PINK FLOYD FANS NEDERLAND

Operator: Floydian Theo

Titel: De beste Zangeres van de wereld door Mecky

Het is misschien apart.
Ik heb een grote voorliefde voor bands zonder zangeressen.
Het is ook niet dat ik in zijn geheel anti female zangeres ben, of hoe je het ook mag noemen.
Toch val ik niet vaak voor een zangeres.
Ik vind de groten der aarde uiteraard wel leuk en niet verkeerd.
Zo heb ik diep respect voor Acid Queen Tina Turner. In de jaren tachtig voelde ik me niet zo verbonden met Madonna. Maar ik vind haar momenteel een verademing tussen al de bagger geluiden van de tegenwoordige muziek. Ik begin zelf voluit mee te zingen.
Als klein jochie mocht je op het schoolplein niet voor Abba zijn. AC/DC of KISS dat was toegestaan. Terwijl de liedjes van Abba wel erg goed waren. Gelukkig waardeer ik steeds meer die zongenaamde foute groepen. Je liet je toch ook sterk beïnvloeden door wat een ander er van vond.

De wereld kent goede solo zangeressen. Zangeressen met een mooi stem geluid.
Maar na het verschijnen van het album The Final Cut, kreeg ik meer en meer in de gaten dat teksten ook belangrijk konden zijn. Ik maakte steeds meer zelfstudie van teksten.
Ik was groot Rolling Stones fan en ik leende eens een songboek van de bibliotheek. Alle Stones teksten stonden erin.
Achteraf was je wel erg dom, maar in die tijd, schreef ik de teksten met pen over.
Bijvoorbeeld Midnight Rambler waarin Mick Jagger steeds zingt: “Oh Don’t Do That”.
Met koptelefoon op je oren ging je tellen hoe vaak hij dat herhaalde. Ik meen dat ik toen uit kwam op 40 keer. Ik schreef het toen 40 keer op in plaatst van Etc Etc.
Mijn broertjes verklaarden me vaak voor gek.
Ik denk dat ze ook wel gelijk hadden.

In 1985 kocht ik mijn eerste pc. MSDOS versie en het eerste wat ik deed, was die bewuste handteksten weer over schrijven. Wat een werk! Maar tijdens het schrijven nam je onbewust of bewust de teksten op en ging je vaker op zoek naar de betekenis ervan.
Muziek begon toen voor mij meer en meer te leven en ik kreeg ook meer moeite met de doorsnee love song. Zoiets past immers niet bij je stoer gedrag. Dat Mick Jagger 80% in zijn teksten handelt over seks, dat paste uiteraard volledig bij mijn stoer gedrag als jongen.

Als ik dan teksten van zangeressen hoorde, kreeg ik vaak moeite om die mee te zingen.
Want….Hallo…..Ik kan toch niet zingen: “I Love You Boy”.
Ik ben geen homofiel! Ik ben zo Lesbisch als de pest. Het zijn belachelijke constateringen.
Maar zo ging het een tijd lang in mijn hoofd. Don’t Stop Me Now van Queen kon ik niet uit mijn strot krijgen: “I Having a Boy, Don’t Stop Me Now”.
Gruwelijk vond ik het. Niet dat ik homofielen over één kant wil schuiven, laat staan te discrimineren. Tegenwoordig let ik niet zo zeer op dat soort teksten. Maar die periode was zeker aanwezig in mijn leven.

Toch vind ik veel zangeressen goed. Ellen Foley, Patti Smith, Pat Benator, Kim Wilde en die zangeres van Cock Robin vooral die vond ik geweldig. En zo zijn er een heleboel zangeressen die indruk maakte op mijn gevoel. De brutale teksten van Alanis Morissette spraken mij ook zeer aan. Het is zelfs heel opvallend als je het nummer: “You Oughta Know” via de radio hoort, dat je collega’s ineens stuk voor stuk allemaal hard mee zingen: “Are you thinking of me when you fuck her”. Let maar eens op, als je het nummer hoort, hoe vaak die regel wordt mee gezongen.
Maar goed een heleboel zangeressen die ik waardeer.
Madonna mocht vroeger niet, maar nu ik weet dat Patrick Leonard producer was van Madonna’s albums en diezelfde Leonard A Momentary Lapse Of Reason kleur gaf en niet te vergeten Amusud To Death. Nou dat was langzaam voor mij de reden dat ik Madonna mocht omarmen. De heerlijke baslijnen van Guy Pratt doen het nog steeds goed in Madonna’s muziek. Dit klinkt erg hypocriet, maar ik toon graag kleur. Het is ook gewoon leuk om te zeggen als iemand zegt: “Ik vind Madonna goed, daar ben ik fan van”.
Ik zeg dan ook meteen: “Ja klopt helemaal, Pat van Pink Floyd”. Dan wordt het weer stil.
Ziezo denk ik dan, cirkel is weer rond. En loop je zegevierend weg, want alle muziek begint bij Pink Floyd, roep je dan nog even na. Eventjes een punt halen.

Afgelopen donderdag keek ik naar het tv-programma: “De wereld draait door”.
Ik mag hier graag naar kijken. Ik raakte geboeid door twee vrouwen genaamd. Helena Muskens en Quirine Racké. De makers van de documentaire 'Come Back Kate'.
Kate Bush-fans van het eerste uur vertellen over hun bijzondere band met de zangeres die eind jaren zeventig wereldberoemd werd.
Ademloos zat ik te kijken naar kleine fragmentjes.
Fans die Kate Bush vereren als een soort God, niet eens als een idool.
Wat ik wel weer oliedom vond was dat ze zeiden dat Kate Bush sinds 1993 niets van haar heeft laten horen. Hoe kom ik dan aan het dubbelalbum Aerial uit 2005?
Maar Mathijs van Nieuwskerken is natuurlijk geen kenner en had zijn huiswerk niet goed gedaan. Maar goed, dat maakt in feite ook allemaal niets uit.

Die nacht bekeek ik op tv de herhaling en veerde op bij het nogmaals zien van de beelden.
Ik dacht terug aan die ene keer in 1978. Disco was in. En hardrock was de tegenhanger. Als jongen moest je mee gaan naar de harder kant. Boney M en het gehele Grease gedoe. Een schande. Je moest op schoolplein Whole Lotte Rosie goed vinden.
Maar die ene keer op Toppop. Penny de Jager was in een klap van de buis af.
Kate Bush betoverde mij met haar dans passen en haar hoge heksen stem.
In het maagdelijke wit huppelde ze voor mij langs. Ik zie mijn hele omgeving terug.
De simpelste kastjes van mijn ouders, de vloerbedekking die nodig toe was aan vervanging.
In de documentaire “Come Back Kate”, vertellen de fans dezelfde soort verhalen.
Het is een Mythe geworden.

En voordat ik afsluit.
Voordat ik mijn afstandbediening pak om de tv uit te schakelen.
Heb ik de neiging om tegen de makers van die documentaire te brullen.

DE BESTE ZANGERS VAN DE WERELD, werd ontdekt door David Gilmour.
En alleen dankzij Gilmour, waardeer ik de zangeressen ietwat meer dan voorheen.
Wedden dat de makers van die documentaire dat niet vermelden.
Maar dat doe ik nu wel.
Ziezo, de cirkel is weer rond.

Mecky
24 november 2007

TERUG