PINK FLOYD FANS NEDERLAND

Operator: Floydian Theo

Tweede Pinksterdag, schitterend weer en we vertrekken rond half 3 vanuit Den Haag met een wagen vol geladen richting Venlo, alwaar Pink Project in De Maaspoort een concert zal geven in het kader van de Sleep Walking Back Again Tour II. Frans (de laserman), Ton (de geluidsman), Charles (zanger Pink Project), Alex en ik, kwamen rond 5 uur aan in het zonovergoten Venlo. Tijd voor even met een paar bandleden een terrasje te pikken en voor mij uiteraard een frietje zuurvlees te eten. Na een uurtje moest er toch ook nog even "ge-soundchecked" worden, altijd gezellig om dit mee te mogen maken.

Om 20.00 uur gingen de deuren van de zaal open en de toegestroomde fans vulden binnen enkele minuten het theater. Om 20.20 uur opende, zoals vanouds deze tour, Erick op toetsen met Shine On You Crazy Diamond, samen met Ruud op gitaar. Eerlijk gezegd vond ik de eerste set ietwat té hard qua volume en bij de soundcheck had ik al zoiets van, hier in de Maaspoort is de akoestiek niet écht geweldig. De wandpanelen, die er eigenlijk voor moeten zorgen dat het geluid zo optimaal mogelijk is, trilden vooral bij de baspartijen, wat soms wel irritant was. Jammer dat het theater dit niet beter geregeld heeft. Maar ja, veel kan een band daar niet aan doen, al was de tweede set het volume zó aangepast dat het wel hard was, maar helder.

Was de eerste set hierdoor slecht dan? Nee hoor, want het spatte er vanaf met voor mij als hoogtepunten Amused to Death, waarbij de zang van Charles in combinatie met de dames, mij kippevel bezorgde. En ook de The Wall nummers (In The Flesh, Another Brick part 1/The Happiest Days) waren van een emotioneel hoge waarde, waarbij ik zelfs een traan bespeurde. Drummer Arjan leidde het geheel als een soort dirigent. Afsluiter Echoes klonk ook heerlijk en dan besef je eigenlijk dat dit een van de laatste Echoes zal zijn, daar de volgende tour Animals en The Wall gespeeld zal worden.

Pauze............... en ik ga even naar buiten om een pafke te roken en alleen maar positieve geluiden opving van het Limburgse publiek. Set twee werd, zoals gewoonlijk de gehele Dark Side Of The Moon gebracht. Het geluid was helderder nu en verhoogde het muzikale genot. En ook na 1.234.567 keer dit album te horen, kreeg ik bij sommige nummers ouderwets kippevel. The Great Gig In The Sky, door Jacqueline, was zó mooi en absoluut één van de hoogtepunten. En ik ben zelfs een beetje gaan houden van Money, want zoals Pink Project het deze tour gespeeld heeft, zo lekker "back to the roots", ben ik eigenlijk dit nummer veel meer gaan waarderen. Time, Us and Them en Any Colour You Like zijn altijd wel toppers en de afsluiters Brain Damage en Eclipse werd zoals gewoonlijk weer meegezongen. Het publiek was dankbaar, gaf minuten lang een staande ovatie en dat verplicht dus om nog eens terug tekomen. lol.

En hoe.................. Pigs (Three Different Ones), One Of These Days en een hele lange Comfortably Numb deden het theater zowat uit haar voegen treden. De laatste te gek lange solo, bracht zelfs wederom wat vocht los in mijn ogen. Prachtig mannen en vrouwen van Pink Project. En al vinden jullie het misschien niet jullie sterkste optreden................ dat kan ook niet altijd .............. maar het plezier en de passie die er vanaf straalt, elke keer weer ........... brengt emotie los bij fans en wat is er mooier om dat te mogen doen. A.s. vrijdag mag ik deze show nog één keer meemaken in Etten-Leur om daarna voor te bereiden op iets anders heel moois, heel groots, heel Pink Project........... de nieuwe tour die vanaf 21 augustus kris kras door het land gaat.

Theo, 25 mei 2010

TERUG