PINK FLOYD FANS NEDERLAND

Operator: Floydian Theo

PINK NOISE

De Wolfsberg, Groesbeek zaterdag 1 mei 2010

verslag en foto's door Theo

Zaterdag 1 mei...................... ik reis af naar Groesbeek, voor een mega concert van Pink Noise in de tuin van hotel De Wolfsberg. Het weer is niet al te best, maar gelukkig spelen ze in een gigantische tent. Zo'n 700 fans kwamen op dit concert af, dat georganiseerd was door De Wolfsberg. Aan niets ontbrak het vanavond. Een firma was ingehuurd voor de lichtshow, en er waren 4 zware lasers opgesteld. Tevens 2 grote videoschermen aan de zijkanten van het podium en uiteraard de cirkel op het podium. Daarbij zou de gehele show met diverse camera's (vaste en losse) opgenomen worden voor promotiedoeleinden via o.a. youtube. Een schitterende omgeving zorgde voor de omlijsting van het geheel.

Rond kwart voor negen werd de show geopend met een schitterende vertolking van Shine On You Crazy Diamond. Dat beloofde dus wat. Ik stond helemaal voor aan en had dus een goed overzicht over het podium en kon met alle gemak mijn foto's maken. De volgende twee nummers, Learning To Fly en Comming Back To Life vond ik eerlijk gezegd niet écht Pink Noise. Beetje flauwtjes wat ik niet van hun gewend ben, maar Sorrow bracht weer de nodige pit aan het geheel en bracht de fans aan het dansen, headbangen en mee zingen. Jammer dat er een koppel voor aan stond die constant beide handen vol bierglazen had en dachten hun eigen show op te moeten voeren, wat wel irritant is en een band kan afleiden, zeker als ze ook nog eens op het randje van het podium gaan zitten uitbundig te doen. Zeer storend en ik vraag me af of zo'n "fans" wel eerbied voor de band in hun donder hebben.

De opening van Time was geweldig door de drummer, die nu wel plaats genoeg had voor de volledige percussie (zie mijn verslag van De Paap). Dit maakte het nummer weer compleet. Ook het gitaarwerk was schitterend. Bij Wish You Were Here ging het fout met de techniek. De versterker van Harmjan's gitaar begaf het. De band raakte niet in paniek en beëindigde het nummer zónder die ene gitaar. Us and Them vond ik wat tegenvallen, maar Any Colour You Like, wat daarna volgde was weer schitterend gespeeld evenals de slotnummers van set 1: Brain Damage/Eclipse.

In de pauze die volgde werd de versterker gerepareerd, zodat Pink Noise volledig aan de tweede set kon beginnen. Deze set bevatte alleen nummers van The Wall, mede als voorbereiding op hun geplande The Wall uitvoeringen in de toekomst. In the Flesh was als vanouds knallen! Gevolgd door the Thin Ice. Het trio Another Brick In the Wall part 1/The Happiest days Of Our Lives/Another Brick In The Wall part 2, werden als verwacht gespeeld. Mother daarentegen had een kleine variatie. Hier werd de filmversie gespeeld, waarbij menigeen dacht dat de song halverwege stopte. Toch vond ik het mooi om het op deze manier te horen. Young Lust en Another Brick In The Wall part 3 werden weer lekker rauw gebracht. Veel power trouwens in deze tweede set.

Goodbye Cruel World en Hey You waren met een hoog emotionele waarde gespeeld, vooral Hey You met prachtige gitaarsolo's. Over emotie gesproken, Vera en Bring The Boys Back Home kun je ook tot deze categorie rekenen. De laatste drie nummers van set twee was alweer knallen geblazen. Wat een slot van dit concert om Comfortably Numb, In the Flesh 2 en Run Like Hell te horen. Run Like Hell was in mijn ogen zelfs één van de absolute hoogtepunten, waarbij de bassist de opzwepende tekst hoort brullen zoals o.a. in de film te zien is. Prachtig, dit heb ik nog geen enkele tributeband op deze manier zien doen.

Er kwam nog een toegift en daarin werd eerst Wish You Were Here nog een keer gebracht, maar dan volledig, zonder technische problemen. een mooi en dankbaar gebaar van de band, die het deze avond ook naar hun zin hadden gehad. Als allerlaatste (na ruim twee en een half uur muziek) nóg een, voor mij, hoogtepunt. Woow deze On The Turning Away was super gaaf en meer dan een waardig afscheid door de band aan het publiek.

Al met al een geweldig concert mee mogen maken, ondanks de soms technische probleempjes. Toch moet ik ook bekennen, dat als je helemaal vooraan stond, het geluid niet optimaal was en loei hard. Maar een paar meter verderop was het geluid prima. Jammer ook dat de geluidsmensen soms te laat waren met geluid open zetten van bijvoorbeeld de zangeres. Tot slot liet de band nog weten dat men op 21 mei a.s. ook op het Leidse Plein in Amsterdam te zien zijn.

Voordat ik mijn overnachtingsadres opzocht, eerst nog even een frietje eten in de plaatselijke cafetaria, alwaar men ook napraatte over dit geweldige concert dat Pink Noise op de Wolfsberg neergezet had..............................

Theo, 2 mei 2010

TERUG