n je pubertijd wil je erbij horen.Je probeert zo cool mogelijk te zijn.Vroeger in mijn jeugd was het niet anders.Tegenwoordig zie je het ook steeds weer terug komen.Mode is zo belangrijk

Af en toe ben je trendzetter, althans dat hoop je. En is de trend gezet, dan loopt de meerderheid erachter aan. Op zich niets bijzonders.

En ik ben van mening dat mode altijd wordt bepaald door popartiesten.Mode via de catwalk van beroemde couturier zie ik eigenlijk nergens terug.

Als ik de schaars geklede Naomi Campbell over de catwalk zie lopen, draagt ze steevast de meest uiteenlopende kleding lijn van Jean-Paul Gaultier of noem de mode-koningen maar op.

Maar wie bepalen nu werkelijk de mode?

In de jaren zestig waren dat toch echt The Rolling Stones en The Beatles. Lang haar was in en na de komst van Sgt. Pepper’s Lonely Heart Club Band, en misschien ook wel na de komst van The Piper At The Gates Of Dawn, begon de flowerpower.

Kijk maar eens hoe Brian Jones en Syd Barrett erbij liepen.In no-time liepen de meeste hippies er precies zo bij.In de jaren zeventig was het heel gewoon dat we allemaal met wijde pijpen rondliepen.

De jaren tachtig, kwam disco om de hoek en new wave.Lang haar mocht weer, maar dan wel opgestoken en volgens mij werd brillantine vervangen door gel. Want brillantine was in de jaren vijftig erg in. Denk maar aan Elvis.Ik kan me toch niet onttrekken dat in de jaren zeventig Abba de mode bepaalde.

En in de jaren tachtig Madonna. Als ik op VH1 de oude clips voorbij zie komen, zie je meteen het modebeeld van die tijd. De jaren 90 kende weer een andere modebeeld.

En waar lopen we tegenwoordig in?

Ik verbaas me als man van 40 steeds meer over de tegenwoordige mode.

Laatst liep ik samen met Theo door het prachtige Delft en we kregen het zowaar over de mode en trends van deze tijd. We liepen in het Prinsenhof en de Nieuwe Kerk op zoek naar de Vaderlandse geschiedenis van Willem van Oranje. Hij droeg een soort zwarte piet broek en kragen om zijn nek. Het was de mode van die tijd.

We liepen over de mooie kleine markt van Delft en we werden geconfronteerd met de nieuwe mode. Jonge meiden moeten kennelijk allemaal in heup jeans rondlopen.Was Madonna jaren terug niet de eerste die in zo’n jeans rondliep? En toegeven bij sommige jonge meiden lijkt het nog mooi ook. Maar oh Hemel. De blote rug en de lelijke tattoo moet zichtbaar zijn.

Er valt spontaan regen uit de hemel. Kippenvel zie je op de blote rug verschijnen. Tja je moet kou doorstaan als je er tegenwoordig bij wilt horen. De onderbroeken van Bjorn Borg moeten we allemaal kunnen zien. Of het nu koud is of niet.

Maar af en toe is het geen gezicht. Dikke speklagen worden zonder blikken en blozen getoond. Terwijl deze man van 40 zijn veel te dikke buik intrekt en het liefst bedekt met een dikke trui.

Op zo’n moment denk ik wel eens. Het wordt tijd dat Youp van’t Hek het gaat afkraken. Zo kraakte hij ooit de legging af. Bij slanke dames een genot voor het oog, maar bij de mollige dames iets afstotelijks. Je vraagt je dan af waarom is er nu geen kledingverkoper die eens eerlijk zegt: “Ik vind het niet echt bij je passen”. Maar zoiets durven ze niet te zeggen, want chef kijkt mee en denkt alleen maar, trek het hun aan, verkoop het.

Mode het is zo belangrijk. Ik heb er nooit aan willen mee doen. Of toch wel?

Ooit in mijn jeugd scheurde ik mijn spijkerbroek. Maar hij zat te lekker om weg te gooien.Dan maar met kapotte spijkerbroek naar het jeugdhoek. Meteen een opmerking: “Hee je hebt een kapotte broek, dat lijkt nergens na”.

Als antwoord gaf ik: “Ik ben trendzetter, volgend jaar is het mode”.

Uiteraard werd je keihard uitgelachen. Totdat Bon Jovi met een broek vol gaten het podium op ging. En zie daar, kapotte jeans was hip en cool. Of wat dacht je van de poedel rock ala Europe. Jongens gingen ineens na de kapper voor een permanentje, brrrrrrrrrr. Terwijl de dames in drollenvangers rond liepen. Je kent het vast wel. De broek van MC Hammer. Hij zong het walgelijke nummer Can’t Touch This. En de mode was weer gemaakt.

En ik vond dat ik niet mee deed, of toch wel? Ik liep in een stoere spijkerjack met op de achterkant de Rolling Stones tong.

Ik was Stones fan en wilde erg veel lijken op Mick Jagger. Het is maar goed dat ik toen de tegenwoordige trend niet kende. Ik had steevast mijn lippen met botox willen veranderen ala Mick Jagger. Ik vrees dat ik me toen gigantisch voor schut had gezet.

Na The Stones kwam Pink Floyd. En via benzinepunten spaarde ik een heuse Ray Ban zonnebril. Die moest ik hebben. Ik moest op Roger Waters lijken. Totdat iemand keihard riep “Och God hoor, hij denkt dat ie Roger Waters is”. Vanaf toen dacht ik: “NEE”. Dit is het ook niet. Laten we alstublieft nuchter blijven.

Zo probeert iedereen er bij te horen. Ik zelf streef altijd gewone kleren na, het liefst niet te veel opvallen. En hoe je het wendt of keert. Je doet toch een beetje Pink Floyd na.

Denk maar aan live8 in 2005. Snoop Dog met zijn outfit, hoeveel lopen er niet precies zo als hij bij? De blauwe streep van Michael Stip van REM mislukte volledig en dan zie je Pink Floyd op het podium, lekker simpel, jeans en T-shirt aan.

Zo zie je maar weer, we zijn af en toe net makke schapen, en toch hoop ik op een nieuwe

trend, want ik heb zwaar medelijden met al die jonge meiden. Blote ruggen, met kippenvel. Als ik er naar kijk, krijg ik al blaasontsteking. Ik zeur, ik loop niet meer mee.

Madonna kom eens weer met wat nieuws, onze dochters krijgen straks allemaal een hernia.

Mecky, 22 juni 2007

TERUG