Titel: Niemand thuis.

Voor mij is het nu vakantie. Het is in mijn beleving veel te warm weer.

Mensen noemen dat mooi weer. De mussen vallen van het dak. Ik zweet me helemaal stuk en dan is er ineens een vriendin die roept: “Zullen we vanavond lekker barbecuen…nodig we de familie uit”. Ik als grote vleeseter, sta gelijk op. Op zoek naar het pindasaus recept.

Voordat we echt aan de slag gaan eerst de familie nog uitnodigen.

Vanuit mijn stoel die onder de parasol staat brul ik: “Kids……TELEFOON”.

Dan begin je te bellen, slechts drie telefoontjes en we hebben een grote groep van 17 personen. Mijn ouders nemen de telefoon niet op. Jemig als je twee dagen niet belt roepen ze al: “Je belt ook nooit” en nu……….niemand thuis.

Je toetst dus het nummer in, je hoort het gepiep en dan de toon. Huistelefoon, neemt niemand op, dan maar mobiel. Hetzelfde liedje en ik zing of beter gezegd ik brul: “I'VE GOT A LITTLE BLACK BOOK WITH ME POEMS IN”. Vriendin schrikt haar een ongeluk, valt zowat van de stoel en kijkt me vol verbazing aan…voordat ze wat wil zeggen, zing ik: “I've got a little black book with my poems in. Got a bag with a toothbrush and a comb in. When I'm a good dog, they sometimes throw me a bone in”.

Mijn vriendin voelt aan mijn voorhoofd en is zeer overtuigend van haar medische kennis en zegt: “Zonnesteek”.

Ik trek me er niets van aan en zing rustig verder: “I got elastic bands keepin my shoes on.
Got those swollen hand blues. Got thirteen channels of shit on the T.V. to choose from.
I've got electric light. And I've got second sight. And amazing powers of observation.
And that is how I know When I try to get through On the telephone to you
There'll be nobody home.

Ik ben niet eens verbaasd dat ik de tekst van mijn idool Roger uit mijn hoofd zing.

Muzikaal vind ik het nummer niet eens veel voorstellen, nou ja, hier doe ik het nummer ook te kort mee. David speelt er zelfs bas op en Bob Ezrin speelt piano. Toch vind ik het nummer alleen sterk om de tekst. Puur tekst. Vaak heb ik gehoord dat het een soort opvul nummer was. Maar het gekke is, zodra Roger dit nummer live ten gehore brengt, zingen alle fans het hard mee. Als ik zoiets dan live meemaak dan ben ik toch verbaasd.

Meestal vind ik een nummer, met alleen begeleiding van gitaar of piano…tja hoe zeg je het…

Bob Dylan heeft veel van dit soort nummers. Akoestisch gitaar en zingen maar….Piet Snot  krijgt er ook applaus voor in de winkelstraten van Nederland. Ik vind het amper nog kunst.

Maar goed dat is slechts een mening van smaak.

De tekst interpretatie  is groot in het nummer “Nobody Home”. Iedereen kan er zijn eigen verhaal in leggen, zijn eigen gevoel, ook al heeft het waarschijnlijk voor Roger maar 1 gevoel gekend. Als ik het nummer hoor voel ik altijd een soort ontevredenheid. Zo van ik bezit alles, maar dat ene bezit ik niet. Vaak klagen wij Hollanders, het zit in onze genen. Het gekke is ook dat wij Hollanders tevreden zijn om nummer 2 te zijn. Tevreden met de zilvervloot van Piet Heijn uit 1628. Tevreden met de 2^de plaatst met voetballen in 1974, 1978 en 2010. Joop Zoetemelk altijd tweede. In 1980 eerste, maar dan zeggen we: “Ja Hinault viel uit”.

Met popstars of x-factor hebben we vaak meer sympathie voor de nummer 2, dan nummer 1.

