PINK FLOYD FANS NEDERLAND

Operator: Floydian Theo

Het werd weer eens tijd voor een avondje Pink Project. Deze keer in Waalwijk. Het kaartje had ik al geruime tijd in huis, want tegenwoordig moet je er snel bij zijn. En inderdaad ook in Waalwijk weer een uitverkocht huis. Ik ben verder benieuwd hoe de wisseling van de bezetting uitpakt.

Ik zit op rij 5 aan de zijkant. Hoewel ver vooraan is het geen geweldige plaats, omdat de grote boxen slechts enkele meters van mij vandaan staan. Maar het geluid valt toch niet tegen, hoewel de diepe tonen van toetsen en bas mij soms in mijn stoel drukken.

De opening is zoals vanouds met Shine On You Crazy Diamond, waarbij de oude nieuweling Leslie zich op saxofoon (jazeker Mecky) weer kan uitleven. Gevolgd door One Of These Days, waarbij het weer leek of de Nick Mason uit de jaren 70 zat te drummen. Verder werden deze avond gespeeld (niet op exact volgorde):

Set The Controls For The Heart Of The Sun met Leslie op klarinet (jazeker Mecky); Ook weer een geweldige uitvoering van Echoes; Wish You Were Here; Pigs On The Wing, Pigs Three Different Ones (ook weer prachtig uitgevoerd compleet met vliegend varken), Money met Leslie op saxofoon (jazeker Mecky), Us and Them wederom met Leslie op saxofoon (jazeker Mecky), In The Flesh, The Happiest Days Of Our Lives, Another Brick In The Wall Part 2 en Ruud was zoals altijd weer grandioos bij Comfortably Numb. Als enige solonummer buiten Pink Floyd werd Amused  To Death (ook heel mooi) gebracht.

Na al dit moois was er nog ruimte voor een Dark Side Of The Moon getinte toegift: Breathe, Time, Breathe reprise, Brain Damage en Eclipse. En zoals zo vaak na afloop een terechte staande ovatie van het publiek

Het concert met maar één gitarist ging prima; maar ja Pink Floyd had grotendeels toch ook altijd maar één gitarist. Deze avond werden de 2 nieuwe dames van het achtergrondkoor nog niet ingezet om solo te zingen. Maar aan het stemgeluid van Jacqueline te horen, verwacht ik dat dit in de toekomst wel gaat gebeuren.

Verder vond ik, dat de stem van Peter met name bij The Wall nummers en bij Amused To Death, steeds meer die van Roger Waters gaat benaderen. En zelfs Ruud moest aan de bak als zanger: de zang bij Breathe, die anders Michiel voor zijn rekening nam, werd niet onverdienstelijk door hem uitgevoerd.

De band moet alleen nog gaan oefenen op het voorstellen van de muzikanten. Voor Charles kwam het denk ik onverwacht dat hij de eer kreeg om iedereen voor te stellen, alleen vergat hij de drummer Arjan (werd nog snel goedgemaakt door Peter).

Zo na weer een prima avond nu in afwachting van het concert op de Markt in Delft.

Pinkenelis, 30 maart 2009

TERUG