PINK FLOYD FANS NEDERLAND
Operator: Floydian Theo
PINK PROJECT
Nieuwe Luxor, Rotterdam 7 maart 2011
verslag Pinkenelis en Ton Bruin
foto's Theo
|
Pink Project, 7 maart 2011 in de Nieuwe Luxor in Rotterdam Terwijl bij ons in Roosendaal de carnavalsmuziek uit alle hoeken en gaten komt, kies ik vandaag toch voor iets andere muziek: het is weer eens tijd voor een avondje Pink Project. Vorig jaar had ik de Animals / The Wall show al in Uden gezien en dan nu in het prachtige (en zo goed als uitverkochte) theater de Nieuwe Luxor in Rotterdam. Bij binnenkomst tref ik gelijk al Theo en Wilma aan. Even later gevolgd door Hummie met zijn concertmaat. En weer even later komt ook Ton Bruin nog handjes schudden. Ik zit zelf in de zaal op rij 12 vlak naast het geluid, met prima zicht op het podium. Persoonlijk vond ik het geluid deze keer niet altijd even goed (soms te veel laag), waarbij ook de zang van Peter niet altijd goed verstaanbaar was. Bij een vorige show van Pink Project in de Nieuwe Luxor zat ik op de eerste rij en ik had het idee dat toen het geluid over het algemeen beter was. Voor aanvang probeert een hippie met lange jas en hoge hoed een stok met vlag mee naar binnen te nemen. Op de vlag staan allerlei teksten, maar ik kan alleen iets van Pink Floyd ontcijferen. Een ijverige suppoost neemt |
![]() |
veiligheidshalve vlag en stok maar in beslag en de hippie vervolgt slingerend (dronken of stoned ?) zijn weg naar zijn plaats. Achter mij hoorde ik nog de opmerking: die is in 1970 in het Kralingse Bos blijven hangen.
De setlist is bij een Animals / The Wall show natuurlijk geen verrassing: Animals compleet voor de pauze en na de pauze The Wall compleet. Ik moet zeggen dat Animals mij steeds meer gaat bekoren en dan natuurlijk de lange nummers Sheep, Dogs en als uitschieter Pigs, wat weer kippenvel (of moet ik zeggen varkensvel) opleverde. Het grote opblaasvarken bij Pigs zorgde er voor dat weer heel wat mobieltjes en camera’s te voorschijn werden gehaald om dit vast te leggen. Na een paar Animals nummers liet de hippie weer van zich horen door luidkeels om Wish You Were Here te schreeuwen (of hij zat bij de verkeerde show of hij zat met zijn gedachten bij Syd Barrett).
![]() |
![]() |
|
![]() |
Na een Dommelsch biertje (wat wil je nog meer als Brabander in carnavalstijd) in de pauze is het weer tijd voor The Wall. Ik vind het doorkijk scherm met de prachtige projecties een geweldige vondst. En ook de opblaasleraar bij Another Brick in The Wall werd weer veel gefotografeerd.
Hoogtepunten van The Wall waren voor mij met name Comfortably Numb en Run Like Hell. Maar ook The Trial wordt door Peter en Ruud perfect neergezet. Comfortably Numb waarbij Ruud met zijn solo’s echt niet meer onder doet voor David Gilmour. Van een aantal mensen kreeg hij ook gelijk een staand applaus.
|
Run Like Hell was ook weer schitterend, waarbij de opzwepende rockende muziek vergezeld gaat van snelle flitsende projecties. En tijdens Run Like Hell vond de hippie het tijd om ook te gaan lopen, door het middenpad op en neer, zwaaiend met zijn armen. Agge mar leut et (Roosendaals carnavals dialect; in Algemeen Beschaafd Nederlands: als je maar plezier hebt). Na afloop weer een terecht staand applaus voor de hele band. Pink Project wederom bedankt om zo’n show weg te zetten. Voor mij dit seizoen de laatste Pink Project voorstelling, want in april en mei ga ik drie keer naar Roger Waters met The Wall. Ben benieuwd of hij Pink Project kan evenaren; zeker niet wat betreft de lengte van de show, omdat Animals ontbreekt. Roger, mocht je dit lezen, doe voor de pauze Amused to Death en na de pauze The Wall. Veel fans zullen je eeuwig dankbaar zijn. Pinkenelis |
![]() |
(alle overige foto's zijn terug te vinden op mijn facebook)
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |