PINK FLOYD FANS NEDERLAND

BEHIND THE WALL

DE LAATSTE 8 DAGEN VOOR DE SHOW

deel 1

de belevenissen van Floydian Theo in woord en beeld

(c) Theo Beckers 2010

Na van zo'n 50 shows van Pink Project een verslag te hebben gemaakt, leek het me zeer interessant om in plaats van een concert recensie, een verhaal te schrijven over de "making of The Wall" door Pink Project. Voordat je überhaupt de laatste week naar het concert van het jaar kunt gaan beleven, is er uiteraard een hoop werk en geregel aan vooraf gegaan.

Toetsenist Erick hierover in een blog: "Het startschot valt in januari en dan beginnen de offerte-aanvragen, gesprekken met subleveranciers voor het podium, torens voor belichting, beamers voor projecties, geluidsinstallatie, hijskranen voor opbouw en decorstukken, licht, productie en windvaste constructie van de muur, etc. De firma Improve heeft, gelukkig maar voor de band, het voortouw genomen in de coördinatie en onderhandelingen. Daarnaast moeten alle vergunningen, verzekeringen worden geregeld, de inrichting voor de horeca op het festivalterrein, merchandising, release van de DVD van het Circustheater, draaiboeken, toiletten, faciliteiten voor de VIP-arrangementen, het regelen van voldoende parkeergelegenheid in de directe nabijheid. Dan moeten alle afspraken met brandweer, politie worden gemaakt, de aanwezigheid van verkeersregelaars, EHBO-ers en beveiliging, afspraken met een leverancier die de show gaat registreren voor de release van een DVD van de show, etc, etc. Van die dingen… .. en nog heel veel meer."

Degene die de show op 21 augustus in het openlucht theater Caprera hebben gezien, wisten reeds dat het muzikaal wel in orde zat met The Wall, al hadden ze het maar voor driekwart gespeeld. Nummers als Waiting For The Worms en The Trial was wel heel erg benieuwd naar en daar zou ik de komende week allemaal achter komen tijdens de repetitie avonden in het Ketelhuis op het terrein van Lijm & Cultuur te Delft. Blader mee in mijn dagboekje om de voorbereiding te ervaren, hoe ik hem heb beleefd.

Vandaag ging het gebeuren: het podium wordt opgebouwd. Het is zwaar bewolkt als ik op mijn fietsje stap vanuit centrum Den Haag, maar gelukkig (nog) droog. Na een fietstocht door oud Rijswijk, langs het kanaal en in Delft grotendeels langs de Schie, kwam ik rond half twee aan op het terrein van Lijm & Cultuur. En ja hoor........... het begon te regenen. De bouwers (profs en vrijwilligers) waren al druk bezig en het gehele terrein lag vol bouwmaterialen. Ongelofelijk als je ziet hoeveel ton staal er in zo'n constructie gaat. Met de industriële achtergrond kon je ook makkelijk het album Animals hier spelen, bedacht ik me. Nadat het The Wall concert was afgeketst om op de markt in Delft te gaan doen, was dit wel een heel mooi alternatief.

Even schuilen onder het podiumgedeelte wat al klaar was en kwam zo relaxed in contact met enkele vrijwilligers en er werd uiteraard gepraat over Pink Floyd en andere progressieve muziek. Ik voelde me al meteen thuis. De vrijwilligers konden even niets doen, daar de drie enorme bogen door een kraanwagen op het podium geplaatst werden en dit precisiewerk door de ervaren bouwers gedaan moest worden. Heel indrukwekkend hoe zij dit werk vakkundig voltooiden. Ondertussen regende het nog steeds, wat het werken er niet makkelijker op maakte, maar men ging onverstoord verder om op schema te blijven. Het moest per slot in twee dagen staan. Het maken van foto's werd door de regen ook wel wat bemoeilijkt. Tegen het eind van de middag werden de eerste zijldoeken over de bogen geschoven en ook hierbij zag je de prima samenwerking tussen de ervaren bouwers en de vrijwilligers. En zowaar hield het op met regenen, waardoor ik even na 5 uur toch droog op de fiets huiswaarts kon keren. Hoe sterk is de eenzame fietser................. Thuis aangekomen werden de foto's bekeken, sommige alvast doorgestuurd en een promotiefilmpje gemaakt voor op youtube, dat ik bijna elk slot van de dag zou gaan maken om iedereen een blik achter de schermen te gunnen van de voortgang in de bouw en repetities.

Een stralende dag, lekker weer en veel zonneschijn. Ik stap 's morgens vroeg weer op mijn fiets richting Delft om toch een deel van de bouw mee te maken. Ik had niet veel tijd en moest om 11 uur weer naar huis, voor andere verplichtingen. Maar wat een plaatje, daar stond een groot deel van de ruwbouw in de stralende zon, tijd om er weer wat plaatjes van te schieten. Thuis verklaren ze me al voor gek, om zo vroeg op pad te gaan, maar aan de andere kant krijg ik gelukkig alle ruimte om deze 8 dagen meer bij Lijm & Cultuur te vertoeven, dan thuis. De dikke drie uur die ik vandaag op het terrein aanwezig was, waren wederom zeer interessant. De zijtorens op het podium werden gebouwd, de laatste zijlen over en langs de koepel geplaatst en er werd een begin gemaakt aan de opbouw van de licht- en regietorens aan de andere kant van het terrein. Hoe verder de bouw vorderde, stond ik steeds meer versteld van het geheel. Kun je je voorstellen dat dit gebouwd werd voor een optreden van een tributeband? Kosten nog moeite waren gespaard en alles in detail uitgedokterd om een zo perfect mogelijke show neer te zetten, waar nog lang over na gepraat zou worden. Ik heb reeds veel meegemaakt op tribute gebied, maar elke dag was ik wel weer verbaasd over de details waaraan gewerkt werd.

Pink Project zelf was vandaag op het Uitfestival te Vlaardingen, waar ze een klein optreden hadden en promotie maakten voor The Wall in Delft.

Er waren geen werkzaamheden gepland voor vandaag en het was heerlijk weer, dus stelde ik voor om vandaag eens een stuk te gaan fietsen. Ja, waar naar toe was de vraag van mijn vrouw. Voor mij niet moeilijk te beantwoorden, ja toch! Dus werd er richting Delft gefietst en zou ik haar "rondleiden" over het terrein. Ik had zaterdag al een halve dag gemist, dus was wel benieuwd of men nog op schema zat. En ja hoor, daar stond de ruwbouw in de volle zon. Een podium van 30 meter lang, waar tijdens de show een even lange muur van 6 meter hoog zou gebouwd worden. In gedachten zag ik het plaatje al voor me en kreeg de koude rillingen over me lijf. Na een bakkie gedronken te hebben op het terras van het restaurantje aan de waterkant van de Schie, weer op het fietsje gestapt richting Den Haag. Maandag zou een rustdag voor mij worden, geen bouwplannen die dag. Al werd vandaag de stroomvoorziening op het podium en het licht opgebouwd en 's avonds had de band en rest van de organisatie een vergadering gepland om het e.e.a. nog een keer door te nemen.