PINK FLOYD FANS NEDERLAND

Zaterdagavond 12 januari 2008, de muziekale opening van het nieuwe jaar vond plaats in het Kennemer Theater te Beverwijk. Zonder verkeersproblemen arriveerden Jan, Josje, Wilma en ik rond kwart voor 8 bij het theater en troffen daar Emily en Jan Bakker. Ik had er zin in en we zochten al gauw onze plaatsen op het balkon op, vanwaar we een mooi overzicht hadden van dit knusse theater.

De show opende lekker stevig met In The Flesh, wat voor mij al een goed teken was. Gelukkig hadden ze Red Sky At Night vervangen door deze opening. Zonder wederom elke song apart uit te lichten en zodoende in herhalingen te vallen, zal ik deze geweldige avond een beetje beschrijven.

Het totaalplaatje van muziek en show verdiende een dikke 10. Het geluid klopte, in tegenstelling tot het concert in Haarlem, van voor naar achter. Prima gedoseerd en niet te hard. Ook de strijkers kwamen zodoende veel beter tot zijn recht. Deze toevoeging (vanaf de tweede set) van strijkers mag ook wel eens in een positief licht komen te staan, want zij voegen wel degelijk iets toe aan de nummers van Pink Floyd, zonder het origineel te verkrachten. Zo zie je maar weer dat je met een beetje fantasie en durf nog iets kan toevoegen aan het geheel. En dat is nu zoiets geweldigs aan Pink Project: durven, maar wel degelijk weten wat wel en niet kan.

Licht en Lasers: Petje af voor de technici die iets betoverends van het geheel hebben gemaakt. De lasers waren nog niet zo mooi geweest als vanavond. De vele kleuren en figuren die de ruimte ingezonden werden was fabelachtig mooi. Helaas kon mijn camera dit niet echt goed vastleggen, maar Josje heeft ook foto's gemaakt waarop dit alles veel beter tot zijn recht komt. Zie hier voor de vele mooie foto's van Josje.

De Videoschermen: De gekozen filmpjes bij de diverse songs zijn prima, alleen van het middelste scherm lopen de live beelden (gefilmd tijdens het concert) niet echt goed. Close ups van bijvoorbeeld gitaarspel, kwamen beelden van de achterkant van Ruud, en de timing bij het aan- en uitschakeling van live beelden kan ook vloeiender verlopen, alsmede het in beeld brengen van de juiste artiest van het moment.

En nu de band: Arjan had het weer veel zin in vanavond, wat een goede drummer en wat een plezier straalt hij uit. Een genot om naar te kijken. Zeker bij nummers als Time, One Of These Days en Echoes slaan de vonken er vanaf. Peter wederom emotioneel goed gezongen bij de The Final Cut en The Wall songs, maar ook Brain Damage. De dames van de "achtergrondzang" hadden er ook zin in, zo te zien. Over het stemgeluid van Evelien in vooral Perfect Sense en Mother kan je eigenlijk niet anders schrijven dan: Perfect! , zonder de andere dames te kort te doen, want die staan hunn mannetje (lees hier vrouwtje) zeer zeker ook.

Nicko bedwong het koper op die momenten dat het nodig was, John, een man met feeling voor elke toets en beide gitaristen Michiel en Ruud zorgden bij elke snaaraanraking voor een zweverige sfeer, terwijl Charles het geheel helder afrondde met zijn stemgeluid.

Enkele songs belicht: Echoes vond ik in het begin wat stroef lopen, maar vanaf part 2 was het weer kippevel. De gitaarsolo's in Time, Take A Breathe en Comfortably Numb klonken anders dan normaal, maar wel mooi. Brain Damage/Eclipse was dan wel het slotstuk, maar voor mijn gevoel één der hoogtepunten. Andere hoogtepunten waren: Perfect Sense, The Fletcher Memorial Home, Nobody Home, One Of These Days en Take A Breath.

Al met all een zeer geslaagde start van het nieuwe muziekale jaar, want eigenlijk was de gehele avond een hoogtepunt. Om 23.30 uur was het ten einde, maar bleven we nog een uurtje na-babbelen en om 00:00 uur was Emily jarig en werd zij even in het zonnetje gezet, waarbij ze het allereerste nieuwe t-shirt van Pink Floyd Fans Nederland overhandigd kreeg. Op de terugweg uiteraard nog even een patatje op het Rijswijkse Plein, waarna we zeer voldaan huiswaarts keerden.

Theo, 13 januari 2008

TERUG