PINK FLOYD FANS NEDERLAND

Ik begeef me op glad ijs. Door hier als NIET kenner WEL liefhebber van de muziek van Pink Floyd een reactie te geven op Symphonic Echoes zaterdagavond, 8 september, in Den Haag.
Verwachtingsvol, in meerdere opzichten, zat ik om 20.15 uur in de sfeervolle World Forum Theaterzaal in het World Forum Convention Center. De eerste reactie van de meneer waar ik naast ging zitten: "Bent u ook gematigd enthousiast?" verbaasde me zeer. Ik keek hem aan en heb geantwoord: "Nee, het is exciting om hier te zijn! Een prachtig symfonie-orkest voor je neus, drie zangers die hun nek uit steken met een hedendaagse uitvoering van de gelouterde nummers van Pink Floyd ... wat je er ook van vindt, het is vernieuwend, het is anders en het is gewaagd, meneer. Maar we gaan zo luisteren naar muziek van Pink Floyd, hoe dan ook!" En daarna heb ik hem kort, want het concert begon, verteld over volgend jaar. 5 mei 2008. Ça Ira van Roger Waters in het World Forum Theater. "Same place? Echt? Ja, meneer, ècht. Komt u dan ook?"

Ik ga niet verklappen welke nummers er zoal langskwamen. Mijn lievelingsnummer in ieder geval wel! Het favoriete nummer van velen, te horen aan de enthousiaste reacties in de zaal. Na een wijfelend, zoekend begin, met een prachtig klinkend Noord Nederlands Orkest in knappe arrangementen en een bijzonder inspirerende dirigent (!), die bij de toegift zelfs een stukje meezong in de microfoon, stond Symphonic Echoes als een huis! Oh, een stenen muur, om in de sfeer te blijven. Met The Wall is het slechter afgelopen. Tot twee maal toe een staande ovatie, nog een toegift, meeklappen op de beat. Daar waar de drie solisten Antonie, Bert en Erik, bij de meeste nummers in een strakke 'enscenering' opgesteld stonden in en voor het orkest, kwamen de benen daarna goed los en vlogen ze, gegrepen door de zeggingskracht van de muziek, over het podium.
Kijk, en dáár gaat het nu om. Gegrepen worden door de muziek. Door de taal van de muziek. Hoe dan ook.

Ik wens Symphonic Echoes in de komende 9 concerten, uitverkochte zalen.
En op 5 mei 2008, Ça Ira in het World Forum Theater, kom ik nog een keertje terug. Kijk alvast maar op