PINK FLOYD FANS NEDERLAND

Zondagmiddag 19 oktober 14:06 uur vertrekt mijn trein richting Nijmegen. Na ruim 5 jaar ga ik weer eens een optreden van Pink Noise zien. Zij waren in 2003 de allereerste tributeband die ik zag. Toentertijd met een theatrale uitvoering van The Wall in Roosendaal.

Vandaag gaan ze een optreden in het kader van de Groesbeekse Muziek Zondag doen in O.J.C. Maddogs. Twee optredens van één uur waren er gepland. Tegen half 5 arriveerde ik in Groesbeek, alwaar ik mijn slaap gelegenheid voor die avond opzocht. Tegen kwart over 6 stapte ik Maddogs binnen, waar Pink Noise bezig was met de opbouw, waar ze maar een uurtje tijd voor kregen, omdat voor hun ook al bands hadden opgetreden. Dan nog een "soundcheck" van 5 minuten, wat eigenlijk niet te doen is. Bewondering aldus voor Pink Noise en crew.

De eerste set begon dan ook wat stroef, vooral technisch gezien. De eerste songs waren dan ook niet echt Pink Noise op zijn best. Breathe, Dogs en In The Flesh vielen qua sound dan ook iets tegen. Het is hun ook niet te verwijten, want zonder goede soundcheck moet je er maar meteen inknallen. Maar daarna klopte alles als een bus. The Thin Ice, subliem gebracht (één van de hoogtepunten) gevolgd door Another Brick In The Wall part 1/The Happiest Days Of Our Lives/Another Brick In The Wall part 2. De "feel" zat er lekker in en het publiek in de propvolle Maddogs ging uit zijn dak.

Maar het aller mooiste van het eerste uur waren wel Coming Back To Life en On The Turning Away. Schitterend en Louis (forumlid) en ik hadden genoten van de eerste set. Jammer dat die zo snel om was. Nu moetsten we een uur wachten op de tweede set en besloten we om even aan de overkant in een café te gaan kijken naar de Wishbone Ash coverband "The Ash". Ook daar was het genieten van heerlijke muziek, gebracht door een prima band. Mooi om al die "ouwe" muziek te mogen horen op één dag, want in diverse café's waren verschillende bands te horen en zien.

De tweede set bestond uit het gehele Wish You Were Here album. Geweldig jongens en meisjes van Pink Noise, wat een genot om dit album op zo'n goede wijze te horen spelen. Je merkt op zo'n moment dat ze met hart en ziel spelen, vooral Welcome To The Machine en Wish You Were Here (met een gepaste ode aan Richard Wright via het grote ronde scherm) waren kippevel en met Wish You Were Here zong iedereen in de zaal mee.

Wat je ook niet vaak hoort is Shine On You Crazy Diamond part VI-IX, maar vanavond wel. Klasse! Nu nog eens part I t/m IX aan één stuk, dan zou ik ook kunnen waarderen.

Maar ja, wat vliegt de tijd toch snel om, als je het naar je zin hebt en voor we het wisten, waren ze alweer aan de toegift toe, dat uit Sorrow en Run Like Hell zou bestaan.

Ja, "zou bestaan", want halverwege Sorrow (met een heerlijke intro door Harm Jan, waarbij hij zich helemaal kon uitleven) zei het "pang" ............. stroom weg! Daar sta je dan als band, wat een domper. Maar Pink Noise wilde door, dus werd er naarstig gezocht wat het onheil veroorzaakt had. Ondertussen vermaakte de drummer ons met een drum solo. Het duurde allemaal wat lang, dus pakte Harm Jan de accoestische gitaar en begon gewoon geïmproviseerd aan een derde, accoestische, set, bijgestaan door saxofoon en zang. Muisstil werd het in de zaal en de fans die bleven schoven aan tot vlak voor het podium.

Wat zou Cruijff in zo'n geval gezegd hebben? "Elk nadeel heb ze voordeel" en dat was ook zo, want als de stroom niet uitgevallen was, hadden we deze derde set van dik een half uur niet gehad.

Achtereenvolgens toverde Harm Jan en de zijnen de volgende songs uit de hoge hoed: Pigs On The Wing, Hushabye Mountain, Wish You Were Here, Wot's Uh ... The Deal en Us And Them. Vooral Wot's Uh ... The Deal was een geïmproviseerd hoogtepunt, wat klonk dat lekker. Dat mogen ze van mij vaker op die manier spelen.

Daarna gaven ze dan toch de moed op, dat er weer stroom zou komen op korte termijn. Maar ja, we mogen niet klagen met zo'n extra derde set, ja toch!

Nog een dik half uur blijven "hangen" om gezellig na te praten en nam Louis afscheid. Niet veel later ben ik ook maar richting mijn overnacht-adres gegaan, onderweg door de inmiddels stille straten van Groesbeek, na genietend van de mooie muziekavond.

Thanks Pink Noise, enne ..... voor jullie kwaliteiten is Maddags eigenlijk te krap, enne twee: neem écht Wot's Uh The Deal accoestisch in je setlijst op, enne drie: Tot volgende keer, zeker weten.