Om te beginnen, stel ik me nu even ietwat arrogant op.

Toen ik nog op school zat beheerste ik lang niet alle vakken evengoed, maar toch was er een vak waar ik goed in was. Dat was tijdens aardrijkskunde of topografie.

Ik scoorde nooit onder de 8 tijdens aardrijkskunde.

De meester gaf uitleg hoe je een plaatsnaam moest opzoeken via het register dat zich achterin de atlas bevind. De meester noemde de plaats en ik eigenwijs raadpleegde natuurlijk niet de register. Ik zocht het gewoon op en riep zonder mijn vinger omhoog te steken.

“Blz 75, het ligt in Verenigde Staten meester”. Meester was zelf nog aan het speuren in de register. En toen hij daarmee klaar was kon hij alleen maar een knik geven.  Om er een schep bovenop te doen, zei ik ook nog de exacte staat, waar het lag.

Ik weet niet of je hiermee slim bent. Het heeft ook met interesse te maken, maar ooit kwam ik zowat woedend uit mijn luie tv stoel. Ik keek naar Frits Bom de vakantieman.

Hij was voor opname’s in Spanje en vroeg aldaar de Nederlanders “waar bevindt u zich”?

Zowat alle Nederlanders gingen met hun wijsvinger op de kaart Noorwegen aanwijzen!

Dommer kan je gewoon niet zijn.

Een tijd terug, was er een kennis die mij vroeg om mee te gaan naar de stad.

Hij haalde mij op. Ik stapte bij hem in de auto. Er lag zowaar Pulse cd van Pink Floyd in de auto. Ik vroeg meteen: “hee Pink Floyd joh, stop het erin”. En toen hij dat deed en vertelde dat die cd het enige cd was die hij mooi vond, de rest was in zijn ogen te depri. Maar ik keek de auto rond en zag iets vreselijks op het dashboard. “Wat is dat voor ding joh?”. Lachend keek hij mij aan en zei: “Dat is een Tom Tom, hartstikke makkelijk, je toets een adres in en je komt precies op de plek waar je moet zijn”. “Oh” zei ik en dacht meteen dit wil ik uittesten en riep een adres waar je met de auto niet kan komen, eens kijken hoe we ons hier uit redden.

Nog voordat de auto startte dacht ik, waar blijven de echte mannen. De mannen die vroeger in de oertijd op jacht gingen en hun prooi mee namen huis. Overal kwamen en altijd de weg weer terug weet te vinden. Puur op gevoel. Wat een zielig gedoe dacht ik, wie laat zich nu sturen door een vrouwen stem uit zo’n apparaat. Ik zei voordat we weg gingen: “Je weet toch zo uit het hoofd ook wel waar je moet zijn?” waarop hij zei: “Ja, maar dit is makkelijk”.

Shine On You Crazy Diamond begon te spelen en ik leunde achterover en deed nog eens de riemen goed vast. De reis van 25km kon beginnen. We zijn er als het nummer is afgelopen.

Net voordat David los zou barsten komt er een vrouwen stem dwars door de cd speler heen:

“Sla rechtsaf”. Een stem dwars door Pink Floyd heen, dit begint irritant te worden.

Ik keek naar het apparaat en naar buiten en vroeg: “Waar ga je langs?”

Waarop hij zei: “ Komt allemaal goed joh, de snelste route”. Ik keek nog eens naar buiten en begon ietwat geïrriteerd te roepen: “Je rijdt 3km om man!” Nou dat was niet zo en toen bedacht ik ineens het adres waar we moesten zijn. Ik begon in mezelf al te lachen.

Zo’n ding redt het niet met het circulatieplan in de stad Groningen.

Ik kon niet meer genieten van Shine On You Crazy Diamond, constant zat dat mens erdoor heen. “Sla hier linksaf”.

Ik kon het niet laten om in discussie te gaan en de Tom Tom af te kraken. En als ik iets slecht vind, dan kraak ik het ook tot aan de bot toe af. Eenmaal in Groningen komen, wilde hij zo door rijden na een verkeersbod, ik riep: “Hee jong, daar mag je niet in”. Waarop hij verbaasd keek en riep: “Ja maar hoe kom ik daar dan?”. Ik zei: “Geen idee, vraag de Tom Tom”.

En kon het niet laten om te zeggen: “Nou, werkt perfect, he?” “Watte, watte kost zo’n ding nou?” Waarop hij zei: “Ik heb het voor 250 euro gekocht”. Ik zei: “Zet dat ding maar af en sla hier rechtsaf. Op dat moment knalde Learning To Fly door de auto. Waarop hij, zei dit vind ik een  mooi nummer. Gelijk zei ik: “Ja met een fantastische tekst erin”. Waarop hij zei: “oh let ik niet zo op, maar uuh wat is er dan zo fantastisch aan die tekst dan?”

Ik zei: “skip eens terug, kijk daar, hoor je, no navigator to find my way home”.

Waarop hij vroeg: “Wat betekent dat?” Ik kon het niet laten om te zeggen:

“Geen Tom Tom nodig om thuis te komen”. Het werd stil in de auto, ik merkte dat ik mezelf te arrogant en irritant had opgesteld. De sfeer was niet meer optimaal.

Voorzichtig merkte ik op: “Wel veel geld voor iets dat ervoor zorgt dat je niet op je plek komt en ook nog eens omrijdt”. Het werd nog stiller in de auto. Kiezen tussen een andere onderwerp of zwijgen. Ik kon het niet laten om nog een opmerking te plaatsten.

“Zet dat ding op marktplaats en koop voor dat geld andere Pink Floyd cd’s en je raakt nooit meer de weg kwijt”.

Mecky, 10 augustus 2007

TERUG