PINK FLOYD FANS NEDERLAND

Zaterdag 22 augustus 2009, de start van een nieuw concertseizoen voor Pink Project, met hun Sleep Walking Back Again Tour Part 2. Waar kan je beter je start maken dan in het Openlucht Theater Zuiderpark te Den Haag, als Pink Project zijnde. Een soort thuiswedstrijd in een theater waar legendarische concerten gegeven zijn. Ik zou vandaag met mijn zoon gaan, die Pink Project voor de tweede keer zou zien schitteren. Met de fiets waren we er binnen 15 minuten en het weer zat ook goed mee. We zaten bovenin, waar we een schitterend uitzicht hadden op het geheel. Ook trof ik weer een paar forumgangers zoals Ton, FloydiJanus en Pansje, wat altijd gezellig is. Zo zagen we van boven af dat het theater langzaam vol liep tot overvol. Het was dan ook stijf uitverkocht en Ton Koekoek (de geluidsman) moest dan ook een ieder toespreken om zich wat minder breed te maken, zodat iedereen kon zitten.

Met een kleine vertraging begon het concert rond half 9 en opende men, zoals gewoonlijk met Shine On You Crazy Diamond. Het nummer zat er lekker in en het was me meteen duidelijk dat hun nieuwe toetsenist niet stil gezeten had om zijn geluid te perfectioneren. Mooi helder toetsengeluid waar ik van kon genieten. Ook Ruud startte gesmeerd, de zang van Charles zuiver en de sax van Lelsie schitterde. De band liet zo weten er klaar voor te zijn en als goed op elkaar ingespeelde muziekanten er een geweldige onvergetelijke avond van te maken. De video's waren gloednieuw en het licht was in handen van de fa. Improve, wat ondanks dat het in het begin nog licht was, prima naar voren kwam. Een pluim voor alle technici, die het geheel voortreffelijk had aangekleed (beeld, geluid,licht, lasers). Shine On doofde gelijk met het ondergaan van de zon........

.............. Amused To Death volgde. Misschien wel de beste die ik ooit van Pink Project gehoord heb. Zachtjes kabbelend, vol emotie en voelde je jezelf al deinend in grote soepel lopende golven. wat een kippevel gevoel. Tot het uitbarstte in het volle heldere geweld van het middenstuk en weer heerlijk wegdroomde naar het slot toe. Chapeau en waar zou dit allemaal nog naar toe leiden deze avond? Dan ga er maar eens goed voor zitten, want daarna kwam het bombastische One Of These Days, de oude Floyd in zijn gloriedagen, als je je ogen dicht deed. De sticks van Arjan moeten wel van gewapend beton zijn, om tegen dit drum geweld te kunnen. Daarna kwam eigenlijk het voor mij enige nummer wat niet in de setlijst paste, namelijk On An Island van David Gilmour. Hij werd best goed gebracht, daar niet van, maar als je de gehele setlijst bekijkt, had misschien een ander solo nummer van Gilmour beter uitgekomen.

Met High Hopes zat het weer helemaal goed, die komt er ook steeds beter in. En ook hier weer voorzien van prachtige beelden op de achtergrond. Met Echoes werd de eerste set afgesloten, en wat voor eentje. Altijd kippenvel als ik hem hoor en zeker als het goed overkomt. Dit keer was het geluid optimaal, en kwam de gitaarsolo van Ruud er dit keer wel bovenuit. Perfect! Pauze............ tijd voor een sanitaire stop en een poging om iets te drinken te halen. Dat laatste had ik al gauw opgegeven en ook bij de heren wc was een ongebruikelijke file, dus dan maar even tussen de brandnetels............................

Bij de aankondiging van de Sleep Walking Back Again Tour part 2, was bekend dat Pink Project de gehele Dark Side Of The Moon zou gaan spelen. Dus set twee bestond hier uit. Na drie jaar achter elkaar Roger Waters gezien te hebben met de Dark Side Of The Moon, was ik wel zeer benieuwd hoe Pink Project het zou doen. Nou het verveelde geen moment................ de Dark Side kan altijd.

Hoogtepunten voor mij van de Dark Side van vanavond waren: Time (met de geweldige opening door Arjan en het gitaarwerk door Ruud), The Great Gig In The Sky ( Jacqueline is back - en hoe! 2 open doekjes tussendoor en terrecht), Us And Them (vooral toetsen en sax) en het duo Brain Damage/Eclipse (altijd meebrullend).

Woow wat een opening van het seizoen, maar dat was nog niet alles, want de toegift was om je vingers bij af te likken. Het knorrend varkensgeluid gaf je al een hint............ Pigs (Three Different Ones) niet meer uit hun setlijst weg te denken. Ze hadden zelfs het grote zwarte varken uit het verleden van stal gehaald, die als een dreiging over het hek kwam kijken (zie foto). Na dit grof geweld bracht Peter het altijd gevoelige Pigs On The Wing en het concert werd afgesloten met een knallende Comfortably Numb. Na het doven van het geluid, kon je heel in de verte het geknal van het vuurwerkfestival te Scheveningen nog horen, alsof het zo gepland was.

Al met al een geweldig concert gezien en daarbij te bedenken dat men pas gestart is met deze setting aan artiesten....... dat beloofd nog meer voor de toekomst. Volgende week, 29 augustus is alweer het volgende optreden

enwel in het schitterende openlucht theater Caprera te Bloemendaal en er zullen er nog veel meer volgen. Zie de agenda hier op de site en op www.pinkproject.nl

Peet, Ruud, Arjan, Jason, Rienje, Jacqueline, Leslie, Charles, Erick en technici bedankt voor deze onvergetelijke avond en tot een volgende keer.

Theo, 23 augustus 2009

TERUG