PINK FLOYD FANS NEDERLAND

Operator: Floydian Theo

En eindelijk waren ze daar, Pink Project, in mijn eigen woonplaats Roosendaal. In het programma van onze schouwburg staan wel vaker tributebands, zoals afgelopen seizoen nog de nederlandse U2. Dus begin dit jaar had ik een mailtje gestuurd naar de schouwburg, met het verzoek om ook eens te kijken of Pink Project zijn kunstje niet in Roosendaal mocht vertonen. Op het moment dat ik dacht er niets meer van te horen, kreeg ik een mailtje terug van de schouwburgdirecteur himself: Pink Project staat in het programma voor het komende seizoen.

En nu was het dan zover. Vandaag, na 2 concerten in de openlucht, was dit de aftrap van Pink Project’s nieuwe theaterseizoen binnen met Sleepwalking Back Again Tour part II. Ik had zelf afgelopen zomer bij ons Blommenkindersfestival flyers uitgedeeld en enkele weken geleden waren er een paar dames die bij het Blommenbluesfestival ook al flyers uitdeelden. Dus ik was benieuwd naar de opkomst. Navraag leerde, dat er ruim 500 van de 800 zitplaatsen bezet zouden zijn. Helaas dus deze keer geen uitverkocht huis.

De show kon beginnen. Na de verslagen van Theo van de openluchtconcerten in Den Haag en Bloemendaal te hebben gelezen, waren de nummers die gebracht zouden worden voor mij grotendeels al wel bekend. Voor de pauze waren dit: Shine On You Crazy Diamond, Amused To Death, High Hopes, In The Flesh, Have A Cigar, Wish You Were Here en natuurlijk Echoes. Hoogtepunten in deze eerste helft waren voor mij Amused To Death, het verrassende Have A Cigar en mijn alltime favoriet Echoes. High Hopes vond ik tegenvallen; zowel de toetsen als gitaar klonken niet zoals zou moeten en ook de bel klonk te zacht. In plaats van dit nummer hadden ze van mij One Of These Days erin mogen houden. Bij Wish You Were Here vind ik het altijd jammer dat het introstuk niet live wordt gespeeld.

Na de pauze werd gelijk de complete Dark Side Of The Moon uitgevoerd. Een groot aantal nummers stonden altijd al op het repertoire van Pink Project. Om ze nu eens allemaal achter elkaar te horen was en groot genot. Minpunt was alleen, dat Charles bij Time te laat op het podium terug was, zodat hij de eerste zin Ticking away ….. voorbij moest laten gaan. Verder vond ik het jammer, dat bij On The Run geen filmbeelden werden getoond, zodat de band in het donker stond te wachten, vergezeld van enkele laserstralen. Maar met name The Great Gig In The Sky, Us And Them/Any Colour You Like en Brain Damage/Eclipse werden weer perfect gebracht.

Daarna ging de band van het podium en op het scherm werden (vrij snel) de namen van alle bandleden getoond. Ik vond het persoonlijk voorstellen van de bandleden toch altijd wat meer hebben. Na een lang voortdurend applaus van het enthousiaste publiek verscheen de band weer voor een lange toegift. Eerst het prachtige Pigs (Three Different Ones), waarbij deze keer geen varken langs het plafond vloog. Vervolgd door het rustige Pigs On The Wing en de gebruikelijke afsluiter Comfortably Numb, waarbij Ruud weer als een herboren David Gilmour zijn solo’s uit de gitaar tovert.

Een prachtige muzikale avond is weer teneinde en het Roosendaalse publiek beloont de band met een staande ovatie. Verder nog complimenten voor de hele mooie beelden, die afwisselend op het grote scherm en op het kleinere ronde scherm werden getoond. Zo en nu weer enkele maanden wachten op het vervolg, deze keer voor mij in december in het Omniversum in Den Haag.

Pinkenelis, 11 oktober 2009

Foto's van het optreden in Roosendaal zijn te bezichtigen op de site van Roosendaal in beeld: http://www.roosendaalinbeeld.nl/Export/pink/index.html

TERUG