Maar na de verloren WK-finale hoor ik alleen maar: “Jammer, we waren bijna kampioen”. Maar bijna telt niet. Bijna werd de telefoon opgenomen en beantwoord, maar Roger blijft gelukkig zingen “Nobody Home”. Alles bezit je, zo rijk zijn we. Dus zijn we tevreden. Maar…

Hij heeft een mooie zwarte doos, waar hij zijn gedichten of teksten in bewaard.

Waarschijnlijk heeft hij deze niet, maar anders zou ik er maar wat graag in willen kijken.

Een toilettas met tandenborstel en een kam. Altijd handig als je op reis bent.

Van nature ben ik een zeer trouwe hond, dus zeg maar betrouwbaar persoon.

13 zenders op mijn klote televisie, tegenwoordig hebben we over de 100 zenders en wat kijken we met zijn allen veel. Ik kijk er niet zo vaak meer naar en als ik iets mis is er nog altijd www.uitzendinggemist.nl.

Mijn gedachten bij de zin: “And I’ve got second sight” (ik ben helderziend). Ik kan dus zien dat niemand thuis is. Helderziende wat een gave. Er flitsen een rij kwakzalvers voor mijn ogen. Char, Uri Geller en Jomanda, je kan er niets tegen doen. Mensen geloven nu eenmaal ergens in. Het is God, Boedha, Allah of overtuigend atheïst. Bewijs het ware maar eens.

Ik leg de telefoon maar weer neer er is toch niemand thuis. Nog geen 5 minuten later gaat de telefoon. Het zijn mijn ouders, ze merken op: “Je hoeft ons niet meer te bellen hoor, we hoorden het nieuws via de tam tam……maar uuh we koom'n groag dik doen in buut'n” (betekent dik worden in buiten, op zijn Gronings dus gewoon barbecuen)

Ik zeg nog: “Jullie hebben een mobiele telefoon, maar die gebruiken jullie nooit…..gooi die straks maar in het Van Starkenborgkanaal………als jullie het toch niet gebruiken…gooi het dan maar weg”. Ze lachen me uit en toch is het fijn want ze komen langs. Ik kan beginnen met de voorbereiding van een hoop eet plezier.

Het liedje blijft in mijn hoofd spoken en ik zing het keer op keer. Mijn gedachte gaan terug naar 1990. Ik was er bij in Berlijn. Het concert verliep niet naar mijn wens, maar Nobody Home werd door meer dan een half miljoen mensen mee gezongen. Wat is zoiets toch heerlijk. Tijdens concerten meezingen. Bij Pink Floyd gebeurd zoiets niet vaak. Daarom verheug ik me ook op The Wall tour en met name dit nummer. Een nummer zonder gitaar. Hier zal je David niet zo snel missen. Hier gaat Roger waarschijnlijk op een stoel zitten voor de muur. Lamp naast hem en lui hangend in een stoel voor de tv.

Hopelijk is zijn acteer presentatie gegroeid ten opzichte van Berlijn. Ik verlang al naar zijn geweldige gimmick tijdens de zin: “I’ve got wild staring eyes”. Het moet, het moet, het moet alle fans MOETEN dit mee gaan zingen in Gelderome volgend jaar 8 april 2011.

Ik zie mijn vriendin een sigaret opsteken en zing: “I’ve got nicotine stains on my fingers”.

Ze zegt nog: “Hou op met zingen…het is vals”.

Ik luister niet en sta voor haar en zing: “I’ve got wild staring eyes” en vervolgens trek ik mijn ogen zo wijd mogelijk open, ze kijkt me nog meer verbaasd aan en ik zing weer verder: “I’ve got a strong urge to flyyyyyyy” Ze roept lichtelijk in paniek: “Je drinkt toch nooit?….wat mankeert je?”

Met de barbecue in mijn hand brul ik: “Oooooooooooooooh babe………..when I pick up the phone……….

Ze onderbreekt me en zegt: “Sssssssssst idioot de buren kunnen je horen…….maloot…..maar uuh….heb je al telefonisch contact gehad?

Ik merk zachtjes op: “Nee, niemand is thuis”.

Mecky, 23 juli 2010