Via Limewire was ik op zoek naar de nieuwe David Gilmour. Ik wist niet beter dat hij pas maandag in de winkels zou liggen. 6 maart op David Gilmour’s verjaardag.

Ik had net de kaarten van Roger Waters binnen en belde voor de zekerheid, naar een platenzaak.Een vriendelijke dame nam de telefoon op. Ik vroeg haar of de nieuwe album van David Gilmour al uit was. Ze zei: “Ja hoor, ik pak het net uit”.

Dus zei ik tegen mijn kinderen: “We gaan winkelen”. Mijn dochter vroeg gelijk: “Mooi, mag ik dan iets van Diddle hebben”. En mijn zoon brulde: “Ik wil iets van Pikachu”. Waarop ik zei: “Ja, ja, papa komt een cadeautje voor hem zelf dus mogen jullie ook iets leuks uitkiezen”.

En dan kom je de platenzaak binnen. Ik tref dezelfde blonde meid aan, die niet wist wat Sgt Pepper’s tenue was. Toen kocht ik de DVD van Live8 (zie mijn recensie Live8).

Ik had weer enorm de behoefte om me arrogant op te stellen. Ze vroeg heel lief aan mij: “Kan ik U helpen, meneer”. Waarop ik zei: “ja ik kom voor de nieuwe album van DE MEESTER OP GITAAR”. Ze stapte achter haar toonbank vandaan en liep naar mijn idee de verkeerde kant op en ik gniffelde al, die komt vast terug met Eric Clappy of andere gitaristen.

Maar ik was totaal uit het veld geslagen, ik zag dat ze zonder te aarzelen de nieuwe David Gilmour inpakte. Ik kon het niet laten en vroeg: “Weet je zeker dat je het goed doet?”

Ze zei: “Ja U zei toch de meester?” Daar stond ik dan met mijn mond vol tanden.

Ik was blij en dacht goh als je niet weet wat Sgt Pepper’s is maar wel Pink Floyd dan is er nog toekomst. Maar mijn droom spatte uiteen en ze zei: “Ik herkende U stem vanuit de telefoon meneer”.

In de auto meteen de cd erin en dat vonden mijn kids niet zo’n geweldig idee.

Ik zei: “Maar dit is de meneer van Pink Floyd”. Mijn dochter vroeg of ik alstublieft Kuma He van K3 erop kon doen. Ik deed de cd maar wat zachter en dacht, ik draai hem thuis wel beter.

Artwork

En dan ben ik thuis en gaat mijn aandacht eerst uit naar de hoes.

Het lijkt wel te gaan om een boek. En de cd zit vast aan een stukje schuimplastic. Ik krijg die cd er niet weer goed in. En ik zit gelijk weer met een probleem, hoe druk ik dit papier werk nu mijn cd rek in. Maar goed dat is een probleem voor later.

Castellorizon

Ik vind dit een angstig nummer met een geweldig gitaar solo op het einde.

De kerkklok halverwege geeft mij een treurig gevoel. Het gaat hier dus om een Grieks eiland Kastelorizon. Aangezien ik zelf ooit 3 Griekse eilanden Aegina, Poros en Hydra heb mogen bezoeken. Waan ik me op 1 van die eilanden. Dit zal de basis geweest zijn voor het hele album. Hij verloor twee vrienden, althans zoals ik het nu lees. Het nummer pakt me zo erg dat ik mijn oude Griekse boek op zoek en het eiland weet te vinden. Ik zie foto’s en ik zie een foto van een kerk en ik denk dat het om dezelfde kerkklok gaat.  Het is ook weer typisch dezelfde opening als met Cluster One of Signs Of Life.

On An Island

Ik heb helemaal niks met Crosby en Nash, maar er wordt in dit nummer heel mooi gezongen, afwisselend met schitterend gitaar werk. Het nummer eindigt in een fade out, hetgeen ik altijd jammer vind.

The Blue

Zowaar Rick zingt mee. Ik moest eerst goed horen, maar inderdaad hij zingt mee.

Een relax nummer met op een einde een solo. En dat is echt genieten.

Take A Breath

Dit begin doet me echt denken aan About Face stijl. En ook ik herken dezelfde soort zang als op Sorrow. Ik ben wel erg dol op het ritme in dit nummer. De gitaar solo doet me een beetje denken aan High Hopes.

Red Sky At Night

Dave’s debuut op sax. Tja ik ben geen sax liefhebber. Mooi voor een Netwerk documentaire. Ik vind er helemaal niks aan. Het gaat wel mooi over in het volgende nummer.

This Heaven

En ik vind Dave niet sterk in teksten, maar deze tekst is wel erg mooi.

“life is much more than money buys, when I see the faith in my children’s eyes”

Then I Close My Eyes

Nummer begint met geluiden, hoe veel personen stappen in die auto vraag ik me af.

Op dit nummer speelt Alasdair Malloy op glazen en daar maak je dan geluid mee. Ik zag het van de week net in een DVD Miss Congeniality, waar Sandra Bullock het ook deed. Dave zei in zijn promovideo dat dit ook werd gebruikt in het nummer Shine On You Crazy Diamond, dat heb ik nooit geweten. Voor de rest vind ik het geen bijzonder nummer, wel weer relax nummer om bij in slaap te vallen.

Smile

Ach dit nummer kende ik al. Het staat op de DVD van Dave. Vrouwlief mag ook meezingen. Het is weer een lekker nummer om in een hangmat op een Griekse eiland te liggen niksen.

A Pocketful Of Stones

Ik ben erg onder de indruk van dit nummer en ik heb nog geen idee over wie het gaat, maar ik ben daar heel nieuwsgierig naar.

Where We Start

Het album sluit af met alweer een relax nummer. Een romantische nummer.

Ik wist dat Dave vele wandelingen maakten, hij heeft toen gedacht, kijk nou eens een lachende woodpecker en dan moe en voldaan naar huis. Dave geeft in feite aan, dat hij geniet van al zijn rust en vrede. Maar als ik de tekst goed bestudeer geeft Dave in feite ook aan, dat hij niet veel zin meer heeft in de muziek business en vooral wil genieten van zijn pensioen.

Maar ja dat wil ik weer niet.

Over het algemeen vind ik het een leuk album. Zeer relax album, leuk om op te zetten voor het slapen, kan je rustig mee in slaap vallen (en dat bedoel ik niet negatief)

Het straalt in iedere geval wel het eiland gevoel uit. Het hele album heeft uiteraard raakvlakken met Pink Floyd, maar ik vind het meer op zijn eerste solo album en About Face lijken. Mijn dochter vind er in iedere geval niks aan, elke keer als ik bij mij cd-speler kwam was ik de cd kwijt. “Die meneer van Pink Floyd vind ik niet leuk”. Zei ze dan. Ik vroeg:

“Maar waar heb je de cd verstopt dan?” Ze wilde het niet vertellen. Even later zag ik de cd tussen de Diddle kaartjes liggen. Ik moet er om lachen en denk steeds aan die mooie zin van Dave:

 “life is much more than money buys, when I see the faith in my children’s eyes”.

Mecky, 8 maart 2006