klik op een van de namen voor alles over de (ex)leden zelf
(p) Floydian Theo 2004-2006
KEEP TALKING - AUGUSTUS 2006
Titel: Leaving the loony-bin door Papa Floyd
Wat spookt er in het hoofd van een beroepsgoochelaar, vader van twee schattige
peuters, die met hoge snelheid naar de vangrails snelt in een poging zichzelf
weg te toveren van deze wereld?
Wat leeft er in ‘the brain’ van een intellectuele tienermeid die alle ‘High Hopes’ verloren heeft?
Je zingt ‘Let there be more light’ maar je ziet enkel de ‘Dark Globe’ en verdwijnt met ‘Wouldn’t you miss me?’.
‘Celestial Voices’ roepen je toe.
’If i go insane don’t put your wires in my brain’. Maar
witte kielen doen het toch.
Het ritme van de hartslag verschijnt op een scherm.
‘Dark side of the moon’ wordt ingezet.
‘Time’ tikt voorbij, dag na dag, maar de psychs houden zich verborgen, komt er nog een diagnose uit de la?
De ‘lunatics’ schuiven bij elkaar aan tafel voor het maal, blazen wat rook op het getraliede terras of vinden elkaar in het atelier.
De goochelaar weent als hij hoort dat mijn ‘Crazy Diamond’ schittert in het heelal.
De tienermeid vraagt een knuffel bij het hervinden van ‘High Hopes’
‘All you touch and all you see is all your life will ever be’ geef ik haar mee.
Ze bestelt het album ‘Dark Side Of The Moon’, beluistert vijf maal en zegt dat het steeds beter wordt.
 |
Als ik na negen dagen de deur uit mag, voel ik opnieuw de warmte van ‘the smiles we give , the tears we cry’. Nog even kruipen enkele lunas in een Floyd-shirt voor de foto met papa floyd. The best psychs are the lunas! Dan sluit de deur van de loony-bin zich achter mij. Geen weg terug, vooruit naar een ‘brighter side of the moon’ |
Home , home again, op het forum van Pink Floyd fans.
I like to be here when I can.
‘If I go insane will you still let me join in with the game?’
Ja hoor! Lees ik daar niet vele mooie steunboodschappen?!
‘It’s good to warm …’
Op de laatste zondag van augustus ga ik naar een opvoering van ‘A Saucerful of
Secrets’ en ‘Atom Heart Mother’, ‘De herontdekking van de waanzin’, het Pink
Floyd projekt van het Hermes Ensemble, samen met mijn dochter van zeventien.
Op haar begeleiding kan ik rekenen, zij houdt me wel in mijn stoel.
Maar op de kronkels in mijn hersenhelft waar gevoelens en emoties worden opgewekt zal niemand vat hebben.
Of toch?
Papa Floyd, augustus 2006