PINK FLOYD FANS NEDERLAND
Operator: Floydian Theo
PINK PROJECT
Nieuwe Luxor Rotterdam, 16 maart 2010
verslag en foto's door Theo
Dinsdag 16 maart, de enorme kolos van de Erasmusbrug in Rotterdam doemt voor mij op en dat betekend dat ik er bijna ben. Direct na de brug ligt het prachtige Nieuwe Luxor theater, dat vanavond tot de nok toe vol zou zitten (1500 fans) om het spektakel Pink Project te zien en horen spelen. De afgelopen weken had ik ze reeds meerdere malen gezien in ook schitterende theaters, maar het Nieuwe Luxor is alleen weggelegd voor grootse artiesten en bands. En die dan ook nog stampe vol te krijgen, betekend dat je groots bent. De band heeft een stroomversnelling meegemaakt de afgelopen jaren en mag (in mijn ogen) tot één der beste tributebands op Pink Floyd gebied genoemd worden, zonder andere bands te kort te doen. Alles tot in detail uitgewerkt, de sound geweldig benaderend, en een show vol visuele elementen als licht, beeld en laser. Want ook achter de band staan mensen met verstand van zaken en zorgen er telkens weer voor dat geluid, licht en special effects een streling voor je ogen en oren zijn.
Tegen kwart over acht begon de show met dezelfde setlijst als afgelopen keren, dus mét Shine On You Crazy Diamond als opener. Het publiek was muisstil en uit mijn ooghoeken zag ik vaak ongeloof, fascinatie, emotie en voldoening. Vooral nummers als Amused To Death en Echoes waren in de pauze hét gesprek. Verbazing hoe geweldig zij dit benaderen bij fans die voor de eerste keer met Pink Project in aanraking kwamen. Voor mijzelf was het de 44ste keer dat ik hun zag spelen en elke keer boeit het van de eerste tot de laatste minuut. Elk concert is anders, elk theaters is anders, maar de band is dezelfde groep mensen, die keer op keer de Floyd muziek vol passie uitdragen naar ons, fans.
|
|
|
|
Daar heb je toetsenist Erick van Zandbergen, verbazend hoe hij eigenlijk in een zeer korte `inlevings periode` de sound bijna volledig Floydiaans laat klinken en nog steeds dag en nacht bezig is om het nóg meer te perfectioneren. Dan gitarist Ruud Verwijk, ook zo´n muziekant die constant tracht de Gilmoursound zo perfect mogelijk te spelen. Drummer Arjan van Iperen die keer op keer met zweet op het voorhoofd tracht zijn drumsticks over te slaan, helemaal in trance en vol overgave. Zangeressen Rienje Plantinga en Jacqueline van der Heiden en zanger Charles Dehue, die het vocale gedeelte als het ware bij je op schoot brengen, bassist-gitarist Jason Waasdorp die ook in een korte periode vooral de bass rifs a la Floyd door de theaters laat galmen. En niet te vergeten Leslie van der Heul , die alles wat koper is tot goud doet veranderen, en last but not least initiator van Pink Project, bassist, gitarist en zanger Peter Chattelin. Deze man kan als geen ander de Waterssound en emotie uitstralen en menigeen kippevel bezorgen bij de typische Waterssongs.
Terug naar het concert. De tweede set was uiteraard wederom de Dark Side Of The Moon en daar licht ik toch weer The Great Gig In The Sky uit. Halverwege het nummer kreeg zangeres Jacqueline terecht een ovatie van 1500 dol enthousiaste fans. Helaas gaat alles zó snel voorbij en voor je het wist hoorde je `There´s no darkside of the moon really, matter of fact it´s all dark` en het werd donker, de band verdween en een staande ovatie, gefluit en voeten gestamp om meer zorgde er voor dat ze uiteraard nog eens terug kwamen voor een geweldige toegift met Pigs, Pigs On The Wing pt2 en een door merg en been gaande Comfortably Numb, waarbij de lange slotsolo bij menigeen nog één keer de haren rechtop gingen staan.
|
|
|
|
Dit voorjaar is Pink Project nog een zes tal keer te zien, dwars door het land, dus raadpleeg de agenda, met als hoogtepunt op 19 april een optreden in een nóg groter theater, namelijk het Fortis Circustheater te Scheveningen. Vis niet achter het net en bestel tijdig je kaartje als je het niet wilt missen.
Na afloop even backstage geweest waar het ook zeer gezellig aan toe ging. Proficiat Leslie, je had een mooi verjaardagsfuifje voor 1500 man, lol. Tegen middernacht nam ik de metro en vervolgens de trein naar huis, na genietend van alweer een schitterend avondje PP.
Theo, 17 maart 2010
|
|
|
|