van Live At Pompeii. Zang door Waters

A Saucerful of Secrets

Fundamenteel het zelfde als de Saucerful- versie met  Gilmour’s zang aan het eind van het lied.

cassette hoesje

Studio Album

Sysyphus

De toetsenbordextravagantie van Rick Wright  klinken als een sound-track voor jaren-60 film uit de B-catagorie. Deel 1 is als een Turks klinkend toetsenbord riff dat met een synthesizer gespeeld wordt, plus één of andere timpani. Deel 2 is aanvankelijk als een piano-solo en dan schijnt Wright verveeld te geraken hiermee en maakt een eind aan het lied. Deel 3 is een bundel van gitaar, toetsenbord, drum en geluidseffecten en is experimenteel. Deel 4 begint met een aardig achtervolgend Mellotron- stuk dat als een reis door een het jacht-bos klinkt en dan komt het op het thema van deel 1 terug. Dit nummer werd live gespeeld bij een paar gelegenheden in de late 60er jaren.

Grandchester Meadows

Het nummer begint met geluiden van vogels, water en acoustisch gitaarwerk van Roger Waters. Zijn lyrische gedichten geven een mooie indruk van het Engelse platteland. Het nummer eindigt met vogels die opstijgen en een vlieg die tussen de luidsprekers zoemt, die uiteindelijk aan het eind van het lied dood geslagen wordt.

Several Spieces of Small Furry Animals Gathered Together in a Cave and Grooving with a Pict

Dit is tweede van Water's composities, en is een bundel van versneld en vertraagde “tape loops”. In de tijd van vinyl-albums kon men het album vertragend en  achterwaards afspelen en dan dingen kon horen zeggen zoals je Waters bij dit nummer (achterwaards) kan horen zeggen: " That was pretty avante garde wasn't it " en het trommelen van zijn handen op de tafel en een hoop andere maffe geluiden. Het tweede deel van het lied is een bundel van slechte poëzie met een afschuwelijk Schots accent. Het lied beëindigt dan met een stille "thank you"  

The Narrow Way

David Gilmour`s compositie voor het album bestaat uit akoestische gitaar, en elektrische gitaar, en tenslotte een geheel nummer met beiden. Deel 1 is een akoestisch gitaar nummer, en experimentele achteruit passages. Deel 2 opent met slechte gitaar riff, maar gaat dan over in experimenteel toetsenbordspel, geluidseffecten en echo’s en eindigend met synthesizergeluid. Deel 3 is een prettig in het oor liggend nummer waarin Gilmour alle instrumenten goed bespeeld. Hij was niet trots op de lyrische gedichten.

The Grand Vizier's Garden Party

Nick Mason’s drumsolo is lang, maar bevat veel elektronisch drumgeluid. Hij had de beschikking over  digitale voorbeelden op het moment dat het nummer opgenomen werd. Deel 1 opent met een fluitsolo, waarschijnlijk door Mason's toenmalige vrouw Lindy bespeeld, die een flutiste was. Deel 2 is een te lange drum excercisie en Deel 3 heeft een ander fluitdeel waarmee het lied afsluit.  

binnenkant lp