PINK FLOYD FANS NEDERLAND

Operator: Floydian Theo

Voor de tweede keer binnen 1 week ging ik op weg om naar een concert van Pink Project te kijken. Was dat vorige week met mijn zoon, nu samen met Wilma. Lekker dichtbij, dus de fiets werd van stal gehaald en binnen 20 minuten kwamen we bij de Schouwburg in Rijswijk aan. We waren vroeg, dus werd er buiten nog even een pafke gerookt en met een paar bekenden gepraat.

Kwart over acht, we zaten bijna in de nok van de schouwburg, dus hadden een prima overzicht van het geheel. Beetje grieperig, maar daar schenen meer mensen last van te hebben. Het Floyd virus? lol. Ebert kwam op en Ruud volgde, dat betekende Shine On You Crazy Diamond. Lekker rustige opening die er prima in zat. De setlijst was vanavond precies het zelfde als vorige week in Barendrecht en toch was het vanavond anders.

Het klonk de eerste set zo anders dan anders. One Of These Days zat nog wel pit in, maar bevatte ook een fout. Nu is dat niet zo erg, want fouten mogen gemaakt worden bij live muziek, maar in dit geval viel het extra op, omdat het geheel al zo anders klonk. De rest van de eerste set was het net alsof men bedwelmd op het podium stond, alsof men wel wou, maar niet van de plaats kon komen. De Floydsound was er op momenten niet, de schwung miste ik en had het gevoel alsof de band elkaar ook met vraagtekens bekeek, zo van: "Wat is er aan de hand?". Daarbij viel ook nog eens op het einde van de eerste set, tijdens Echoes, het podiumlicht uit, zodat men in het donker stond te spelen, met alleen de lasers die nog werkte. Opzich wel een leuk gezicht, maar als zo'n set al niet loopt zoals men wil, gebeurd er meestal ook nog zoiets................. en het kabbelde voort.

Na de pauze werd het helemaal anders. Dé Pink Project die ik gewend was te zien, zat er weer ouderwets lekker in. Was de opening In The Flesh nog een overgang, daarna was het alleen nog maar genieten, ondanks de griep die parten speelde. Toetsen, gitaar, zang, alles klopte weer en vooral bij de songs van The Wall was het publiek uitzinnig. Mother, Young Lust, Pigs On The Wing, Pigs, Hey You en de komplete Dark Side toegift (Breathe, Time/Breathe reprise, Brain Damage/Eclipse) waren de absolute hoogtepunten. De rustige kabbelende zee, waar ik in mijn rubberbootje de eerste set nog kon wegsluimeren, was veranderd in een wilde onstuimige zee, waar alle zeilen bijgezet moesten worden. Een achtbaan gevoel, waar de adrenaline door je aderen raasde. Heerlijk, dit is waar ik van hou. Nu moet ik weer wachten tot in oktober: Nieuwe Luxor te Rotterdam.

Theo, 27 september 2008

Voor al mijn foto's van deze avond KLIK hier

TERUG