Biografie Syd Barrett

Roger Keith (Syd) Barrett geboren  in Cambridge (England) op 6 januari  1946. He heeft 2 oudere broers en een zus genaamd Rosemary. Hij zat op de Cambridge High School for Boys, 2 klassen hoger dan Roger Waters. Hij leidde een comfortabel midden-klas Engels familie leven. Zijn vader stierf toen hij 12 jaar oud was.

Hij scheen altijd al artistiek en muzikaal te zijn en besloot om een schilder opleiding te gaan volgen. Zijn eerste muziekinstrument was een ukelele op zeer jonge leeftijd. Op zijn elfde kreeg  hij van zijn ouders een banjo. Op zijn twaalfde verzocht hij zijn ouders om een gitaar voor hem te kopen, een goedkope, waarop hij (uit leerboeken en van vrienden) leerde spelen.

Op zijn vijftiende was hij al de gelukkige bezitter van een elektrische gitaar, waarvoor hij zelf een kleine versterker bouwde. Met deze spullen op zak sloot hij zich aan bij zijn eerste band , Geoff Mott and The Mottoes, die op feestjes in de buurt van Cambridge speelden.

Enkele jaren, vanaf zijn zestiende, speelde hij niet in reguliere bands en in die periode verkreeg hij een 12 string gitaar en daarna een basgitaar, die hij bespeelde in een andere lokale band, The Hollering Blues.

  Hij besloot naar London te gaan, maar het duurde een tijdje eer hij in de muziekscene een plaatsje vond, maar trof uiteindelijk Roger Water, Richard Wright en Nick Mason. Vanaf toen besloot hij om een lead gitaar te gaan bespelen en nadat de band reeds diverse namen had gebruikt, werd het uiteindelijk The Pink Floyd. De naam Pink Floyd had hij bedacht als eerbetoon aan twee van zijn favoriete bluesartiesten, t.w. Pink Anderson en Floyd Council.

Syd deelde zijn muzikale vorming in Cambridge met zijn vriend David Gilmour en leerde hem enkele dingen hoe je gitaar moest spelen. Na de technische school verhuisde Syd naar London om te gaan studeren aan de  Camberwell Art School in Peckham. Na heen en weer gereis tussen London en Cambridge, deelde hij op een gegeven moment in London een flat met Roger Waters.

"Roger Waters  is ouder dan ik. Hij studeerde architectuur in London. Ik leefde met hem samen in Highgate, kocht een bestelwagentje en besteedde veel in pubs en soortgelijke dingen,” aldus Syd. Ze speelden Stones nummers en al gauw leerde hij goed gitaar spelen en sneller dan gedacht speelde hij op professionele wijze en begon zelfs songs te schrijven.

Syd en Roger schreven in de eerste dagen van de band beiden en niet alleen Syd dus, zoals sommige critica suggereerden.

”Hun materiaalkeuze had vaak veel te maken met hoe ze dachten als architectuurstudenten,” zei Syd eens, ”maar de keuze van het materiaal was begrensd, geloof ik, gezien het feit dat én Roger én ikzelf over verschillende dingen schreven.”

Syd was verantwoordelijk voor het overgrote deel van hun in 1967 verschenen eerste album The Piper At The Gates Of Dawn. Doch begin 1968 vertrok c.q. werd hij ontslagen uit de band door zijn onhoudbare gedrag. Door het vele drugsgebruik kon hij zich niet meer staande houden binnen Pink Floyd, en werd vervangen door David Gilmour. Toch heeft hij nog een klein aandeel in Pink Floyd’s tweede album A Saucerful Of Secrets.

Toch  had Syd Barrett nog een korte her-opstanding in 1970 met enkele solo-albums, The Madcap Laughs en Barrett, welke een aanmerkelijke steun bevatte van zijn oud-bandleden, speciaal door zijn vervanger David Gilmour, die de meeste sessies produceerde. Ook leden van de groep Soft Machine speelden op deze solo-albums mee, die eigenlijk een soort onafgemaakt gevoel achterlieten.

Barrett’s excentrische gevoel voor humor, listige woorspelingen en aanstekelijke meldodien kun je rangschikken tussen briljant en chaotisch op zijn solowerken. Ze missen de kracht vergeleken de songs die hij componeerde in zijn korte Floyd-periode met weinig creativiteit, waarvan men zegt dat dit kwam doordat hij niet overweg kon met te veel faam en te veel drugs. Met psychogolische problemen, trok Barrett zich terug in een bijna eenzaamheid, na deze twee albums. Men zag en ziet hem nauwelijks meer in het openbaar.

Op 7 juli 2006 is Syd in ale rust in Cambridge overleden t.g.v. complicaties behorende bij diabetes.