PINK FLOYD FANS NEDERLAND
Operator: Floydian Theo
Titel: We amuseren ons kapot.
In het jaar 1985 leek voor mij de wereld in positieve zin te veranderen.
De koude oorlog begon ten einde te raken en in juli zorgde de rock wereld voor Live Aid. De gehate rock muzikanten door ouders lieten maar mooi zien, dat het ook beter en anders kan. Tot op een mooie zwoele zomeravond ik voor mijn moeder het balkon deur dicht moest doen. “Anders komen de neefjes binnen” (Wij in het Noorden noemen deze muggen, neefjes). Neefjes die ‘s nachts je lek prikken. En je de volgende dag jeuk bezorgen.
Terwijl ik de balkondeur dicht deed, zag ik een rode maan. Ik merkte op: “Kijk mam…wat apart….. de maan is rood”. Mijn moeder reageerde geschrokken en merkte op: “De maan zal in bloed veranderen”. Ik schrok hier behoorlijk van. Volgens de Bijbelsche profeten zal dat in de eindtijd gebeuren. Hoe kan dat nou? Alles leek zo mooi. De wereld was aan het veranderen. Het tij was aan het keren. Roger Waters schreef er immers een nummer over: “The Tide Is Turning”. Oké, het nummer zou pas twee jaar later verschijnen. Maar ik voelde toch vrede in mijn lijf en nu ineens wanhoop.
Ondertussen bleef ik wel met vragen zitten en ik kreeg een boekje onder ogen over de eindtijd. Het was een boekje geschreven door Amerikaan Hal Lindsey. Wat hij voorspelde en volgens de Bijbel voorspelling zitten we dicht tegen het einde aan. Als jongen van 20 bleef je wel met vragen zitten. Het is toch raar dat aan de andere kant van de wereld hard wordt gevochten en wij hier ons vermaken, bij dorpsfeesten of wat dan ook. Je staat er soms niet bij stil, maar bij iedere klik met je vingers sterft er eentje door een kogel.
In september 1992 ging ik met een aantal collega’s naar de 24 uur race van Le Mans. Ik ben absoluut geen auto liefhebber, maar ik had gehoord dat David Gilmour een Jaguar XJ 220 had gekocht en die auto deed mee. Dus gezellig mee. In de camper hoorde ik de nieuwe Roger Waters voorbij komen. Dj Wim van Putten draaide 2 tracks. En ik schrok van de titel: “Amused To Death”. Zou mijn held Roger dan ook de rode maan hebben gezien?
Elke keer wanneer ik nu nog het nummer Watching TV hoor, denk ik vaak terug aan die trip naar Le Mans. “.... a shoe factory called Taiwan”. Die zin bleef me altijd bij. Het moest wel ironisch bedoeld zijn door Roger. Na het weekend Le Mans luisterde ik naar “De Avondspits”. Frits Spits draaide het nummer: “Late Home Tonight Part One”. Ik heb het nummer wel 10 keer terug gespoeld. Mijn held had een meesterwerk gemaakt. De volgende dag kocht ik dan ook met veel genoegen de cd “Amused To Death”. Zeer vrolijk kwam ik thuis en ik deed meteen mijn koptelefoon op. Ik zette hem knal hard aan. Eindelijk weer eens een cd, waarvan je weet dat alles goed en perfect is. Ik worstelde wel met het cd-boekje dat erg irritant was gemaakt, maar oké. Ik had snel door hoe het werkte en liet langzaam de eerste tonen van Jeff Beck in me werken.
De openingstrack The Ballad Of Bill Hubbard kende weer de heerlijke sound effects. De bijgeluiden en hoewel mijn koptelefoon haperde, zorgde ik ervoor dat het snoertje precies zo lag, dat ik een mooi stereo effect had. Ik stond op toen ik een hond hoorde blaffen en voor niets naar buiten keek. Roger had me dus meteen te pakken. En op de cd credits stond vermeld, als je de hond niet hoort blaffen is je cd niet in orde. Er was dus nog niets mis met mijn oude Philips stereo toren.
