 |
 |
 |
PINK FLOYD FANS NEDERLAND
Operator: Floydian Theo
Pink Project - Philharmonie Haarlem
19 december 2007
Het allerlaatste concert van 2007 dat ik zou bezoeken was in het prachtige Philharmonie te haarlem, op 19 december. In de mist en filevorming reden Jan, Josje, Wilma en ik rond 18.30 uur vanuit Den Haag richting Haarlem, en om er goed in te komen The Wall Live door de boxen galmend.
We zaten op het balkon en konden dus alles goed overzien en rond 20:30 uur startte het laatste concert met Red Sky At Night gevolgd door What Do You Want From Me. Twee songs die mij niet echt kunnen bekoren, maar ja, Pink Project speelt ook niet alleen voor mij en andere bezoekers waren enthousiast over de opening. Eerlijk gezegd vond ik de eerste set een beetje té hard gespeeld. Tenminste vanaf het balkon was dit waar te nemen, terwijl men onder in de zaal daar blijkbaar geen "last" van had.
|
|
|
|
Shine On You Crazy Diamond: goed gebracht
Time/Breathe reprise: Hierbij had ik niet het kippevel van normaal, blijkbaar ook doordat het te hard klonk
Ja, en toen kwamen twee juweeltjes, waarbij alles prima klonk. Eerst Perfect Sense part 1 en 2, met een zelfverzekerde Evelien, die weer alles uit haar tenen haalde om haar prachtige stemgeluid door de zaal te laten galmen, wat haar ook terrecht een ovatie opleverde. Mother was ook heel gevoelig en mooi gebracht. Twee kippevelmomenten dus wat het vorige deed vergeten. Take A Breathe knalde er daarna in, fijn dat dit prachtige Gilmournummer in de setlijst ingebouwd is. Us And Them vond ik persoonlijk wat minder, maar een prima saxwerk van Nicko. De eerste set sloot af met een hele mooie vertolking van Each Small Candle, waarna we naar de Blauwe Zaal haastten om (vooral ik) even een nicotinestoot te halen.
 |
 |
 |
Na de pauze kwam voor mij het beste deel van het concert, daar het geluid nu volledig overkwam, zoals we van Pink Project gewend zijn. Hoe kan je beter starten dan met High Hopes, dat (in tegenstelling met Caprera) nu voortreffelijk gespeeld werd. Ook hadden de strijkers zich gevoegd bij het geheel, wat diverse songs een extra dimensie meegeeft. Voortreffelijk! Castellorizon vond ik echter (met Red Sky At Night) het minste nummer van de avond, maar dat werd ruimschoots goed gemaakt door On An Island, wat daarna volgde.
De volledige versie van Echoes deed de haren weer rechtop staan, hier zijn geen woorden voor. Vooral de climax was weer zó bombastisch en deed de Philharmonie op zijn grondvesten stuiteren. De adrenaline schoot als een waanzinnige door je lichaam. Tijd voor wat gevoeligere nummers: The Gunners Dream, Get Your Filty Hands Of My Dessert en The Fletcher Memorial Home, zorgde door vooral de emotionele zang van Peter dat het muisstil werd en iedereen de rillingen over het lijf jaagde. Met dit soort songs is Peter op zijn best. The Wall, The Final Cut en Waters solo zijn op zijn lijf geschreven.
 |
 |
Met One Of These Days konden vooral Arjan op drums en Peter op bas, zich heerlijk uitleven. een van de beste vertolking van dit nummer dat ik van ze heb gehoord. De set werd afgesloten met een aantal The Wall songs (Hey you, Is There Anybody Out There, Nobody Home, Vera) waarbij Comfortably Numb afsloot met een geweldige gitaarsolo van Ruud.
Als toegift werden we nog getrakteerd op Wish You Were Here en Brain Damage/Eclipse. Al met al een prachtige afsluiting van een formidabel muziekaal 2007. Vanavond kwamen ook de lasers volledig tot zijn recht, wat zeker vanaf het balkon een prachtig schouwspel was. Daarna uiteraard nog even gezellig nagebabbeld met band en aanhang, waarna we weer richting Den Haag gingen, voor het inmiddels traditionele patatje op het Rijswijkse Plein.
Pink Project, bedankt voor alles en zie jullie weer terug op 12 januari 2008.
Theo, 20 december 2007