PINK FLOYD FANS NEDERLAND

Na vijf dagen afkicken van drie concerten in het Gelredome, werd het weer hoogtijd om een ander concert van kaliber te bezoeken. Theater Geert Teis te Stadskanaal was het toneel waar het vanavond allemaal zou afspelen. Al driekwart jaar tot op de laatste stoel uitverkocht en een pokke eind weg van Den Haag, maar ja, je mot er wel wat voor over hebben toch! Toevallig plande de NS ook nog werkzaamheden (globaal gezien) tussen Amsterdam - Gouda - Utrecht - Amersfoort, dus werd het omrijden via Schiphol. Na een rit van vier uur en David Gilmour door mijn mp3 speler, kwam ik in een bewolkt en winderig Stadskanaal aan.

Het theater was zo gevonden en ik voegde me bij de reeds aanwezige bandleden, om de soundcheck mee te maken. De tijd verstreek en tegen half acht kwam ik teamlid Hansz met vrouw tegen en werd er uiteraard ook nog even nagepraat over de afgelopen concerten van Roger Waters. Daarna zochten we onze plaatsen op en even na acht uur kon de show beginnen. De akoestiek was geweldig en het theater knus en vanaf het balkon had ik een goed overzicht over het geheel.

De eerste set was zoals gewoonlijk het gehele Animals album en de opening met Sheep. Deze was weer kippenvel en beloofde alleen maar goeds voor de rest van de avond. De passie, het seventies gevoel en de perfekte sound, deed je terug in de tijd nemen. Dogs was dit keer voor mij het hoogtepunt van de eerste set. Instrumentaal, maar ook de zang van Charles maakte dit nummer even iets beter in de "schaal van Floyd" dan de overige songs, het was zestien en een halve minuut op het puntje van de stoel zitten. Na Pigs was er pauze en werd het podium gereed gemaakt voor set twee: The Wall. Voor mij even tijd om indrukken op te doen in de foyer, waar men zeer positief was over de kwaliteiten van Pink Project. Maar, dat wisten wij natuurlijk al.

De tweede set, The Wall uiteraard. Je mag en kan het uiteraard niet vergelijken met de mega concerten van Roger Waters, maar eerlijk gezegd heb je in een theater méér contact met de band, bereiken de emoties je wél en had ik toch weer op sommige momenten vochtige ogen. Dat is de kwaliteit van Pink Project, de passie waarmee gespeeld wordt en je niet bang hoeft te zijn dat na drie concerten Gelredome, je dit minder vindt. Het is anders, tuurlijk, Pink Project heeft geen budget van 89 miljoen, lol. Maar wat zetten ze toch telkens een professionele show neer die het bloed in je aderen sneller doet stromen. En als je denkt dat ze nu wel tevreden zijn met wat ze bereikt hebben............... dan heb je het mis, want elke keer proberen ze weer de sound nog meer te perfectioneren. Details, vaak niet eens te horen als publiek. En geloof me, ondanks dat ze veel plezier hebben, zijn ze bloedserieus en passievol bezig om elke keer weer een top show neer te zetten. Ook (net als de eerste set) was de tweede set één hoogtepunt, maar One Of My Turns (zie video), Vera, Bring The Boys Back Home en Comfortably Numb waren de grootste kippenvel veroorzakers.

Na het concert nog even gezellig napraten en toen werd het de hoogste tijd om terug naar Den Haag te gaan. Alweer een top concert achter de rug en een lange rit door het stille en donkere Nederland. Even na twee uur 's nachts zette Peet mij keurig thuis af en was het "Tot volgende week, tot Almere".

Theo, 18 april, 2011

TERUG