Een piepende deur die open draait en het stadion brult: “What God Wants”. Zo hé, dacht ik, een schop tegen al die grote stadion concerten. De cd klonk goed, vooral die heerlijke typische sound effects waren en zijn een lust voor het oor. Meteen hoorde ik dat tussen het nummer “What God Wants Part One” en “Perfect Sense Part One” een geheime boodschap was verstopt. Zou het hier om Satanische boodschappen gaan? Het puzzelen naar deze boodschap kon beginnen. Een live verslag van een wedstrijd tijdens het nummer “Perfect Sense Part Two”, zorgde ervoor dat het nummer een hoog mee brul gehalte had. Maar al lezend in het boekje zie je dat Roger maar bitter weinig een instrument bespeeld. Zou dit allemaal weg zijn geproduceerd door Patrick Leonard?. Een bekende naam. Hij werkte toch ook mee aan het Pink Floyd album A Momentary Lapse Of Reason? Zouden de heren daar in de studio over hebben gesproken? Bij “Late Home Tonight” begon het langzaam op te vallen, dat Roger steeds een vergelijk maakt. De ene kant van de wereld staat in vuur en vlam en de andere kant van de wereld zuipt zich klem of geniet volop van het leven. Telkens hoor je deze vergelijking. Door de hele cd. Nergens is er een positief geluid. En toch gebruikt Roger humor op deze cd, al gaat het vaak om cynische humor. De woede, onbegrip en verdriet druipt af van de cd “Amused To Death”. En als je bedenkt dat Roger werd geïnspireerd door het boek van Neil Postman “We amuseren ons kapot”. Kreeg ik het gevoel dat ook Roger flarden van de Bijbel had bestudeerd. Ook Roger zag in dat het einde der tijden nabij is en terwijl de wereld in brand staat, amuseren we ons volop. Er was veel herkenning op deze cd. Ik was die zomer net getuige geweest van U2’s Zoo Tv Tour, waarbij de televisie centraal stond. In het begin van de jaren negentig kwamen er steeds meer tv-zenders bij. We werden overspoeld met Joop van de Ende tv. Je bleef maar zappen. De kwaliteit van de zenders werd er niet beter op. En CNN versloeg de Golf Oorlog op spectaculaire wijze. De mooie tijden waren voorbij. De koude oorlog was voorbij of ze bedachten gelijk een nieuwe oorlog. Het was echt duidelijk dat we ons kapot amuseerden. De invloed van de TV is groot. Maar als je zoiets zegt, klink je al snel oubollig. Er zit toch een knop op je TV?
En toch denk ik dat Roger gelijk heeft. TV heeft inderdaad een slechte invloed op de mens. Roger koos na zijn Radio show (Radio KAOS) voor een TV show. De TV als slecht voorbeeld voor de mensheid. En toch kan ik me wel vinden in Roger’s mening over de tv. In 1991 was ik zelf in Amerika en als je daar tv kijkt, dan wordt je daar niet vrolijk van. Je hebt 98 kanalen alleen al over basketbal en om de 15min reclame. Gelukkig hebben we in Nederland nog reclame waar je af en toe vreselijk om kunt lachen. Maar je merkt wel dat TV makers steeds hun best doen om de mensen te shockeren. Het moet steeds een stapje perverser, steeds een stapje bizarder, steeds een stapje verder. Oorlogs beelden komen ook steeds meer gewoon op het jeugdjournaal en de kinderen kijken er al niet eens meer van op. Het zijn allemaal harde waarschuwingen van Roger Waters. En ik denk dat er daarom ook zo’n grote tweestrijd is onder de fans. Fans die meer te doen hebben met David Gilmour. Het gaat om de muziek zeggen ze dan, het maakt niet uit wat er gezongen wordt. Roger wil mensen continue een spiegel voorhouden en daar zijn wij mensen niet altijd van gediend. Je wordt er immers depri van. Zet eens wat vrolijks op, kom ga mee naar de kroeg. De Havenzangers treden live op, lekker feesten, de beest uithangen, kom uit die stoel en we zetten de wereld op zijn kop en morgen zien we wel verder. En het is inderdaad waar, we kunnen ook niet altijd stil blijven staan bij alle ellende in de wereld, we moeten af en toe ook mee lopen in de polonaise.
Ik heb op het forum geprobeerd om de teksten van Amused To Death te vertalen. Ik heb gekozen om alles niet letterlijk te vertalen. Het betekent niet dat alles klopt wat vertaald is. Toch roep ik iedereen op om lid te worden van het Forum en meng je mee in de discussie over mijn vertaling. Lid van het Forum is gratis. Je schrijft je heel eenvoudig in. Ik ben in iedere geval reuze benieuwd of er meerdere mensen zijn, die anders over een vertaling denken. Hoe meer verschillende inzichten des te leuker het wordt. Dan amuseer je je pas echt kapot.
Mecky, 11 maart 2009